Thursday, June 15, 2006

Nieuw Blog

Zo. Ik heb het voor elkaar: eigen blog op eigen webstie. Met meerdere categorieën enzo. Nu nog migreren van deze zut hier zien te regelen. Dan is het echt dag dotText. Nieuwe lokatie: http://www.vreer.net/wordpress/

posted @ 12:34 AM | Feedback (28)

Friday, May 26, 2006

Moordenaar Victor Jara loopt vrij rond

De Chileense volkszanger en gitarist Victor jara werd in 1973 door de miliairen van de junta van Pinochet als zo'n bedreiging gezien dat ie meteen gearresteerd werd. In het toenmalige nationale stadion zijn hem eerst zijn vingers afgehakt zodat ie niet meer kon spelen.
Naar Indymedia Santiago vandaag bericht loopt de moordenaar die hem vervolgens 44 kogels in het lijf schoot, vrij rond. Edwin Dimter Bianchi alias "El Principe" is werkzaam bij het ministerie van arbeid.

Er is kennelijk nog steeds straffeloosheid. Gisteren is er een "funa", een ontmaskeringsactie gehouden tegen hem. Hij kan niet meer rustig gaan en staan waar hij wil, zonder dat zijn bloederige verleden bekend is. Hij is voortaan besmet.
En terecht: als de staat geen recht doet, doen we het zelf wel. En nog netjes ook.

Voor meer (spaanstalige) info over wat een funa is zie hier

"And we could spend our whole lives waiting for some thunderbolt to come
And we could spend our whole lives waiting for some justice to be done
Unless we make our own"

(New Model Army, The Hunt, 1985

posted @ 12:52 PM | Feedback (109)

Tuesday, May 02, 2006

Blogmigratie

Zo. Mijn website bij XS4ALL is gemigreerd naar een nieuw platform. Dankzij het nieuwe portfolio van de baas kan ik daar nu gemakkelijk en goed databases gebruiken. Tijd om ook het blog langzaamaan te migreren.
Uiteraard moet de site zelf ook een ander design krijgen , en dat gaat ook langzaam gebeuren. Heb een aantal boeken over webdesign en webmastership op mijn virtuele boekenplank nu. Moet gaan lukken :o)

Eerste planning is toch Wordpress gebruiken. Werkt met php en dat is gebouwd voor het web dus ... Als het ingewikkelder wordt, kan ik altijd nog aan de Perl ;o)
Je kunt ook van Wordpress naar Movable Type en terug. Niet eenvoudig, maar het kan.

Als het af is verhuist alles daarheen. Hopelijk hoef ik hier geen skeletten achter te laten in de kast.

posted @ 2:37 PM | Feedback (17)

Monday, May 01, 2006

Fuck kindertijd

Wie wel eens op mijn site heeft gekeken weet dat ik geen meneer of mevrouw ben. Ik ben een mevreer. En transmeneren en ~mevrouwen, en zeker ook mevreren krijgen nogal eens de vraag of ze spijt hebben.
Men bedoelt meestal: heb je nooit spijt gehad van je beslissing om vrouwelijke hormon en te slikken en een je pik 'om te laten bouwen' naar een kut? Of andersom: dat je je borsten eraf hebt laten halen en de binnenboel eruit hebt laten halen? Dat het allemaal meer behelst is velen niet bekend, maargoed: soit.

Ik las net een artikel dat de aanleiding is voor dit schrijven: hierin schrijft Gwen Smith dat ze spijt heeft . Spijt dat ze geen normale meisjesjeugd heeft kunnen hebben. De pubertijd die je onder invloed van de stevige dosis hormonen gecombineerd met de euforie van de Juiste Richting doormaakt, is iets anders. Dat is een tweede pubertijd, niet een kindertijd. Veel transen hebben dat gevoel op een gegeven moment: was ik maar van kindsbeen af man of vrouw geweest.

