3-Lief

Weija is op 11-02-2010 overleden

Weija — Wed, 17 Feb 2010 12:57:00 GMT

Lieve Weija

Ik hou zoveel van je en daarom doet het soms pijn

om te weten dat je niet altijd bij me kan zijn

Dan ben ik verdrietig en laat een traan

totdat ik er goed bij stil ga staan

hoeveel ik elke dag geniet

veel meer is dat, dan het verdriet

Echt, van de afgelopen jaren

kan ik vooral zeggen

dat ze heel gelukkig waren

Ik bewonder je kracht

De plaatselijke courant...

Weija — Sat, 31 Jan 2009 11:54:00 GMT

publiceerde vandaag een artikeltje over mijn dochter. Ze mag, als ze haar cijfers handhaaft, Natural Sciences studeren aan de Universiteit van Cambridge. Voor dit lokale nieuws zie ...

http://www.tctubantia.nl/regio/enschede/4432409/Eerste-leerlinge-van-Zuid-naar-Cambrigde.ece

Bert en ik zijn ook trots op haar.

Venus en de Maan

Weija — Fri, 30 Jan 2009 18:09:00 GMT

Kijk even naar .................................,

Venus: 9:43 (89°), 15:46 (38°), 21:51 (271°) - vissen

en de

Maan: 9:31 (87°), 15:52 (41°), 22:30 (279°) - vissen

dat is namelijk ongelofelijk mooi in de schemering en vroege avond.

Kopietje van de site van het jeugdjournaal ...

Weija — Thu, 22 Jan 2009 19:44:00 GMT

Mag vast niet, maar Yelle is tenslotte mijn nichtje en ik ben heel trots op haar.

Meisje van 12 bij Uri Geller,

Ze verbaast iedere week de kijkers van de Nieuwe Uri Geller show: de 12-jarige Yelle uit Amsterdam. Samen met haar vader zit ze bij de laatste tien deelnemers.

De Uri Geller show gaat over mensen die iets bijzonders kunnen. Yelle liet bijvoorbeeld toen ze vier jaar was zand in de zandbak zweven en in het programma van Uri Geller zorgde ze dat presentatrice Patty Brard niet meer kon bewegen.

Er zijn mensen die denken dat de deelnemers aan het programma bovennatuurlijke krachten hebben. Maar anderen denken dat ze gewoon trucjes doen. Wat het ook is, het ziet er in ieder geval knap uit.

Yelle haar eerste optreden in het programma was op 9 januari. Inmiddels is ze door naar de volgende ronde. Dat is vrijdag op tv. Haar klasgenoten vertellen het Jeugdjournaal dat ze supertrots zijn.

Voor haar eerste optreden op 9 januari klik hier

Cardabelle ...

Weija — Sun, 27 Jul 2008 11:56:00 GMT

Na een lange stilte op mijn blog toch even dit ....

de cardabelle, een distel die bloeit in de valleien rond de Tarn. We zijn daar een kleine week op vakantie geweest bij vrienden en ik heb er eentje gekregen. Speciaal ... om “ het kwaad” buiten de deur te houden. Een lief, maar zeldzaam kado. Vooral omdat ik morgen start met een volgende chemo.

Mijn ijsvogeltjes op de foto

Weija — Fri, 21 Dec 2007 15:09:00 GMT

Het is vandaag een prachtige dag. De bomen zijn zwaar berijpt, geluiden worden er door gedempt en tijdens mijn wandeling langs de beek ontdekte ik dat er tenminste drie ijsvogeltjes rondvliegen. Vanwege het mooie licht heb ik de hond naar huis gebracht en ben ik met fotocamera naar de beek gelopen. 't Was niet makkelijk maar daar heb ik de onderstaande foto's kunnen maken van de ijsvogeltjes.

De ijsvogel is er, eindelijk !

