Posted on Wednesday, September 21, 2005 1:04 AM
Koop iets - doe het nu
Tegenwoordig is de televisie het belangrijkste medium waarmee de grote ondernemingen de cultuur en het gedrag van de Amerikanen bepalen. De statistieken zijn beklemmend. Het gemiddelde Amerikaanse kind tussen de twee en vijf jaar oud kijkt per dag drieënhalf uur televisie en de gemiddelde volwassene bijna vijf uur per dag. Alleen werken en slapen vragen meer tijd van de gemiddelde volwassene, zodat de televisie in feite het gezinsleven, het sociale leven, culturele activiteiten en lezen vervangt. Volgens deze cijfers ziet de gemiddelde Amerikaan ongeveer eenentwintigduizend reclamespots per jaar die allemaal dezelfde boodschap uitdragen: 'Koop iets - doe het nu!' De honderd grootste Amerikaanse ondernemingen betalen ongeveer vijfenzeventig procent van de commerciële zendtijd en vijftig procent van de publieke zendtijd. Omdat een halve minuut zendtijd in de uren met de grootste kijkdichtheid tussen de tweehonderdduizend en driehonderdduizend dollar kost, kunnen alleen de grootste ondernemingen zich die veroorloven. Hoewel er geen openlijke controle wordt uitgeoefend op de inhoud van de programma's, worden producenten in dienst genomen die programma's maken die door adverteerders worden gekocht; daarom moeten ze zich wel voortdurend bewust zijn van die ondernemingen en van hun visie op goede televisieprogramma's.
Televisie is een vrijwel ideaal medium om de doelstellingen van het bedrijfsleven te dienen:
Vanwege haar vermogen om miljoenen mensen tegelijk identieke beelden in te prenten kan de televisie perspectieven, kennis, voorkeuren en wensen homogeniseren en die afstemmen op de voorkeuren en belangen van de mensen die deze beeldvorming overdragen. In onze wereld worden de beelden overgedragen door ondernemingen met een niet-natuurvriendelijke levensvisie die is georiënteerd op de technologie en op materialisme. Door communicatie per satelliet kan die televisie nu ook worden ontvangen op delen van de planeet die tot voor kort voor dergelijke aanvallen gespaard bleven.
Naarmate mondiale ondernemingen hun tentakels over de hele wereld uitstrekken, nemen ze niet alleen hun bekende producten en merknamen mee, maar ook hun favoriete media en de geraffineerde marketingmethoden, waardoor ze bijna iedere cultuur koloniseren waarmee ze in aanraking komen.
The Economist meldde in 1989 dat de uitgaven aan reclame van het mondiale bedrijfsleven in totaal meer dan tweehonderdveertig miljard dollar bedroegen. Daarnaast werd driehonderdtachtig miljard dollar besteed aan verpakkingen, vormgeving en andere vormen van verkoopbevordering. Bij elkaar liepen deze bedragen op tot honderdtwintig dollar voor elke aardbewoner.` Hoewel het grootste deel van deze uitgaven bedoeld is om vraag te creëren naar specifieke producten, dragen ze tevens bij tot de schepping van een uniforme mondiale consumentencultuur en tot die van een verbinding tussen de publieke belangen en de belangen van het bedrijfsleven -vooral die van de grote ondernemingen.
Om bedrijfsvriendelijke consumenten te creëren, besteden grote ondernemingen over het geheel genomen meer dan de helft van de $ 207 per hoofd van de bevolking ($33 voor het zuidelijk halfrond) die men in de wereld aan openbaar onderwijs uitgeeft." Bovendien nemen de uitgaven aan reclame veel sneller toe dan de uitgaven aan onderwijs. Sinds 1950 zijn de uitgaven aan redame zeven keer zo hoog geworden - ze zijn drieëndertig procent sneller gegroeid dan de wereldeconomie.`
Bron: Het bedrijfsleven aan de macht • Davis C. Korten • Lemniscaat, meer kritische geluiden te vinden in de kritische reeks