Posted on Saturday, January 20, 2007 5:22 AM
Al een paar dagen ben ik op zoek naar een plek waar de verschuiving van oud naar nieuw duidelijk is te zien in een panorama. Vanmorgen vroeg vond ik zo'n plek, alleen kostte het nogal moeite om mijn gène daar aanwezig te zijn te overwinnen. Je staat toch ineens in een gebied wat er echt heftig uitziet en er zijn in deze stad waar je ook gaat mensen, die gadeslaan wat je doet. Uit een ruine van een oud huis met een zeiltje als dak kwam een hoofd gekropen en voordat ik het wist stonden minstens vijf mannetjes om mij heen, allemaal net zo bruin getint als de omgeving waar we stonden. Ieder op zijn eigen hoopje stenen, we stonden op puinhopen. Allen zo dicht in mijn buurt dat ik met het over mijn hoofd zwaaien van de zwarte doek minstens een iemand dreigde te raken. Het was een tafereel waarin ik me het aapje voelde en kennelijk was er ook iets humoristisch aan blijkens het voortdurende gelach om mij heen. Dat stimuleerde me om te delen in mijn foto geluk, maar de ogen bleven vooral gericht op mijn camera en tas. Opeens bulderde een man het uit en ik dacht hem te begrijpen: "yes, heavy bag, for very good photo". En lachen. Pas toen mijn spullen weer waren afgebroken bleek dat het helemaal niet om mijn buitenaardse verschijning ging, nee, ik had mijn tas gewoon geparkeerd in een flinke hoop stront, het smetteloze zwart was definitief veruinieerd. In de restaurants hebben ze soms ingepakte vochtige handdoekjes en zo een kwam nu super goed van pas. En ik maar mijn best doen om op straat niet door plassen en modder te rijden.