c'est ne pas un bicyclette

Mijn keuze, mijn zitvlak

PjotR — Sun, 17 Apr 2011 23:49:00 GMT

Zeedijk, Amsterdam, 17 april 2011, iets over tienen in de ochtend:
Martin Spee, bij sommigen beter bekend als KeuzeHeer (let vooral op de gekozen hoofdletters, God heeft er slechts één), heeft zijn keuze van ongeveer een half jaar geleden, vandaag in daadwerkelijk "doen" weten om te zetten. Zijn keuze is om gedurende lange tijd op zijn zitvlak te zitten. Dat lijkt in eerste instantie een passieve handeling maar het begrip zitten is op velerlei manieren uitlegbaar en geheel afhankelijk van de gekozen troon waar je je billen op neer vleit. Vandaag is deze 50 plus God in tweevoud, met lichte vertraging, veroorzaakt door een zegening en een pauselijke spaak in het wiel, vertrokken naar Turkije. Een fietstocht van een dikke 3400 kilometer zal zijn zitvlak doen samensmelten met zijn zadel en, naar verwacht, 32 andere nog kleurrijkere vlakken. Volgens de planning gaat de reis 32 dagen duren waarbij Martin zichzelf een budget heeft gesteld van 32 euro per dag. Dat lijkt weinig maar is altijd nog meer dan een gemiddelde bijstandsuitkeringstrekker ontvangt. Het begrip “een tandje bijschakelen” zal Martin op deze reis op meerdere vlakken aan den lijve ondergaan.

Zoals een goede reporter betaamt, was ik zelf niet op de plek van vertrek aanwezig en maak ik dit verslag geheel door belevingen van anderen op te tekenen en deels mijn fantasie de vrije loop te laten. Na een digitaal intermezzomailtje met de wederhelft van “het tweekoppige monster”, zoals P’tries, de levensgezel van Martin, de relatie kort en bondig met een brede glimlach en een traantje wegpinkend samenvatte, kwam ik het volgende pikante detail te weten. Martin is vanochtend met zijn linker been uit bed opgestaan. Dit was overigens geen bewuste keuze, rechtsdragende mannen schijnen aan dit been onbewust een lichte voorkeur te geven om met hun ena beste beentje de dag in te stappen. Dit lijkt misschien onbelangrijke informatie maar om de "break a leg" wens kracht bij te zetten, dien je dan wel met je rechterbeen op je fiets te stappen, aldus sommige bijgelovigen, zoals de aanwezige paus mij na de zegening wist te sms’en.

Een fietstocht van 3400 kilometer mag je een topprestatie noemen. Alleen de gedachte al is voor mij meer dan vermoeiend. Het vervelendste is dat ik al moe word van de term 'volledige werkgelegenheid'. Martin heeft samen met zijn trainingsmaatje Patrick, al vele kilometers op het zadel en, ter aanvulling van het verloren vocht, op de barkruk doorgebracht, om onder andere zijn linker en vooral rechter beenspieren van wat meer spiermassa te voorzien. Dit is slechts één aspect van de voorbereiding op zijn reis. De creditcard van Martin is al veelvuldig op reis geweest, nog voordat de reis begon. Goede spullen zijn immers belangrijk en een must om überhaupt op reis te kunnen gaan. De ogenschijnlijk duidelijke scheidingslijn tussen “needs en wants” kunnen ook voor een KeuzeHeer in onze over-consumerende maatschappij verwarrend zijn. En Mart, als je dit leest, dit gaat wel van je te besteden budget af, het is maar dat je het weet.
Op de vraag aan P’tries of zij op de hoogte was van het feit dat je volgens de privé, de story en andere, in hoge mate verslonden toproddelbladen, drie dagen voorafgaand aan deze fysieke en mentale topprestatie geheel geen seks of, daar zijn de meningen van de experts uiteenlopend, onafgebroken seks dient te hebben, bleef het stil aan de andere kant van de lijn.

