Hallo M,

Heb inmiddels Elegant als een Egel met veel plezier gelezen.

Ik ben altijd een beetje een slechte ontvanger van cadeaus: ik ben een tikkeltje te zenuwachtig dat ik niet goed reageer of een boodschap niet goed oppik of te lang de aandacht naar me toe trek. Ik had eerst 'engel' i.p.v. 'egel' gelezen en op je kaartje had ik niet gezien dat I er bijstond (bedankt, I). Kortom.

Tot mijn verrassing werd ik op enkele momenten echt geëmotioneerd. Bijvoorbeeld als Renée voor het eerst bij Kakuro komt en het stilleven ziet. Tot mijn verrassing omdat in eerste instantie Renée niet helemaal geloofwaardig overkomt met haar angst om 'ontdekt' te worden. Pas later in het boek wordt dat middels het trauma t.a.v. haar zus geloofwaardiger. Hoewel daar ook verschillen tussen de Franse en Nederlandse samenleving een rol zullen spelen. Nederland kent zulke conciërges niet en wordt ook het klassenverschil wellicht niet zo groot (de conciërge is minder een stereotype). Amerikanen lijken er al helemaal niets van te begrijpen als ik afga op de recensies op Librarything. Ondertussen identificeer ik me toch ook wel weer een beetje met Renée: Jongen uit de arbeidersklasse (há), mijn werk als onderduikadres en daarbij aardig snobistisch als het gaat om de veel diepzinniger boeken die ik lees (t.o.v. collega’s en de gemiddelde mens die je ontmoet). Terwijl daaronder een emotionele vulkaan sluimert (waarbij uiteindelijk toch mensen een rol spelen). Zie het maar eens consistent te maken allemaal!

Of filosofie nut heeft voor het dagelijks leven? Qua inhoud vaak nauwelijks geloof ik, maar wat mij betreft wel qua ruimheid van denken die je erdoor krijgt. Maar datzelfde geldt voor de literatuur denk ik. Of meer nog. Of moet je het dagelijks leven niet te nauw opvatten (en filosofie ook niet). Ikzelf ben bijvoorbeeld bepaald gelukkig met het feit dat ik de graaicultuur van de managers (ook in ons bedrijf tegenwoordig een issue) in verband kan brengen met de mimetische begeerte van Rene Girard. Om maar iets te noemen. Of dat iemand een verband legt tussen de regering Bush en wat er op Paaseiland is gebeurd. En zo is er veel meer denk ik. Ideeën die je blik op de wereld vormen, zodat je je niet helemaal verloren voelt ronddobberen.

Enfin, ik wil je bedanken voor het interessante en bij tijden hilarische boek. Hopelijk hoor ik nog eens jouw mening over deze onderwerpen.

Liefs en tot ziens, Jan