Weija — Fri, 14 Dec 2007 19:02:00 GMT

Vandaag wandelde ik met mijn hond langs de beek en zie daar ... op een takje zit de ijsvogel. Binnen één week heb ik hem (of haar ?) twee keer gezien en inmiddels weet ik het zeker, er 'woont' er eentje bij de beek. Ik heb er bijna drie jaren op gewacht..., nu alleen nog maar een keertje een foto maken ? Omdat dat vast niet gemakkelijk is toch maar een klein plaatje van één van de kleurrijkste vogeltjes in Nederland.

ik wacht op.. .. ijsvogel

Jagen en verzamelen

Weija — Thu, 06 Sep 2007 20:22:00 GMT

Vroeger waren de mensen die hier woonden 'een volk van jagers en verzamelaars'. Dat is tegenwoordig niet meer nodig want we gaan voor alles wat nodig is naar de supermarkt. Toch fascineert de levenswijze van de mensen van vroeger. Steeds vaker wandel ik rond mijn huis en overal zie ik de nalatigheid. Zo is de appeloogst op ons erf ook dit jaar weer overvloedig en toch lukt het me niet om alle vruchten te bewaren. Aan de zomerappeltjesboom van onbekend, maar zeer smaakvol ras, zaten minstens 500 appeltjes. Daar kan je ongeveer 50 potten appelmoes van maken, ik heb er tot dusver ongeveer tien gevuld. Er staat nog een emmer appels die verwerkt moet worden tot appelmoes maar ik heb niet genoeg potten.

Ook tijdens mijn wandelingen kom ik van alles tegen. Zo staan er achter de brievenbus prachtige artisjokken (foto maak ik morgen). Die artisjokken laat ik maar staan want ze staan in een siertuintje van de wijk. Ik heb er vandaag twee gekocht in de supermarkt en heerlijk zitten peuzelen samen met Emma want de heren waren aan 't werk. Tijdens mijn wandeling lang de beek struikelde ik gisteren over de hazelnoten. Ik loop er nu iedere dag even langs en vul mijn zakken. Het lijkt alsof niemand ze ziet want ze worden niet geraapt. Vandaag verjoeg ik wel een koppeltje houtduiven dat heerlijk zat te smullen. Ik ga dit iedere dag even doen. Dan komt het doosje wel vol. De walnoten komen van mijn eigen boompje. Misschien klimt Emma daar morgen in want meestal worden ze door vogels, geiten en eekhoorns opgegeten. En dat is jammer want de noten van eigen bodem zijn zeer zoet en smaakvol.

Onze zwaluwen

Weija — Thu, 30 Aug 2007 22:59:00 GMT

Vragen om een gedicht, maar kan ik dat maken ?

Onze zwaluwen, boerenzwaluwen ...vlogen 2 weken geleden nog vliegensvlug over ons weiland. Ik heb van alles geprobeerd om dit prachtige schouwspel vast te leggen maar dat gaat niet. Ze zijn te snel als ze jagen op insecten. 't waren er een stuk of twintig en ik koester de illussie dat ze allemaal bij ons in het schapenhok woonden. Er zijn daar drie nestjes en na twee keer broeden zijn er ongeveer 24 jonge zwaluwen geboren in ons schapenhok. Dat oude hol blijft dus staan want boerenzwaluwen hebben moeite met het vinden van onderdak omdat boerenerven te schoon zijn geworden.

Spanning

Weija — Wed, 29 Aug 2007 18:27:00 GMT

Afgelopen maandag mocht ik weer voor controle naar het AVL. Zoals ik hier al eerder eens heb geschreven is er sprake van enige spanning totdat ik de e-mail van mijn internist ontvang. Ik vraag me, onder de douche, af of ik, als de uitslag ongunstig is, toch weer ga kiezen voor een chemokuur. Onlangs nog heb ik mijn familie in een licht aangeschoten toestand gemeld dat ik daar nooi meer aan ga beginnen. Dat komt vooral omdat ik me het afgelopen half jaar zo goed voel en met een chemo weet je dat je ziek, zwak en misselijk wordt. Natuurlijk zijn er inmiddels beperkingen. Zo kon ik, toen ik deze zomer zwom in de Atlantische Oceaan, niet goed ademhalen als ik borstcrawl zwem, de draaing in mijn rug is beperkt. Mijn fietstocht van afgelopen vrijdag gaf wat klachten in mijn bekken en mijn uithoudingsvermogen is beperkt.

De uitslag van het onderzoek is gunstig. Tumormarkers zijn stabiel en mijn leverwaarden zijn zelfs weer volkomen normaal. Een mirakel ....? Ik voel van wel maar denk van niet. Gewoon een kwestie van de juiste behandeling.... en daarvoor kan ik alleen mijn internist bedanken. 't Was wel de laatste keer dat ik hem ontmoette, hij gaat met vervroegd pensioen. Ik kwam er niet aan toe om hem te vragen wat hij gaat doen ..? Ik leef dankzij zijn allerte en kundige behandeling en ga misschien zelfs weer het hockeyteam van mijn dochter coachen.