Ik heb dat niet. Ik merkte gister weer in het Vondelpark op Koninginnedag - Kinderdag en Kinderplek bij uitstek op dat moment, dat ik mijn kindertijd sowieso toen en nu niet apprecieerde. Ik vond kindertijd een kwelling. Wist niet wat ik moest doen of wat ik kon doen. Had (logisch) geen gereedschappen om allelei ervaringen mee te lijf te gaan. En theorieën had ik nog minder. Dat zal vast de reden zijn dat ik het leven uit boeken heb geleerd :o)
De enige spijt die ik heb is dat het me zolang gekost heeft om te accepteren dat ik geen man of vrouw ben. En dat ik transgender niet meteen volwaardig tegemoet kon treden. Maar dat heb ik achteraf goed gemaakt als oer-Noodle. De Noodles zijn één van de eerste genderqueer groepen in Nederland en meteen goed actief.

Ik ben erg blij dat ik lang en breed voorbij de kindertijd ben en dat de pubertijden inmiddels ook achter me liggen. Hoewel die tweede pubertijd nog wel wat leuks had. Het kind in mij zal ik richting volwassen transheid leiden iedere keer dat het zich meldt. En in mij in kinderomgevingen met meer dan een enkel kind zetten is een marteling. Daarvoor klaag ik je aan ;]
Mag mijn volgende leven met wat meer ervaring dan wel herinnngeringen beginnen graag? Klote kindertijd.

posted @ 12:57 AM | Feedback (18)

Thursday, April 27, 2006

Politiek gevangenen al 46 dagen in hongerstaking

In de gevangenis van de stad Angol in midden Chili is op 28 april de 46e dag van de hongerstaking van vier gevangen Mapuches ingegaan. Zij zijn veroordeeld onder de anit-terrorismewet die nog uit het tijdperk Pinochet stamt. Hun veroordeling is vaak tot stand gekomen met behulp van anonimeme getuigen en en bevooroordeelde rechters. Ze zijn veroordeeld wegens brandstichting tegen bosbouwbedrijf Mininco. Ze hebben een straf opgelegd gekegen van tien jaar één dag en een som van 583.440 euro voor brandstichting tegen een groot bosbouwbedrijf. Maar er is nooit en eerlijk proces geweest, waaarin bewezen is dat zij verantwoordelijk waren. Er zijn ook aanwijzingen voor opzet, en van valse beschuldiging
De acties tegen Mininco (de bosbouwgigant) of Benetton van Mapuche zijde zijn nooit zo gewelddadig geweest dat zij vrachtwagens in brand hebben gestoken

Sinds anderhalve maand zit er een nieuwe regering van de Concertación (christendemocraten en sociaaldemocraten) in Chili, maar daar is totnogtoe geen antwoord van gekomen. Ondanks dat president Michelle Bachelet zegt hte land binnen 100 dagen een stuk rechtvaardiger te willen maken.

Vandaag vrijdag 28 april 2006 is internationale dag van solidariteit met de gevangen Mapuches uit Angol. Ter gelegenheid hiervan wordt vandaag tussen 12 en 13h voor het Chileens consulaat in Amsterdam een protestmanifestatie gehouden.

De vrier gevangenen zijn:

  • Patricia Troncoso
  • Juan Huenulao
  • Patricio Marileo
  • Jaime Marileo

    De eisen zijn vrijheid voor alle politieke gevangen en intrekking van de oude militaire anti-terrorisme-wet. Als het goed is wordt er op een hoop plaatsen ter wereld nu lawaai gemaakt of en wake gehouden bij de consulaten en ambassades van de Chileense staat.

    Organisatie:
    MAPUNDIAL ONG
    JUNTOS PODEMOS MÁS-HOLANDA

    Meer informatie: AFAPPM

posted @ 8:40 AM | Feedback (15)

Sunday, April 23, 2006

Routekaarten

Ha. De kop is er af. Ik heb de eerste twee routekaarten gescoord. Eén is een Nelles map van Chili en Patagonië. Blijkt een kaart van heel Chli te zijn op schaal van 1:2.500.000 De tweede is van Vuurland en heeft een voor de fietser comfotabeler schaal: 1:750.000 Wat ook aardig is, is dat je op http://www.chilichallenge.nl/ ook kaarten kunt vinden van de afzonderlijke departementen (regio's). Turistel meen ik, van de Chileense toeristische dienst. Die staan online, net als een afstandskaartje, google-maps en een reliëftabelletje. Zeer nuttig. Dank heren! Nou ben ik dus niet zo'n bikkel dat ik "wel eventjes" 7000 km afraffel in drie maanden, maar ik moet en ik zal door de Atacam reizen, door Chiloe, Araucania en door Patagonië en Vuurland. We zullen zien hoe een vreer een land vangt ;o)

posted @ 10:12 PM | Feedback (170)

