Door de obsessie onszelf te beschermen, voelen we ons steeds onveiliger. Dit is de boodschap van Eve Ensler, bekend van De Vagina Monologen, die over de hele wereld reist om een einde te maken aan geweld tegen vrouwen.
Ik maak me zorgen om het grote belang dat wij hechten aan veiligheid. Overal hoor en lees ik dit woord, overal is het voelbaar. Veiligheid. Veiligheidscontrole. Beveiliging. Waarom geeft al die aandacht voor veiligheid mij zo’n onveilig gevoel? Waarom stellen we opeens veiligheid boven alles? Wat bedoelen mensen eigenlijk als ze het hebben over veiligheid?
Veiligheid is in wezen ongrijpbaar en onmogelijk. We gaan allemaal een keer dood, we worden allemaal wel eens ziek en we blijven geen van allen jong. Mensen verlaten, verrassen en veranderen ons. Niets is veilig, niets is zeker. En dat is een goede zaak – tenzij je veiligheid als het belangrijkste in je leven beschouwt...
Als veiligheid in je leven op de eerste plaats komt, kun je niet ver reizen. Je kunt niet teveel tegenstrijdige ideeën tegelijkertijd in je hoofd toelaten, omdat je daardoor in de war kunt raken of kunt gaan twijfelen. Er is geen ruimte voor nieuwe ervaringen, nieuwe mensen, en nieuwe manieren om dingen te doen, want die zouden je wel eens uit balans kunnen brengen. Je houdt je angstvallig vast aan je eigen identiteit – je wordt een goede christen, moslim of jood. Je bent Indiër, Egyptenaar, Italiaan of Amerikaan. Je bent óf heteroseksueel óf homoseksueel óf je doet niet aan seks. Dit zijn de dingen die je zo ongeveer zegt als je moet beschrijven wat voor mens je bent. Je wordt deel van een groep, en om veilig te zijn, moet je je verdedigen tegen andere groepen. Het is wij tegen zij.
>>>> lees verder >>>>