Weer iets geleerd.
Had er nooit bij stil gestaan dat er zoiets zou bestaan.
Waarom ook.... een kalf geef je ook biest of kunstmelk als er iets met de koe gebeurt.
Maar zo werkt het niet bij veulens.
Hoe wel?
Daar kwam ik achter toen ik midden in de nacht mee op pad was voor het veulen
van de buren.
Beetje bij beetje werd mij het verhaal duidelijk.
Hun Veulen moest naar ergens bij Hoogeveen.
Het Veulentje was nog geen dag oud,
wat je trouwens niet zou zeggen zo fors zag hij er uit.
Stond ook stevig op de poten.
De merrie was die dag overleden.
Was wat ziek geweest na de geboorte van het veulen,
had wat gekregen van de veearts en was daar van op geknapt.
Na het avond eten had het paard ineens dood in't hok gelegen.
Sinds dien zijn de buren aan het regelen geweest.
Bellen bellen bellen.
Een veulen moet om de 2 uur z'n melk hebben.
Dat betekent zonder moeder ben je dus om de 2 uur de klos met het
melk geven aan zo'n beestje.
Als het je al lukt cq je het volhoudt om zo het beestje groot te krijgen,
heb je ook nog eens te maken met een asociaal paard.
Een paard waar je schijnbaar niet veel mee kunt beginnen en niet socialiseren
kan met andere paarden.
Het veulen moest dus opgroeien bij een merrie om die 2 redenen.
Ergens in de buurt was een Merrie die geloof ik een week geleden
was bevallen (had gesmeten??). Volgens de eigenaar was dat beest
wel één van de betere optie’s, omdat het een rustig dier was.
Rustig of niet, het liep op een fiasco uit.
De merrie wilde niks van het veulen weten en trapte flink achter uit.
Einde oefening dus.. dat werd niks.
Wat ik niet wist, er is een centraal punt waar je heen kunt bellen
als je een moederloos veulen hebt en waar je meld dat je een merrie
hebt die een doodveulen heeft gehad cq waarvan de veulen was overleden
kort na het werpen.
Zoals de buurman uitlegde, moet je eigenlijk binnen een paar uur en waarschijnlijk maximaal binnen een dag de veulen bij z'n pleegmoeder hebben anders accepteren ze elkaar niet.
1 op de 10 pogingen slaagt ook alleen maar bij zoiets. 9 van de 10 mislukken dus om het probleem wat beter weer te geven.
Ze hadden van de 'centrale' een nummer gekregen van mensen die zich gemeld hadden.
Die hadden ook een merrie die een week geleden gesmeten had.
Aan de telefoon bleek wel dat die mensen er ook niet veel heil inzagen.
Merrie was de weiland al ingejaagd en had een kuur of zoiets gehad.
Toch stond hun melding dus nog bij die centrale... beetje vreemd.
De kans om dus een veulenloze merrie te vinden die net gesmeten had is dus zeer klein.
En om een veulen bij een merrie te brengen die een gezond veulen heeft is ook lastig. A omdat het accepteren nog steeds drama blijft en B omdat 2 veulens groot brengen door een merrie ook niet echt lukt.
Dus iemand met een merrie en veulen zal er ook wel niet op zitten te wachten dat er een veulen bij komt lopen.
Om 11h savonds kregen de buren een melding dat er bij Hoogeveen
iemand een veulenloze merrie had.
Beest had net een dood veulen gesmeten.
Om die kleine kans van slagen nog de grootste kans te geven,
moesten die twee zo snel mogelijk bij elkaar gebracht worden.
De vraag was eerst komt de merrie bij het veulen of het veulen bij de merrie.
De mensen van de merrie hadden er begrijpelijk genoeg geen trek in het
uitlenen voor een paar maand.
Dus moest de buurman z'n veulen uit logeren sturen.
En dat is dus een vertrouwens kwestie.