Friday, April 07, 2006

Uitrusting

Voor mezelf en voor anderen die een lange tocht willen ondernemen eens opschrijven wat ik allemaal aan uitrusting heb en/of denk nodig te hebben. Fiets en onderdelen
  • RIH randonneur, handgebouwd; 28" wielen, cantilever remmen
  • Deore derailleurs
  • Triple blad voor (44-33-22)
  • 8 kransjes achter, vooralsnog met klein verloop (11-22 oid); wirdt wsch 12-30
  • Tubus voordrager (RVS)
  • Tubus expedition achterdrager (RVS) (binnenkort, nu nog een stevig alu ding, maar dat vertrouw ik niet in de wildernis)
  • Racestuur
  • Buiscommandeurs

Ik hoop dat er genoeg ruimte zit in de achtervork dat ik 2" banden er tussen kan frotten. Het terreinis regelmatig zo beroerd dat het echt fijn is om heel brede banden te hebben. Zal misschien ten koste van de snelheid gaan, maar anderzijds: ik rijd liever enigszins comfortabel

Kampeeruitrusting:
  • Robens Small Dreamer, windvast; lage 1 a 2 persoonstent waarvan de buitentent het eerst kan worden opgezet.
  • Mummie slaapzak, met extra isolatie goed tot -15 C.
  • Zelfopblazende mat - lang; ik haat korte matjes
  • Benzinebrander: MSR XGK EX (toch maar, lekker robuust)
  • Pannetjes; moet RVS zijn (er bestaat ook al titanium zag ik)
  • lappenmokken (1x groot, 1x klein)

Fietstassen: Ortlieb. Rood, net als de fiets ;o)

Verder gaat er in m'n stuurtas dingen als:

  • fotocamera
  • mp3-speler (iPod? kan ik meteen opnemen)
  • routekaarten
  • mobieltje
  • EHBO voor de fiets
  • EHBO voor mij (grotere dingen gaan weer in de tassen)
  • zonnecreme (heel hoge factor)

En ook vast nog dingen als leesboeken en reisgids(en). Dat zal waarschijnlijk zijn:

  • Rough Guide to Chile
  • Footprint Latin America
  • Pablo Neruda: "Canto General" of "Confieso que he vivido" (autobiografie)
  • Nog een "gemakkelijk" leesboek (iets in't nederlands of engels)
  • woordenboeken! ;o)
  • Schrijfmateriaal, datakaartjes, USB-stick/CD met belangrijke gegevens gescand

posted @ 3:17 PM | Feedback (19)

Monday, April 03, 2006

Inheemse zaken

Het blijft boeiend, de zaak van de Mapuches en hoe de Chileense staat nog meer dan andere Latijnsamerikaanse landen het verdomt totnutoe om haar volken (Mapuche in het zuiden, Aymara in het noorden) zelfs maar te erkennen.
Van het weekend zat ik wat te lezen en ik herinnerde mij het Vierde Russell Tribunaal. Dat heeft in november 1980 in Rotterdam plaatsgevonden. Met name de Noord-Canadese indianen uit Saskatchewan en Nova Scotia trokken daar veel aandacht, zie ook deze link. Via een link naar het IISG waar de inhoud van de archieven te vinden is, ontdekte ik dat ook daar Mapuches al van zich hebben laten horen, vindbaar in dossier 37.

Inmiddels ben ik ook meer in inheemse zaken in het algemeen geinteresseerd geraakt. In mijn geval is het perspectief de mensenrechten. Een maand of wat geleden was er in de Balie al een presentatie van het Earth Charter vijf jaar later ("Earth Charter +5") waar ik bij ben geweest. Dat heeft eigenlijk mijn interesse in inheemse zaken in bredere zin getriggerd.
Sowieso worden de rechten van de eerste bewoners ("First Nations" zoals ze in de VS vaak genoemd worden) regelmatig met voeten getreden. Op alle continenten. Al weet ik erg weinig van buiten Latijns-Amerika en zelfs daar is nog genoeg om te leren. Ik weet alleen redelijk wat van de Mapuche in Araucanië (.cl) en Patagonië (.ar). In Chili heb je dan nog in het Noorden de Aymara.

