Posted on Friday, September 02, 2005 6:12 PM
Op je vingers
Kleine kinderen die een dobbelsteen werpen, moeten telkens opnieuw - met hun vingertje erbij - tellen hoeveel ze gegooid hebben. Grote mensen zien het in één oogopslag, want een getrainde geest herkent direct de Gestalt (het patroon), de vormfiguur van de aangebrachte puntjes. In het doosje dat aan maximaal zes eieren plaats biedt, zien wij ook ogenblikkelijk hoeveel erin zitten. Zo ziet de geoefende sportkijker in het spel ook steeds terugkerende situaties en posities, die zich als vormfiguren op eenzelfde manier succesvol laten benaderen.
Hoe vaak gebeurt het niet in gesprekken, relaties en organisaties dat je ook zo'n gevoel van patroonherkenning hebt, het idee dat je een bepaalde situatie, een bepaalde setting, een bepaalde probleemstelling tussen mensen al vaker hebt meegemaakt? Direct ben je geneigd om tevreden te constateren dat je weet wat je te doen staat, om de geslaagde afloop van de vorige keer te herhalen of juist om het probleem te voorkomen dat zich bij een eerdere gelegenheid voordeed.
Op dat moment verdient het aanbeveling om in gedachten nog even - als het ware met je vingertje erbij - de zaak precies na te tellen voordat je tot actie overgaat, want er is niets zo kwetsbaar als een redenering die uitsluitend op ervaring rust. Hoe ik dat zo zeker weet? Heb ik vaak genoeg meegemaakt.
Maarten Asscher
more puzzles of life