Vroeger waren de mensen die hier woonden 'een volk van jagers en verzamelaars'. Dat is tegenwoordig niet meer nodig want we gaan voor alles wat nodig is naar de supermarkt. Toch fascineert de levenswijze van de mensen van vroeger. Steeds vaker wandel ik rond mijn huis en overal zie ik de nalatigheid. Zo is de appeloogst op ons erf ook dit jaar weer overvloedig en toch lukt het me niet om alle vruchten te bewaren. Aan de zomerappeltjesboom van onbekend, maar zeer smaakvol ras, zaten minstens 500 appeltjes. Daar kan je ongeveer 50 potten appelmoes van maken, ik heb er tot dusver ongeveer tien gevuld. Er staat nog een emmer appels die verwerkt moet worden tot appelmoes maar ik heb niet genoeg potten.
Ook tijdens mijn wandelingen kom ik van alles tegen. Zo staan er achter de brievenbus prachtige artisjokken (foto maak ik morgen). Die artisjokken laat ik maar staan want ze staan in een siertuintje van de wijk. Ik heb er vandaag twee gekocht in de supermarkt en heerlijk zitten peuzelen samen met Emma want de heren waren aan 't werk. Tijdens mijn wandeling lang de beek struikelde ik gisteren over de hazelnoten. Ik loop er nu iedere dag even langs en vul mijn zakken. Het lijkt alsof niemand ze ziet want ze worden niet geraapt. Vandaag verjoeg ik wel een koppeltje houtduiven dat heerlijk zat te smullen. Ik ga dit iedere dag even doen. Dan komt het doosje wel vol. De walnoten komen van mijn eigen boompje. Misschien klimt Emma daar morgen in want meestal worden ze door vogels, geiten en eekhoorns opgegeten. En dat is jammer want de noten van eigen bodem zijn zeer zoet en smaakvol.