Het heeft lang geduurd maar inmiddels zijn de inheemse volken van Latijns-Amerika duidelijk meer in de picture en is er zelfs een indaanse president (uit de Boliviaanse Aymara). In Ecuador zijn de diverse inheemse groepen wederom in opstand en slaagt de regering er niet in die te stoppen. Overal uiten de oorspronkelijke bewoners zich steeds luider. De verschillende Mapuche gemeenschappen in de Wallmapu (het hele land van de Mapuche in zowel Chili [ als Argentinië) slaan de handen ook steeds nadrukkelijker ineen.
Ik kan niet goed beoordelen of de problemen nu de laatste tijd steeds schrijnender worden, of dat de repressie steeds zichtbaarder wordt door de militantie van de Mapuche. Van de verbeteringen die de nieuwe president Michelle Bachelet beloofd heeft moeten we nog zien dat er iets gerealisseerd wordt. Het is de kans voor de Chileense staat zich enigszins te rehabiliteren tegenover de Mapuches. Een oordeel over een regering moet ook altijd kijken naar wat het beleid heeft opgeleverd voor de allerarmsten van een land. Of die er beter van zjin geworden of niet.

Volgens een essay van Willem Assies op Noticias zijn de huidige inheemse bewegingen in de jaren 1980 opgekomen, gesteund door het 4e Russell Tribunaal en de oprichting van de IWGIA, International Working Group for Indigenous Affiars. Zeer belangrijk was (de herziening van) het ILO-verdrag uit 1989 waarin voortaan gesproken werd over territorium en volken; het verdrag "benadrukt het recht vom inheemse autoriteitssystemen en rechtspraak in stand te houden. Het is het enige internationaal bindende verdrag net betrekking tot de rechten van inheemse volken en is daarmee een belangrijk wapen in de stijd van inheemse bewegingen." Van de zestien landen die het verdrag ondertekenden liggen er dertien in Latijns-Amerika ...
Ondanks dat alles gaat de weg niet over rozen. Men zal zoewl het ontwikkelingesmodel moeten herzien als niet telkens inheemse rechten praktisch ondergeschikt maken aan transnationale ondernemingen zoals Endesa (Spaanse watermulti) en Benetton in het geval van de Mapuches in Gulumapu (Chili) of papierfabrieken (Canada).

Ook hier zie je dat Internet een groot voordeel biedt. Communicatie tussen gemeenschappen en volken gaat een stuk snelleren effectiever. Er is een goed online tijdschrift te vinden over Mapuche aangelegenheden Azkintuwe en andere groepen zijn, bijvoorbeeld via Indymedia ook aanwezig op het internet. Hopelijk maken meer mensen nu kennis met de wereld van de indianen en raken meer mensen gevoelig voor wat er gebeurt ...

posted @ 4:22 PM | Feedback (57)

Thursday, February 23, 2006

Ter gelegenheid van een schandelijke veroordeling

Omdat de Chileense staat nog steeds geen mensenrechten resepecteert
Omdat Juana Calfunao (en Ana Rosa, haar zuster) tot bijna 2 jaar veroordeeld zijn
Omdat de wensen van multinationals gaan boven de rechten van inheemse inwoners

Pido Castigo

Por estos muertos, nuestros muertos
pido castigo.
Para los que de sangre salpicaron la patria
pido castigo.
Para el verdugo que mandó esta muerte
pido castigo.
Para el traidor que ascendió sobre el crimen
pido castigo.
Para el que dio la orden de agonía
pido castigo.
Para los que defendieron este crimen
pido castigo.

No quiero que me den la mano
empapada con nuestra sangre
pido castigo.
No los quiero de embajadores
tampoco en su casa tranquilos.
Los quiero ver aquí juzgados
en esta plaza en este sitio.
Quiero castigo,
quiero castigo.

