Van strijders tot geweldlozen

Shariawatch — Sat, 10 Dec 2005 22:52:00 GMT

De groepswerking van de hedendaagse Jihadis kan makkelijk beschreven worden vanuit het perspektief van een sekte:

* Elitaire opstelling tegenover andersdenkenden (zij hebben de 'zuivere' Islam en "het beste van de 4 [sunni] scholen");

* De groep maakt gebruikt van “dwingende beinvloedingstechnieken” (waaronder progressieve blootstelling aan gewelddadige video's: Amsterdam, Londen);

* De groep verwacht financiële bijdragen van haar leden (de Hofstadgroep deed dat voor armlastige leden, vaak wordt ook de Jihadi-strijd gesteund met bijdrages);

* Loyaliteit aan de groep dient hoog te zijn (men heeft een bijzondere taak die andere mensen niet kunnen begrijpen);

* Kontrole over het prive-leven van de leden (ten overstaan van de 'heilige' boodschap dient men oprecht te zijn);

* Het denken en praten binnen de groep wordt gekontroleerd door groepsspecifiek taalgebruik;

* Twijfel of kritiek wordt gezien als rebels gedrag (want men wijkt af van het 'heilige' pad, zie Takfir Wal Hidjra);

* Verdraaiing van de werkelijkheid vanuit groepsperspektief (zoals men de rol van de overheid als 'onderdrukkend' beschrijft);

en ook:

* De leider is een 100 % religieuze autoriteit;

* Er is een heilstheorie met aanspraak op absoluutheid danwel reddend principe (volgen van de 'juiste' regels terwijl absolute verlossing is mogelijk via de Jihad);

* Isolering van de buitenwereld (de leden zweren hun oude, slechte gewoontes af en mijden kontakt met hun oude vrienden);

* Er is sprake van een missie-opdracht;

* Kan men uit de ideologie of de heilsleer een duidelijke machtspretentie afleiden die boven de religieuze of spirituele doelstellingen uitgaat?

* De groep heeft een duidelijk vijandsbeeld en voelt zich buitengesloten door de overheid.

Op al deze punten scoren moslim radikalen hoog.

Zodra deze radikalen in gevangenschap raken, beginnen ze in de gevangenis met hun bekeringsaktiviteiten. Uit Frankrijk en de VS en Spanje is bekend dat in de beslotenheid van het gevang hun missiedrang alleen maar toeneemt en het gevang zo een vruchtbare grond is voor nieuwe, bekeerde radikalen.

Wat is dan de oplossing dan? Voor Mohammed B., de moordenaar van Theo van Gogh, is gekozen voor extreme isolatie, een naar mijn smaak onredelijke extra straf.

Enkele landen in het Midden Oosten hebben een andere oplossing voor het probleem van radikalisering gezocht.

Een Islamitisch hoge-rechter uit Jemen, Hamoud al-Hitar, (hij is ook voorzitter van het MensenRecht Comitee van Jemen) vertelt:

"Het basis idee is simpel : Islamitische strijders zijn geen fundamenteel slechte mensen maar hebben verkeerde ideeën over de Islam, die kunnen worden rechtgezet door middel van een religieuze diskussie, gebaseerd op de Koran en de Sunnah (gedragingen van de Profeet). Als zij oprecht kunnen worden overtuigd van hun dwaling, zullen zij geen misdaden plegen en - misschien belangrijker - zullen zij evenmin anderen aanmoedigen dat te doen. "

En zo geschiede in 2002. Gekozen werd voor jongeren met extreme theologische ideeën en voor uit Afghanistan teruggekeerde Jihad-strijders, en binnen die groepen werden de hoogst-opgeleiden en de meest extremen geselekteerd

"We begonnen met een agenda om uit te vinden, onder welke problemen zij leden en op welke religieuse authoriteiten zij zich baseerden." Twee bijzondere opvattingen kwamen snel naar voren: het geloof dat zij niet-moslims mochten doden uit naam van de Islam en de overtuiging dat Jemen's politieke systeem tegengesteld was aan de Islam.

"Zij beschouwden Jemen als een niet-Islamitische staat", zei hij. "Zij zeiden dat de regering niet regeert volgens God's boek en pro het Westen is. Enkele van hen waren zich niet bewust van de verdragen en overeenkomsten tussen Jemen en andere landen. Sommigen dachten dat het was toegestaan het boed van niet-mulsims te verspillen, waar dan ook ter wereld."

Het geheim van het klaarblijkelijke succes van deze dialogen is dat men dergelijke opvattingen tegemoet treed met Islamitische begrippen, terwijl men de Koran en andere religieuse authoriteiten citeert die de radikalen respecteren. Zo legde men uit, dat Jemens internationale relaties zijn gebaseerd op overeenkomsten en worden gereguleerd door de Verenigde Naties - regelingen die volledig in overeenstemming zijn met de Koran (God's ongewijzigde woord) en de Sunnah (handelingen van de Profeet).

"VN ondertekenaars verkeren in een staat van vrede met elkaar en het is niet toegestaan burgers van andere VN leden aan te vallen."

Zij die deze her-opvoeding accepteren, worden gevraagd een verklaring te tekenen, waarin geweld wordt afgewezen en zij zich binden de wet na te leven en zich te dis-associeren van elke gewapende groep. Zij moeten ook verklaren de rechten van niet-moslims te respecteren en dienen te beloven de belangen van bevriende staten niet aan te vallen.

"Deze mensen", zei al-Hitar in een interview met de Yemen Observer, "hadden enkele surahs (Koran hoofdstukken) uit het hoofd geleerd maar zij hadden een misplaatste doctrine in hun verstand vastgelegd. Zij negeerden de regels om te bepalen wat een Koran tekst betekent, en maakten daardoor onjuiste interpretaties van veel koran verzen, terwijl ze zich zeer streng aan hun verkeerde opvattingen hielden."

Na deze re-programmering werden enkele honderden van deze radikalen In Jemen vrijgelaten, zij het onder strikte politie-surveillance.

[wordt vervolgd met al-Hitar, Egypte, Saoedië en Nederland].

Vaste link

Ulema

Van strijders tot geweldlozen