Om mijn foto's te maken ga ik dagelijks op pad op zoek naar ideeen en goede loktaties. Soms wil ik de hoogte in en dan zoek ik naar een gebouw of ander hoog punt, een fly-over of een brug. Gisteren had ik een plek van interesse gevonden en wist ik op de 16e etage uit te komen van een tegenoverliggend gebouw. In de gang kwam een schoonmaakster, een mushi, me bekijken en haar vriendelijkheid stelde me op mijn gemak. Maar sommige plekken vereisen zorg en voorbereiding. Zelfs met de briefjes die Yuelai zo vriendelijk voor me in het chinees vertaalde kom ik dan niet binnen. Daarom heb ik een tolk ingehuurd die met me kan onderhandelen. Dankzij Theo is zij op mijn weggekomen en ze is behalve doortastend ook een ongelooflijke volhoudster. Vandaag wilde ik een foto maken van het middenkruis van snelwegen in de stad, hetgeen voor mij fungeert als kompas. Er bleek slechts een gebouw mogelijk als standpunt, en zelfs dat wist ik nog niet zeker. Aan de deur werd ik tegengehouden en een salvo van bushi's werden op mij afgevuurd. No No No. Olivia ging daarop met mij mee en zelfs zij stuitte op enorme tegenzin bij de portiers. Sommige mensen kunnen nu eenmaal geen beslissingen nemen. Maar Olivia liet het er niet op zitten en ging door, tot het einde. En daarna nog verder en verder. Uiteindelijk wist ze een nummer los te peuteren van iemand met meer gezag. Die man aan de telefoon zei tegen haar dat we wel even mochten kijken, daarna zouden we verder moeten onderhandelen. Ze gaf de telefoon aan de portier, maar zelfs de telefoon wilde hij niet aannemen. Uiteindelijk stonden we boven en bleek het standpunt te matchen met mijn idee over de lokatie. Vanavond gaan we terug, de onderhandelingen zullen worden hervat, want echte toestemming om te fotograferen hebben we nog steeds niet. Maar Olivia zal volhouden en de foto zal worden gemaakt als het aan haar ligt.