Quilapayún
Composição: P. Rojas - Jaime Soto

Waarschijnlijk heeft Quilapayún nooit gedacht dat hun lied nog steeds actualiteit heeft, in hun eigen staat (het land van de Mapuche die er wonen; de Chileense staat heeft het "in beheer")

Zaterdag 25 februari 2006 is er overigens in Vrankrijk (Spuistraat 216, Amsterdam) een benefietfeest voor de gemeenschap Juan Paillalef Calfunao.

posted @ 3:22 PM | Feedback (14)

Tuesday, February 21, 2006

Mensenrechtenstrijd - vernieuwing gewenst

Op zoek naar informatie naar kriteria die internationale vrijwilligersbrigades aanleggen om projecten wel of niet te steunen kwam ik langs de site van een Amerikaanse mensenrechtenactivist. Die heeft een boek/brochure gepubliceerd over de noodzaak tot alternatieve en vooral ook meer manieren om de strijd tegen mensenrechtenschendingen te voeren. Zie http://www.newtactics.org
Ik merk zelf ook dat veel mensen geen trek hebben om regelmatig een avond met anderen voor Amnesty International brieven te schrijven aan de organiseerders of goedkeurders van mensenrechtenschendingen. E-mail is dan wel erg gemakkelijk. Maar alleen brieven schrijven en grote publieke campagnes voeren werkt ook niet gewoon niet. Zijn betoog is: we moeten onze strijdmethodes diverser maken. Verschillende groepen betrokkenen aanspreken. Op meer manieren de Buitenwereld betrekken bij de problemen. Anders komen we er niet.
De schrijver/activist in kwestie is Douglas A. Johnson. Hij was actief in Center for Victims of Torture.






Wordt snel afgemaakt en bijgewerkt :o)

posted @ 1:02 AM | Feedback (15)

meer aandacht voor mapuche gemeenschap Juan Pailalef Calfunao

Ik zit te puzzelen hoe ik de informatie over het wel en wee van de Mapuche gemeenschap Juan Calfunao in Chili - waar ik al meer over heb geschreven - een beter, zichtbaarder plaats kan geven. Ik zou mijn website natuurlijk in geval van actualiteit ermee kunnen laten openen. En andere toestanden als gender en vreer stuff even erachter stoppen. Er is meer onder de zon dan gender zut tenslotte.

Eigenlijk moet er ook een eigen (mede) Nederlandstalige site zijn hierover. Je kunt de info over de ellende die Juana en haar lotgenoten overkomt wel onderbrengen op een grotere site zoals bij Folil (om een Nederlands voorbeeld te noemen), maar daar is het &acut;&eacut;n van de thema's. Ik ben ook wel benieuwd waarom dan wel waardoor Mapundial nog steeds geen site heeft. Hebben ze er geen behoefte aan? Geen energie voor?
Aan de andere kant: zodra er iets gebeurt gooien ze het wel op Indymedia etcetera :o) Ik hoop zaterdag op een benefiet in Amsterdam ook te horen dat ze wel degelijk pronern de 'burgerlijke pers' erbij te betrekken en dat de correspondenten welwillend zijn. Maar dat het dan aan de redacties van de nieuwesbladen ligt (ofzo).

Mapundial is een groepje studenten en activisten uit Nederland, Vlaanderen en Chili die zich expliciet het lief en leed van juiste deze gemeenschap aantrekken.
Eerder heb ik al gemeld dat er drie maal een poging tot moord jegens Lonko (leider) Juana Calfunao is geweest en dat haar oom is omgekomen toen haar huis in brand is gestoken. Wat nu al drie maal gebeurd is.
Lonko Calfunao is betrokken ook bij de Mondiale Commissie tegen Martelen en lid van de internationale mensenrechtenfederatie FIDH

posted @ 12:54 AM | Feedback (14)

Friday, January 20, 2006

Amsterdams debat homobeleid en gemeenteverkiezingen

Ik was gister met een andere Noodle op het COC om eens te kijken wat de ideeën van de uitgenodigde partijen over homobeleid voorstelden. 't Was een afentoe boeiend en vooral slecht verstaanbaar debat. De deelnemende partijen waren VVD, CDA, D'66, PvdA, Groen Links, SP, Amsterdam Anders/de Groenen(AA/DG).
Zoals verwacht kon ik alleen met links uit de voeten. Van mij zul je ook zelden iets positiefs horen over rechts (VVD en CDA) - die zijn sowieso op alle andere punten verderfelijk.

