Toen nog (te dik,) te droog en te zoet. Nu bijna perfect. In de magnetron 125 gram boter gesmolten met 25 gram olijfolie (2 x 1 minuut op smeltstand). Een ei er door heen geroerd. In de keukenmachine gepulst samen met 125 gram zelfrijzend bakmeel, 125 gram griesmeel (bloem of zo gaat vast ook prima), 75 gram suiker (uit een bak met suiker met een vanillestokje erin), 1/4 theelepel zout, zest van een limoen. Na een uurtje in de koelkast de springvorm (doorsnee 24 cm) ermee gevuld.
Van onder meer mevrouw C.J. Wannee [Wannee, Kookboek van de Amsterdamse Huishoudschool, 27e druk, ISBN 9023011783] moet appeltaartdeegmengsel, bestaande onder meer uit koude harde boter, met 'een koele hand' tot een samenhangend deeg worden gekneed. Waarom is mij een raadsel. Appeltaartdeeg is kruimeldeeg. Anders dan bij roldeeg is de temperatuur van de boter imho niet van invloed op de structuur van het kruimeldeeg (HM, OF&C, 2004, ISBN 0684800012, pagina 561).
Denk overigens dat de koelkast alleen nodig is als het deeg te kledderig is om een springvorm mee te bekleden.
Waarom moeilijk doen als het makkelijk kan?