ShanghaiBlog

Deze post komt twee dagen te laat omdat het internet verkeer vanuit China even plat lag. Een paar dagen geleden had ik het voorrecht om mee te werken aan een project met kinderen op een Chinese school. Judith en Gosia deden daar een aan architectuur gerelateerd project in de art-school van een klasje. De klaslokalen zijn onverwarmd en iedereen loopt met minstens drie dikke lagen kleding in een donzenjas rond. Dit is michelin mannetjes land. De kinderen hadden met zeer beperkte materialen de opdracht gekregen een maquette te maken van een fantasie gebouw, hetgeen resulteerde in fantastische werkjes. Daarna mochten ze op de foto en de video en konden ze iets vertellen over hun gebouw en hun idee over de stad. Ondertussen schalde door de speakers de stem van de headmaster, het was de laatste dag voor het springfestival, het chinese nieuwjaar, en de laatste moraal werd er de gehele ochtend ingepompt. Het geluid van de video is daardoor een totale chaos geworden, maar het werken in deze rommelige ambiance was desalnietemin zeer prettig. Ieder kindje had de neiging zeer statig te posseren en mijn truuk was om haverwege che che, dank je, te zeggen. Dan ontstond de ontspanning, kan ik nu weg, en dat laatste moment fotografeerde ik door. Het resultaat is ernaar en het was een prachtige dag.