Het leukste was de reactie van Amsterdam Anders/de Groenen: gevraagd over hun plannen. Het is een 1-persoons fractie dus ze hebben niet veel mogelijkheden, maar hun statement: De gemeente legt de parken aan en de burgers bedenken maar wat ze er in doen, ook als het cruising areas worden. Wij treden alleen op tegen onverdraagzaamheid. AA/DG beschouwt zichzelf bij monde van Jupijn Haffmans (net als hetero uit de kast gekomen) als libertair anarchistisch.

Verder blinkt de SP helaas uit in het hebben van een enorm grote blinde vlek voor al wat roze is. Ze zijn voor een menselijke samenleving en werken daar vanuit de buurten aan. maar over homo's en evt. problemen die ze tegen komen en waar de overheid iets aan kan doen. Je vindt ze bij economische strijd, vrouwenrechten en migranten. maar over LBGT thema's ("Wat?" riep Sadet vertwijfeld) hoor je ze nooit. I kheb ze verweten dat ze daarvoor een blinde vlek hebben en in derde instantie gebruikte ze het ook in de discussie.

Groen Links is de enige die transgender noemde meteen al en geheel vrijwillig. En verder hebben ze veel roze kandidaten, helaas geen T&T klanten. GL is lief en leuk en links. Dat vind ik altijd wel goed. Ze zijn soms wat regentesk c.q. ervoor dat de overheid iets aanpakt, maar verder zijn ze m.i. het meest sympatiek. Los van het feit dat Maarten ter Meer er wel cute uitziet ;o) In elk geval hebben ze een Roze Manifest uitgegeven met goede ideeën en staan ze op de bres voor seksuele diversiteit.

PvdA woordvoerster (Amma Asante) is wat vaag. Homo's zijn niet veel meer dan één van de groepen die meevissen is de grote geldvijver. En uiteraard maakt ook de PvdA zich sterk voor burgerrechten en tegen discriminatie. Nou nog zien wat ze er in de praktijk me doen. Verder noemde ze wel dat ze vanwege haar christelijke en afrikaanse afkomst behoorlijk gediscrimineerd werd op een gay forum op internet. Dat is natuurlijk heeeel erg fout. Anderzijds snapt zij helemaal niet dat zoveel homo's over haar expliciete christen-zijn vallen. Dat de kerk in het verleden en heden zelden een goed woord over heeft voor homo's is haar onbekend. Dat haar eigen Ghanese kerk daar vermoedelijk niet anders in is (zou een uitzondering zijn als ze wel homo-vriendelijk zijn zonder bekeringsdrang), zal haar dan ook onbekend zijn. Haar hart zit wel op de juiste plaats, maar ik krijg niet direct een LGTB-vriendelijk gevoel bij haar en haar club (al is wethouder Duco Stadig de huishomo v.d. PvdA).

De VVD is één goed woord waard: op homogebied zijn ze vriendelijk; van transen hebben ze waarschijnlijk nog zelden gehoord, maar als burgerlijke vrijheden in het gedrang komen zijn ze redelijk OK in Amsterdam. Amsterdam moet vooral een bruisende gay capital zijn waarbij vast ook de (homo)horeca een belangrijke rol moet spelen. Robert Flos (de deelnemer) zou wel eens gay kunnen zijn. maar so what. Magoed, verder zijn het reactionaire ratten ;o)
En nou vergeet ik D'66 helemaal. Die maakt ook niet echt indruk eerlijk gezegd. Misschien komt het wel doordat ik D'66 heel vaak vlees noch vis vind. Ik zie eigenlijk zelden duidelijke D'66-opvattingen als het niet gaat om bestuurshervorming. Petra was wel een van de weinige deelnemers die zelf van de familie is. CDA kan ik alleen van zeggen dat de deelnemer een jonge kloon is van van Aartsen en door de homo's wel aardig gevonden werd. Ook hij is hetero btw.
De discussie werd geleid door de directeur van COC Amsterdam, Tania Barkhuis (zelf ook trans) die gelukkig ook een aantal transgender items noemde, maar de reactie erop was zeer lauw. Grappig is dat alle clubs het COC roemden en zeiden dat er geld voor deze organisatie moet blijven. Die is alvast binnen ;o)

Ik heb nog niet helder waar ik op ga stemmen, maar Groen Links gooit hoge ogen. Net als AA/DG. SP kan het vergeten.

posted @ 3:57 PM | Feedback (16)

Tuesday, January 17, 2006

En nu verder ...

