Eten in Shanghai is een verhaal apart. In iedere mall, op iedere hoek van de straat, steegje, waar je ook kijkt wordt gekookt, gebakken en gewokt. Paprika's en chinese kool en vlees worden zelfs op de stoep in de pan gechopt en sommige weggetjes zijn glad van de olie, of het nu regent of niet, dan maar onder een paraplu. Restaurants zijn er dus in overvloed, het enige lastige is het bestellen van de gerechten. Het is raadzaam een restaurant te kiezen waar op zijn minst de schotels worden gevisualiseerd of een beetje engels wordt gesproken. Maar dat weet je helaas nooit van te voren. Gisteren at ik met Ruben op het Xuhiahui plein, een plek waar ik had staan fotograferen. In dit soort gigantische shopping malls is altijd wel een verdieping te vinden met een ruime keuze aan restaurants. We bestelden gezouten garnalen en rijst. Aangezien het de gewoonte hier is om met de rijst pas als laatste op tafel te komen en het eerste gerecht wat gereed is als eerste uit te serveren, de chinezen gebruiken namelijk rijst vooral om de laatste honger te stillen, vroegen wij om een omgekeerde volgorde. Dit leidde tot verwarring aan beide zijden. De indruk ontstond dat bij het herhalen van ons verzoek om nog meer rijst vroegen. Het garnalen gerecht kwam gedrapeerd om een enorme berg met pepers en rijst. Na de eerste hap bleek dit puur zeezout te zijn, zeker twee kilo, maar het zag eruit als fried rijst. Inmiddels hadden onze eerdere rijst al weer afbesteld, we dachten nu immers ruim voorzien te zijn. Een volle hap zeezout is best wel een shock voor de smaakpapillen dus begonnen we weer opnieuw over rijst. En de obers maar lachten. Mi feng, Mi feng? Om half tien was onze honger nog niet helemaal gestild we dus bestelden nog een klein gerechtje. Dat werd lastig want de keuken ging om tien uur dicht. Geen probleem zou je zeggen dus hielden we voet bij stuk. Ondertussen gingen al wat lampen uit en na een kwartier kwam opeens de rekening. Gingen we nu nog wat eten of niet. Onze ogen bleven hoopvol gericht op het loket, ondertussen was alleen onze tafel nog verlicht en precies 5 minuten voor tien kwamen overheerlijke garnalen in rijst bladeren gewikkeld op tafel.
In Shanghai staan op drukke kruispunten verkeersbegeleiders, dit zijn geen politieagenten, maar meer hulpjes daarvan. Die beginnen vlak voordat het stoplicht voor de voetgangers op groen gaat te fluiten en te gebaren. Het komt er eigenlijk op neer dat je als voetganger goed getimed je kans moet grijpen, voordat de fietsers en scooters op je af komen. Die nemen ook meestal diagonale routes over het kruispunt, dus weet je nooit uit welke hoek ze zijn te verwachten. Vandaag stak ik op people's square over, iets te vroeg naar de zin van zo'n verkeershulp. Wilde fluitend kwam hij achter mij aan, nam me bij de arm, bijna naar de overkant moest ik weer terugkomen. Ik lachte de man toe en hij nam het gelukkig ook niet zo zwaar en precies toen we terug waren kon ik weer opnieuw oversteken.