Een menselijk wezen is deel van het grotere geheel dat we het universum noemen, een deel dat beperkt is in tijd en ruimte. Hij ervaart zichzelf, zijn gedachten en gevoelens als zaken die afgescheiden zijn van de rest, een soort optische misvatting van zijn bewustzijn. Deze misvatting houdt ons gevangen binnen de grenzen van onze persoonlijke verlangens en de genegenheid die we voelen voor enkele mensen die dichtbij ons staan. Het dient onze taak te zijn dat we ons van deze gevangenis bevrijden door onze compassie te vergroten en alle levende wezens en de hele natuur in al haar schoonheid te omvatten in onze omhelzing.
A human being is a part of a whole, called by us universe, a part limited in time and space. He experiences himself, his thoughts and feelings as something separated from the rest... a kind of optical delusion of his consciousness. This delusion is a kind of prison for us, restricting us to our personal desires and to affection for a few persons nearest to us. Our task must be to free ourselves from this prison by widening our circle of compassion to embrace all living creatures and the whole of nature in its beauty.
Albert Einstein
more puzzles of life