WereldWijdWij(s) • Puzzles of Life (WorldWideW(is)e)

Slik een gepatenteerde pil

Ooit, nog niet eens zo heel lang geleden, liepen er mensen rond, die een enorme kennis van de natuur bezaten. Iedere cultuur kende hun eigen medicijnmannen en -vrouwen die intuïtief wisten wat nodig was in een menselijke crisissituatie. Deze mensen stonden in hoog aanzien.

Met het verdwijnen (lees: verjagen, uitroeien) van dergelijke culturen, verdween er ook heel veel kennis. Gelukkig zijn er op dit moment veel mensen die het grote belang van eenheid met de natuur inzien. Mensen die zich weer openen voor kosmische invloeden en wijsheden en fundamentele waarheden opnieuw gaan toepassen. Echter, de realiteit van onze westerse samenleving is, dat we ons vertrouwen hebben gesteld op bedrijven en instanties, die zeggen het beste met ons voor te hebben. Of dit ook zo is, valt nog te bezien.

Neem nou de farmaceutische industrie. Met z’n allen slikken we jaarlijks miljarden medicijnen. Medicijnen die steeds vaker en makkelijker voorgeschreven worden, of eenvoudig via internet verkrijgbaar zijn. Natuurlijk is het een goede zaak dat er geneesmiddelen zijn. Velen hebben er baat bij, en kunnen door medicaties weer beter functioneren. Dit artikel wil daar ook geen discussiepunt van maken. Wat wel belicht wordt is het functioneren van de farmaceutische industrie. Steeds vaker horen we verhalen over deze branche. Wat zijn de werkelijke drijfveren van deze invloedrijke bedrijfstak? Miljoenen mensen krijgen hun gepatenteerde medicijnen door de strot geduwd. Regelmatig blijkt dat medicijnen echt niet zo veilig blijken als men beweerde. Jarenlange onderzoeken(?) ten spijt.

Enige tijd geleden werd dat weer eens op dramatische wijze duidelijk gemaakt in een artikel van Melchior Meijer, in de bijlage van het Algemeen Dagblad. In het artikel (‘Wondermiddel of tragedie?’) werd beschreven hoe ernstig de bijwerkingen van de cholesterolverlagende middelen kunnen zijn. De bijwerkingen blijken inmiddels zo ernstig dat ze mensenlevens kunnen kosten in plaats van redden. Langdurig gebruik van z.g. ‘statines’ in deze medicijnen zou ondermeer kanker, chronisch hartfalen en geheugenverlies in de hand werken. De eerste symptomen zijn extreme vermoeidheid en spierpijn. Later komt de kortademigheid. Miljoenen mensen slikken deze middelen zonder dat ze van de gevaren bewust zijn! De farmaceutische industrie laat ons gewoon doorslikken en houdt de mond.

De woordvoerder van het Nederlands Huisartsen Genootschap zegt doodleuk: ” Als de dokter het voorschrijft, kun je gerust aannemen dat de noodzaak ruimschoots opweegt tegen de eventuele risico’s.” En daar zijn we weer aangeland bij het vertrouwen in de medische wetenschap. Trek je eigen conclusies!

De farmaceutische industrie investeert alleen maar in succesverzekerde middelen, zoals antidepressiva en cholesterolverlagende pillen. En dan eigenlijk alleen maar voor het rijke westen. Daar valt wat te verdienen. De huisarts krijgt zijn bonus en schrijft gretig voor. Het grote geld achter de medicijnindustrie. Zijn we overgeleverd aan de farmaceutische maffia? Maakt het ze wat uit of we door hun middelen alleen maar zieker of apathischer worden? Zou het kunnen dat we via medicaties onder controle worden gehouden door belanghebbenden? Is dit vergezocht of misschien toch reëler dan we denken?

Meer informatie over de wereld van medicijnen, stress, prozac en andere antidepressiva: Jax' Blog: Eyes wide open.

Zelf gebruik ik een middel dat inmiddels generisch is, maar ooit door de pharmaceut Novartis werd gepatenteerd. "Later" bleek dat dit middel dodelijke bijwerkingen veroorzaken kan (in 1% van de patiënten ontstaat sterfte van witte bloedlichaampjes). Het werd uit de handel genomen, maar later weer geintroduceerd vanwege de ongeëvenaarde werking. Dit betekent wel dat de patiënt maandelijkse bloedcontroles moet ondergaan.

Als Novartis van de dodelijke bijwerking geweten had, wat mij niet onwaarschijnlijk lijkt, en dit had gemeld, was het middel nooit toegelaten op de markt. Omdat de zoon van een huidige honorairy chairman van Novartis mij persoonlijk voor het lapje heeft gehouden (in een zakelijke aangelegenheid - wat een toeval!) lijkt me zulks niet onwaarschijnlijk.

Alles vergeven en vergeten hoor!