Ik denk dat ik die stilte ga voortzetten en een einde aan dit eerste verslag ga breien. Voor overig brei- en naaiwerk raad ik de site “www.stickedtogether.com” van P’tries aan zodat zij zonder Martin toch veilig aan het naaien kan blijven.
Ik wil het niet nalaten een aantal mensen namens Martin te bedanken voor alle ontvangen materiële en mentale steun. Michiel, je wordt bedankt voor de zegening, “mijn kruis is nu al nat en nat gaan doen we geregeld genoeg op onze klaverjasavondjes”, kreeg ik op telepathische wijze binnen. Rem, bedankt voor je digitale lijntje met de buitenwereld, die laptop had overigens kleiner en lichter kunnen zijn en een paar eigen gebakken broodjes waren geen overbodige luxe geweest (voor de thuisblijvers, haal hier de lekkerste broodjes van Amsterdam www.bakkerijrenzema.nl). Nans en Chris, mucho gracias voor mijn witte paard, de geheel voor niets ontvangen fiets maar waar zijn de zijwieltjes? (voor een ieder die nog op reis wil, vanaf september 2011 kunnen jullie bij Nans en Chris in Spanje vertoeven www.fuentemarchal.com). Jan bedankt voor de nog nader uit te leggen feestelijke slinger. Alle andere mensen die ik even vergeten ben of geen weet van heb, wil ik vragen om hun belevingen en inspanningen even te mailen naar KeuzeHeer@gmail.com, dan krijg ik het vanzelf wel op m’n bordje en weet ik zelfs aan saaie feiten wel weer een draai te geven zodat het smeuïg leesvoer wordt.

Ps: de seksueel getinte opmerkingen in dit stuk zijn geheel in de stijl en het “gedachtegoed” van de KeuzeHeer. Niet dat de lezer denkt dat deze woordkeuze mijn gedachtes weerspiegelen. Over 32 dagen, wel een tikkeltje uitgeput, kan je voor al je keuzes weer achter raam 32 op de Zeedijk terecht, kosten 32 euro per keuze. Voor de komende 32 dagen is deze Heer naar Keuze met eigen bijdrages, of bij uitgeputheid aangevuld door mijn gedachtenkronkels, virtueel op deze site te volgen. Volg de Heer …. uh, KeuzeHeer!

Door: de Anti-PR verslaggever PjotR

Volg de Heer en zie het fotomateriaal HIER !

Swingend fietsen

PjotR — Fri, 01 Apr 2011 14:09:00 GMT

Waar we ook gaan of staan, we kunnen niet langer de straat op zonder muziek op onze oren. We swingen onszelf naar het werk of de school en hebben geen last meer van al die storende omgevingsgeluiden zoals oorverdovende zingende koppeltjes, swingende vogeltjes, kwakende blaaskikkers of kwakkende drijfsijsjes. De mp3 spelers zijn niet langer uit het straatbeeld weg te denken en jong en oud loopt tegenwoordig met een oortje, de één omdat ze door hun leeftijd al wat slechthorend zijn geworden, de ander omdat ze eerdaags graag gehoorgestoord willen zijn. Een nadeel van een fiets, vooral bij hogere snelheid, is dat door het windgeruis de muziek via een oortje niet altijd even goed hoorbaar is. Om ook de geluidsgolven van de zware bastonen op je fiets niet alleen te kunnen horen maar ook te voelen, lijkt me dat onderstaande jeugd een nieuwe trend zou kunnen zetten. Pimp my bike, baby. Wow, two extra seats ....... i love stereo.

Maar weg met al die oude meuk. Consumeren zullen we, kostte wat het kost. Be a good consumer. Van de hand van designer Yuji Fujimura komt dit futuristische mobiliteitsconcept, de EBIQ, een multifunctioneel nul komma nul uitstoot elektrische fiets (exclusief de uitstoot voor het productieproces). Met dit EBIQ concept tracht Yuji een aantal elektronische voorzieningen te integreren die in de toekomst een must zullen worden, als ze dat al niet zijn. De lithium-ion batterij geeft niet alleen stroom aan de wielen, maar biedt ook stroom aan gadgets zoals je mobiele telefoon, laptop, mp3 speler etc. Geen problemen dus meer dat je batterijen weer eens sneller dan verwacht leeg getrokken zijn. Even trappen met de beentjes en weer stroom voor je gadgets. Dat klinkt toch echt als muziek in de oren.

