Posted on Tuesday, February 15, 2005 9:19 PM
Bekijk deze versnelde opname: een appel valt en rot. Er groeien schimmels uit. Alles valt uiteen en wordt aarde waaruit een appelboom opschiet. Hij draagt vruchten en laat ze vallen. Ze rotten en er groeien schimmels uit. Alles valt uiteen tot aarde. Een appelboom schiet eruit op.
Zo is het met de wereld. Onophoudelijk en willekeurig ontstaan er beurse plekken. Ze rotten, herstellen zich, leven op en worden dan weer aangetast. Zo gaat alles voort, maar niet vooruit.
De meeste mensen kunnen geen afstand nemen om de hele film te zien. Daarom overvalt het hen wanneer de brandhaard die zij in hun jeugd of verleden bestreden hebben, in een later stadium weer oplaait. Zij verwarren voortgang met vooruitgang. Zij denken dat het leven richting heeft en willen verderop. Ik denk dat het stil ligt en in één plek in de tijd zijn veranderingen ondergaat. Wij oordelen omdat we slechts een paar beeldjes zien. Het één vinden we mooier dan het ander, omdat wij denken dat het dichter bij ons doel kan brengen. Maar de natuur kent geen doel. Daarom geeft zij geen oordeel. Zij heeft geen voorkeur. Omdat zij de één nooit zonder de ander verwacht, zijn schimmel en bloesem haar even lief.
more puzzles of life