Aan tafel vanavond een gesprek over de rigoureuze kapactie die vandaag in opdracht van de gemeente Enschede is uitgevoerd aan de overkant. Binnen één dag is een uitvoerder er in geslaagd een complete Twentse houtwal van de aardbodem te laten verdwijnen. Ruim vijf jaar geleden hebben wij onze akkers en weilanden moeten verkopen omdat er ruimte nodig is voor de lege kantoren en bedrijfscomplexen die in deze stad gebouwd worden. Het plan was futuristisch en met respect voor de groene ruimte. Bedrijven in een groen park omgeven door natuurlijke, historische elementen zoals houtwallen. Een laag bebouwingspercentage van 30% was het voornemen van de plannenmakers en stadsbestuur die zeker zuinig met de landelijke omgeving wilden omgaan.. Begin januari 2007 is het oorspronkelijke plan schijnbaar ingrijpend herzien en dit leidt tot pijnlijke en destructieve acties van de gemeentelijke overheid. Wij wisten niet dat dit zou gaan gebeuren en ik heb dan ook de hele dag met een gevoel van verontwaardiging en weemoed het werk gade geslagen. Aan tafel bleek dat ik niet de enige ben die zich ergert aan de wijze waarop het stadsbestuur zich ontrekt aan haar beloften. De bomen zijn weg, maar morgen ga ik een planschadeclaim indienen. Daarmee komen het bosje en haar bewoners niet terug, maar ik heb in elk geval een gelegenheid om mijn verontwaardiging te uiten ... .