Als je tijdens het rijden toegang tot gegevens op je gadgets wilt raadplegen, geeft een ingebouwd scherm op het stuur (waar anders?) je de mogelijkheid dit makkelijk te doen. Ik denk wel dat je daar eerdaags ook voor op de bon geslingerd kan worden, het bevordert nu niet bepaald de verkeersveiligheid als je met deze rijdende broodtrommel je door de verkeersdrukte wringt en ook nog eens je mail wilt lezen of een sms'je wilt sturen. Alle uitstekende uitstekende (nee, geen typefout) onderdelen kunnen ingeklapt worden om de fiets makkelijk en zonder veel ruimte in beslag te nemen, op te bergen. De fiets lijkt meer op een rijdende koffer, maar het ontwerp lijkt mij meer dan handig voor kleine afstanden binnen de stad. Veel cooler dan een SUV (Super Unclean Vehicle). Weg met al die vervuilende, ruimte en benzine slurpende auto's. Wist je trouwens dat de hele infrastructuur (wegen, parkeerplekken, garage's) voor auto's meer ruimte in beslag neemt dan het hele wonen doet? Nederland is vol ja ......... aan auto's.

Martin gaat 3400 kilometer trappen. Voordeel is dat hij ook nog eens kan zingen dus je kan je mp3 speler thuis laten. Hier zijn de links naar zijn Facebook, Twitter, WaarBenJij.nu en de site van de Keuzeknikker

Fietsvakantie .... toch maar een sleurhut mee op sleeptouw!

PjotR — Fri, 01 Apr 2011 01:38:00 GMT

Er zijn een paar nadelen als je met de fiets op vakantie wilt gaan. Allereerst vraagt het een flinke inspanning om van a naar b te komen. Om je bestemming te bereiken heb je ook nog eens heel wat meer tijd nodig, anders is je actieradius hooguit het volgende dorp, en .... we willen ver weg, naar de zongegarandeerde bestemming, om na afloop onze bruin getinte lichamen te kunnen showen aan de bijna verzopen thuisblijvers. Je hebt in ieder geval veel meer inspanning en tijd nodig dan even te surfen naar een reisbureau, ticket online te boeken en in het vliegtuig te stappen om vervolgens met een gepaste snelheid van minimaal 800 kilometer per uur op je doel af te stevenen. Nog een nadeel van een fiets is dat je zo verdomde weinig mee kan nemen. Wil je je fiets niet overbeladen dan kan je natuurlijk een karretje achter je fiets hangen om al die noodzakelijk geachte rotzooi met je mee te kunnen zeulen.

Veel beter is het natuurlijk om je eigen glimmende caravan aan je fiets te kunnen hangen. Niet langer meer op zoek naar een slaapplaats als je moe en uitgeput in de late avonduurtjes nog even tijd wilt overhouden om te genieten van een wild avontuurtje met je reisgenoot. Die kip caravan geeft ook meer dan voldoende ruimte om al die bekende huismerken in te slaan zodat we vooral niet met eten dat we niet kennen worden geconfronteerd.

Het gemak dient de mens. Tadaaaah, het summum om mee op pad te gaan, een gemotoriseerde sleurhut, ook wel camper genaamd. Dat is pas echte status. Je eigen huis op wielen die geen 80 km/u over de snelweg mag karren, maar de kopjes en schoteltjes met wel 100 km/u over diezelfde weg door elkaar mag rammelen. Je kan zelfs tijdens het rijden koffie en een lunchpakketje maken zodat de plaspauze zo kort mogelijk gehouden kan worden. We hebben haast, veel haast om van die paar schrale weekjes vakantie zoveel mogelijk te kunnen genieten om vervolgens onze onmogelijke, voortgedreven door de economisch noodzakelijk geachte groei, steeds hogere targets op ons werk weer te kunnen behalen.

Wat heerlijk en vertrouwd. Je eigen dak boven je hoofd, je eigen nestje, je eigen schone toilet, je eigen mobiele inboedel ..... alles onder handbereik. Wat je even wilde ontvluchten, de sleur van je dagelijkse bestaantje, neem je maar weer al te graag mee op sleeptouw. Dus ook de huishoudelijke zorg want dat mobiele huis moet natuurlijk wel spik en span zijn, wat zouden onze nieuwe buren wel niet kunnen denken.

Alle oplosbare nadelen daargelaten is een vakantie op de fiets natuurlijk de beste manier om het landschap aan je voorbij te zien glijden. Geen last van stress in de files en een zeer gezonde manier om je voort te bewegen. Ook de als maar stijgende brandstofkosten drukken je te besteden vakantiebudget nauwelijks, alhoewel ik denk dat je eenmaal aan tafel geschoven wel wat meer trek zult hebben om je eigen verbrandingsmotor weer van de nodige energie te voorzien. Er is dus alles voor te zeggen om die olieslurpende vliegmachines en heilige koeien dit jaar eens lekker op stal te laten staan en de fiets te pakken. Martin vertrekt over 16 dagen naar Turkije. Een tocht van slechts 3400 kilometer en dat allemaal in 32 dagen. Je kan nog aanhaken. Vergeet niet; de reis is belangrijker dan het doel en mocht je dit niet vatten, lees dit mooie verhaal anders eens.