De mensen waar het veulen heen moest waren tot veel bereid.
Ze hadden eerst een route beschrijving gegeven tot hun huis,
maar bij nader inzien, zou iemand op ons wachten bij een afslag.
Dan konden we vanaf daar achter hem aanrijden.
Dat was echt ideaal.
Ze hadden zichzelf dus ook opgegeven bij die centrale dat hun
paard een dood veulen had gekregen.
De buren hadden via bekenden geïnformeerd of iemand die mensen
kende. Dat was helaas niet het geval.
Gelukkig noemde die mensen wel een naam van iemand die een kennis
van de buren kende. En de namen die we al gehoord hadden uit de buurt
kenden zij ook.
Toen de veulen in de kar geladen was kon de reis naar Hoogeveen
beginnen. Volgens mij kwamen we langs buurtschap Stuifzand.
Maar mijn geheugen is daar niet echt betrouwbaar mee.
Dacht dat we ergens tussen Stuifzand en Tiendeveen moesten zijn.
Onder weg hebben we nog bij een tankstation gekeken hoe het veulen er aan toe was.
Hij stond nog. Wijdbeens om z'n evenwicht te houden.
Bij de afslag waar afgesproken stond de rode jeep geparkeerd.
Die was niet te missen in het donker, ook al was het inmiddels kwart over 1 ‘s nachts. Een hele zorg minder. Zoeken hoefden we dus niet meer.
Na een korte kennismaking reden we achter de man aan.
De rit duurde nog vrij lang, over een lange rechte weg met rotondes.
Uiteindelijk hebben we onze bestemming bereikt.
Het veulen was inmiddels gaan liggen.
Ze hadden de placenta bewaard van hun merrie.
Daarmee smeerden ze het veulen in de paardewagen in.
Het was even lastig om de dag oude veulen een helter om te doen, maar het lukte.
Aan de helter liet hij zich makkelijk naar de schuur lijden waar heel wat paarden stonden. helemaal achter in de schuur was de betreffende merrie.
Die was al helemaal wild en rook aan het veulen.
Met zowel merrie als veulen aan de helter konden ze bij elkaar gebracht worden.
Een zeer spannend moment vooral voor onze buurman, zeker na de mislukte poging.
Nou dat was direct een gesnuffel en gelik.
Paard likte het veulen af...
Die twee konden het direct goed vinden.
Een tijdje later ging het veulen op zoek naar de moedermelk.
Aangezien hij thuis al bij zijn eigen moeder had gedronken
wist hij waar hij moest zijn.
De merrie stond het direct toe, zodat we al snel het veulen hoorden drinken.
Toen het veulen wat door het hok begon te lopen zag je dat de merrie zorgde
dat ze tussen het veulen en het paard naast haar bleef staan.
Ze beschermde het veulen alsof het haar jong was.
Aangezien alles goed leek te gaan tussen die twee, konden we de terug reis beginnen.
Maar alvorens in de auto te stappen kregen we nog wat te drinken.
Op de camera zagen we dat het veulen inmiddels was gaan liggen, ze vertrouwde de zaak.
We werden vriendelijk uitgezwaaid en lieten met een goed gevoel het veulen achter bij de 'onbekenden'.
Rond 4h half 5 snachts waren we weer op de boerderij.
Sj had al gezegd dat ik niet hoefde mee te helpen die ochtend toen ik naar de buurman ging.
Had nl net van te voren gezegd dat ik zou helpen......
Helaas kon ik niet echt uitslapen en was ik om 10h toch het bed uit.
De buurman had evenwel minder geluk.
Had hij de nacht er voor al veel van z'n slaap moeten missen, omdat het paard, wat nu dus is overleden, moest werpen.
De volgende ochtend na onze terug reis, ging z'n alarm weer omdat een ander paard het schijnbaar zover had.
Al met al een aparte ervaring.
Pleegmoeder en (pleeg)zoon