¡Si! ¡Michele Bachelet presidenta!



¿Y ahora?
Het is gelukt. Gelukkig maar. De conservatieve Piñera is niet geslaagd om Chili nog verder in het verderf te werpen. Niet dat het nu dus goed zal gaan met Bachelet, vanaf 11 maart (wanneer ze beëdigd wordt). Zij blijft ook vertegenwoordiger van de moderne sociaal-democratie. En die is toch vrij neo-liberaal op economisch gebied. Maar zij wil wel een eerlijk kiesstelsel en een eerlijke zetelverdeling in de kamers van het parlement. En ze is voor gelijkberechtiging van holebi's met hetero's. Daarnaast zegt ze zich ook in te willen zetten voor gelijke(re?) verdeling van rijkdom in het land, waar juist ook de arme inheemse volken van moeten profiteren. Met behoud van hun eigen identiteit. En met betere regeling van teruggave dan wel schadeloosstelling voor (het verlies van) hun gronden. We gaan het allemaal nog zien, wat er van gaat worden. maar MuMS (beweging van seksuele minderheden) en Movilh (Chileens 'COC') is in ieder geval positief.
Mapu Express is minder positief en heeft daar alle reden toe: Bachelet heeft zich in de laatste dagen geen moment uitgelaten over de problemen en de kansen voor de etnische minderheden in het land. Maar "Una mujer encabezará el gobierno del Bicentenario de la República. En un estado presidencialista y autoritario este hecho altera los marcos de lo imaginable y lo posible." Een vrouw gaat de regering aanvoeren in dit jaar van Tweehonderd jaar Republiek. In een presidentiële en autoritaire republiek verzet dit feit de bakens van het voorstelbare en mogelijke." Aldus Víctor Toledo Llancaqueo. Het Mapuche tijdschrift Azkintuwe, zegt nog niets over de verkiezingen maar geeft wel aan hoe het debat over het (zwaar door het verkiezingsklimaat beïnvloede) voorstel voor wijziging van de Indianenwet (Ley Indígena) is verlopen. De poging om - als laatste Latijns-Amerikaans land - indianen in de grondwet op te nemen is gestrand dankzij de abstentie van de conservatieve UDI. Op twee stemmen na is de benodigde 2/3 meerderheid gehaald: UDI stuit het gebruik van het woord "volk" bij de inheemse etnische groeperingen tegen de borst. De Aymara, Rapa Nui, Mapuche of Diaguita mogen van alles heten, maar de Chileense natie is toch één ondeelbaar land. Misschien wijd ik nog eens een artikel aan deze kwestie, maar hier staat (in het Castiliaans weliswaar) goed beschreven wat de consequenties kunnen zijn van die opvatting. Het huidige beleid in de conservatief bestuurde Negende Regio (Temuco en omgeving, waar de meeste Mapuche leven) wordt door de onderdrukten al regelmatig als Apartheid gekenschetst en niet zonder reden.

Wie weet: misschien doet Bachelet het wel erg goed, en verdwijnen veel zorgen als sneeuw voor de zon. Zoals Marcel Haenen in NRC (16-1-2006, pag. 4) schrijft: "Ze heeft zichzelf eerder omschreven als als eenvrouw die in het traditionele Chili - waar echtscheiding pas sinds 2004 mogelijk is - vier zonden belichaamt. 'Ik ben vrouw, een gescheiden alleenstaande moeder, socialist en agnosticus.'"