Wil je Martin op zijn reis volgen, hier zijn de links naar Facebook, Twitter, WaarBenJij.nu of op de site van de Keuzeknikker

Fietsvakantie .... wat neem je mee?

PjotR — Thu, 31 Mar 2011 21:18:00 GMT

Vooral niet teveel.

Het duurt nog 17 dagen voordat Martin op zijn fiets vertrekt vanuit Mokum naar Turkije. Ik ben verzocht om wat media aandacht voor zijn trip te trekken. Om alvast wat te oefenen en al een flink aantal supporters warm te maken om zijn reis en belevenissen te volgen, zullen er hier op de xs4all blog al geregeld wat posts verschijnen. De tocht van zo'n 3400 kilometer zal niet alleen een fysieke inspanning zijn maar vooral een mentale. Ik woon helaas niet langer meer om de hoek van de Zeedijk in Amsterdam om met Martin geregeld wat kilometers op de fiets te kunnen trainen en zou daar, eerlijk gezegd, ook de puf niet voor hebben. Ooit, in een ver verleden, heb ik op één dag 160 kilometer weten af te leggen op de fiets, ik voel die afstand nog steeds in mijn benen. Gelukkig heeft Patrick die trainingsrondjes met Martin op zijn schouders genomen.

Een mooie bijkomstigheid van mijn nieuwe woning is wel dat deze op een heuse berg is gelegen én het ligt op de door Martin af te leggen route. De eerste 90 kilometer zal Martin nog rustig door het vlakke land kunnen koersen om hier de eerste echte klim van de vredigste categorie te kunnen nemen. Ik denk dat die lichte glooiing in het landschap al direct zijn tol zal gaan eisen en een goede voedzame maaltijd zal in ieder geval mijn fysieke bijdrage zijn.

Het helpen pakken van zijn fiets zal ik "gelukkig" niet meemaken. Ik hoop dat er diverse vrienden zijn die al zijn spullen willen helpen opladen. Ik heb alleen één advies. Neem vooral niet teveel mee. Hier een overload aan foto's van overloaded bikes. Als je vervoermiddel op twee wielen (of ga je op je driewieler?) hier ook maar enigszins op lijkt is dat een teken dat je een ietsie pietsie teveel bij je hebt.

Het zijn er echt teveel, de rest van de foto's van een tikkeltje overbeladen fietsen kan je HIER vinden.

Wil je Martin op zijn reis volgen, hier zijn de links naar Facebook, Twitter, WaarBenJij.nu of op de site van de Keuzeknikker

De reis van de fiets: Celerifere, de eerste fiets

PjotR — Thu, 31 Mar 2011 13:27:00 GMT

Martin Spee, keuzeheer -niet mijn keuze maar gelukkig heeft ieder zijn of haar eigen smaak- gaat een fietstocht ondernemen van Amsterdam naar Turkije. 32 Dagen gaat de reis duren. 32 Euro per dag mag er stukgegooid worden. De magie van het getal 32 zal in de loop van de reis verduidelijkt worden. Dit is een eerste opzetje om te kijken hoe de thuisblijvers de reis vanuit de luie stoel achter de met geraniums versierde windows kunnen volgen. We nemen een kijkje wat Martin in zijn fietstas allemaal aan bagage meeneemt, zowel letterlijk als figuurlijk. Mocht je Martin willen volgen vanachter de geraniums, het plaatje hieronder is te downloaden en als screensaver op je computer te plaatsen. Er komen waarschijnlijk links te staan op twitter, facebook, waarbenjij.nu, het blog van de keuzeknikker en mogelijk nog andere social media. Martin gaat deze pelgrimsreis aan op een gekregen, maar degelijke, tweedehands fiets vanaf 17 april 2011. Gelukkig is zijn fiets niet zo oud als hij of als het eerste bekende ontwerp van een fiets. Voordat Martin z'n avontuurlijke reis begint, eerst maar eens wat historie over zijn gekozen manier van vervoer; de fiets.