¡Esperamos!

posted @ 11:11 PM | Feedback (20)

Friday, January 13, 2006

Maar het kan ook positief

In een artikel op MapuExpress valt te lezen dat de Mapuche gemeenschap Pedro Ancalef (bij Villarica) een proces gewonnen heeft voor het Chileense Hooggerechtshof tegenAguas Araucanía. Dit waterbedrijf wilde een chemische fabriek voor afvalwaterverwerkning neerzetten op gronden die niet van hen zijn. Het land dat ze wilden gebruiken is van de gemeenschap Pedro Ancalef, Putue. Het Hooggerechtshof heeft nu ook het recht van de bewoners op schone grond en een schone rivier el Toltén. Terecht dat mlieurechtenorganisatie RADA dan ook een gat in de lucht springt. Wel triest dat de milieueffect-rapportages (MER) van de Conama (Chil. mielieubureau, soort van RIVM) Chileense staat niet zelf ook in de gaten hebben dat het doorgaan van die plannen zou betekenen dat toekomstiger generaties niets meer aan de rivier zouden hebben. Ook Conadi, het bureau voor inheemse zaken van de Chileense staat had niets in de gaten. Het blijkt in elk geval lonend te kunnen zijn bij de rechter in beroep te gaan tegen besluiten die onwelgevallig zijn omdat ze inheemse rechten aantasten.

posted @ 12:55 PM | Feedback (14)

Tuesday, January 10, 2006

Zijn ze nou achterlijk daar?

"¿Es Chile un país tan largo mil cosas puden pasar?" (Quilapayún, Cantata de Sta. Maria de Iquique)

Chili moet een mooi land zijn. Interessant ook. Straks ga ik dat met eigen ogen aanschouwen. Althans: of dt nog steeds zo is. Ik ben bang dat het enigszins gaat worden: (nog) veel natuurschoon, en vriendelijke mensen in de straten. Maar qua beleid, qua democratisch gehalte en qua handhaving van mensenrechten eenzelfde boevenbende als willekeurig welk land op dat continent.

Ik word heen en weer geslingerd. Tussen enerzijds woede over het ongelooflijk asociale beleid van de centrale en regionale regering in het land jegens een ieder die de grote transnationale ondernemingen ook maar een strobreed in de weg legt, en anderzijds de bewondering voor een land dat - op een dictatoriaal incident van 17 jaar na - een wonder van democratie heet te zijn.
Een tijdje dacht ik - naief - dat de inheemse Mapuche gemeenschap Paillalef bij Temuco te vergelijken viel met het Gallische dorp tegen de Romeinen. Het naieve zit erin dat er veel Gallische dorpen zijn in Araucania, het Zuiden van Chili en Argentinië. Allen zijn de Romeinen wel erg sterk.
De bewoners vechten voor hun land en hun levenswijze. Voor hun mensenrechten dus. Want diverse basisrechten zoals het recht op een eerlijk proces, het recht op vrijheid van meningsuiting, op je eigen leven kunnen leiden (zeker als inheemse bevolkingsgroep): dat zijn allemaal erkende mensenrechten. En de Permanente commissie voor Inheemse Volken van de VN heeft al duidelijk gemaakt dat Chili het erg slecht doet wat betreft het handhaven van die rechten.

Maar waarom ben ik nuzo woest? Wel, ik las vandaag via een bericht afkomstig van Mapuche Nation dat een dappere vrouw, die ik heb mogen ontmoeten een paar maanden geleden, Lonko Juana Calfunao, die als Lonko (politiek leider) van haar gemeenschap Juan Paillalef in Zuid-Chili (regio Temuco, IX Regio) die probeert op geweldloze wijze de rechten te verkrijgen waar zij en haar gemeenschap, haar volk recht op hebben; dat die vrouw weer is opgepakt en vastzit.
Hier staat in duidelijk Engels dat ze rond de Kerstdagen ook heel hard zijn aangevallen door de Carabineros (millitaire politie, Gendarmerie). Die Carabineros zijn achteraf door de onderzoeksrechter teruggefloten: de aanval was onnodig grof en hard, sloeg eigenlijk nergens op. Ondertussen is het paard van Lonko Calfunao toen verwond met kogels, en Calfunao en haar zuster zijn gemarteld in de gevangenis. Politie heeft de generatoren in het dorp, om electriciteit op te wekken en water op te pompen, vernield.
Diezelfde vervloekte bastaards van een smerissen hebben nu nog geen week geleden weer toegeslagen. Zie deze (spaanstalige) oproep van het WereldComitee tegen Marteling en de Internationale Commissie voor de Rechten an de Mens (FIDH).
<
Maar de mensen zijn vast heel aardig.

posted @ 9:29 PM | Feedback (18)