De oorsprong van de fiets
Eeuwenlang waren paard en wagen in Europa het meest gebruikte vervoermiddel, zowel voor personenvervoer als voor goederenvervoer. Aan het eind van de 18e eeuw, tijdens de Industriële Revolutie, werd de fiets uitgevonden. Niemand weet precies wie de uitvinder van de eerste fiets was. In feite waren het vele mensen die hebben bijgedragen aan het ontwerp van de hedendaagse fiets. Zelfs op oude piramides en mozaïeken van Pompei zien we al sporen van vroege fietsen.

De eerste tekeningen van de fiets
De eerste persoon die een fiets op papier zette was de beroemde Renaissance kunstenaar Leonardo da Vinci. Hij was niet alleen een groot kunstenaar, maar ook een vooraanstaand wetenschapper. Hij maakte schetsen van vliegmachines, helikopters, fietsen en vele andere uitvindingen. Al deze apparaten werden echter pas enkele eeuwen later in realiteit omgezet.

Het eerste complete model van een fiets met twee wielen, een frame en een zadel werd getekend door Giacomo Caprotti, een leerling van Leonardo da Vinci. Maar ook hij was niet in staat om dit model in werkelijkheid te realiseren.

Het waren de Fransen die met de eer streken de eerste fiets te hebben ontwikkeld. Monsieur Sivrac maakte zijn fiets op basis van het ontwerp van Giacomo. De fiets verschilde in vele opzichten van de ontwerpen van da Vinci en zijn leerling Caprotti, maar bevatte wel dezelfde basis onderdelen.

CELERIFERE â€ de eerste fiets
Monsieur Sivrac â€™s eerste fiets was helemaal van hout gemaakt. Het was een heel ruw ontwerp, zonder trappers en zonder stuur, en leek nog lang niet op de hedendaagse fiets. De naam van de fiets was CELERIFERE. Deze fiets kon alleen maar recht vooruit rijden en geen bochten maken. Toch was het waarschijnlijk het eerste voertuig dat niet door dieren werd voortgetrokken, en het was daarom een revolutionaire machine, die de weg vrij baande naar snelle ontwikkelingen op het gebied van vervoermiddelen.

Na deze eerste fiets werden er vele verbeteringen aan het ontwerp aangebracht, waardoor het fietsen gemakkelijker werd. De uitvinding van de fiets leidde uiteindelijk tot de uitvinding van de motorfiets en de auto. Toen de Celerifere werd bedacht, was hij echter helemaal niet populair.

De nadelen van de Celerifere
De Celerifere was heel moeilijk in gebruik en de meeste mensen durfden er niet op te fietsen uit angst voor ongelukken. De fiets was niet geschikt voor kinderen en vrouwen en alleen avontuurlijk ingestelde mannen durfden de uitdaging aan. Toen de fiets daarna echter allerlei verbeteringen onderging, begonnen ook vrouwen en kinderen er op te rijden en werd het één van de populairste vervoermiddelen ter wereld.

De Loopfiets

* De fiets had nog geen stuur met handvatten en men gebruikte leidsels die aan het voorwiel waren verbonden.
* De fiets had nog geen trappers en men gebruikte de voeten om vooruit te komen of af te remmen.
* De Celerifere kon geen bochten maken en was heel duur. Hij kostte bijna net zo veel als een paard.

De Celerifere was net als de meeste uitvindingen in het begin helemaal niet populair, maar toen er eenmaal verbeteringen in het ontwerp werden aangebracht, nam de populariteit al snel toe.

Het ontwerp van de fiets gaat al enige tijd terug en eigenlijk is er aan de basis van het ontwerp weinig veranderd. De basisvorm van de fiets is duidelijk herkenbaar.

De mens zou de mens niet zijn als ze variaties op een thema weten te verzinnen. Hobbyisten hebben hun eigen interpretatie van de fiets in hun schuur in elkaar weten te fröbelen. De vreemdste ontwerpen hebben het daglicht gezien. Naast het reisverslag van Martin zal er elke dag een leuk item verschijnen over de fiets. Artikels over het dagelijks gebruik, tips voor een fietsvakantie, wonderbaarlijke ontwerpen en futuristisch fietsen die weinig overeenkomsten meer hebben met het basisontwerp van de fiets. Blijf de posts op dit blog of op andere links volgen. De wonderbaarlijke wereld van de fietstocht van Martin en de fiets zal je verbazen, 32 keer!

Wil je Martin op zijn reis volgen, hier zijn de links naar Facebook, Twitter, WaarBenJij.nu of op de site van de Keuzeknikker