WereldWijdWij(s) • Puzzles of Life (WorldWideW(is)e)

it's never too late to have a happy childhood.

Tim Robbins

more puzzles of life

If we did the things we are capable of,
we would astound ourselves.

Thomas Edison

more puzzles of life

Facts do not cease to exist
because they are ignored

Aldous Huxley

more puzzles of life

Thinking is very upsetting ........
it tells you things you'd rather not know

.....

more puzzles of life

It is the nature of the human species to reject what is true but unpleasant
and to embrace what is obviously false but comforting

H.L. Mencken

more puzzles of life

De glorie van de wereld is maar tijdelijk. En niet zij geeft ons leven fleur, maar de keuze die we maken - de keuze om onze eigen persoonlijke legende te realiseren, om te geloven in onze eigen dromen en ervoor te vechten.

Paolo Coelho

To buy is to be

To buy is to love

To buy is to vote

Naomi Klein

Lees het boek "No Logo" en begrijp dat je invloed op de wereld kan hebben door je koopgedrag

Wie in alles het 'niets' kan waarnemen,
staat dicht bij het begrip van het 'al'.

.....

more puzzles of life

De vlinder telt niet in maanden maar in momenten en heeft tijd genoeg.

Rabindranath Tagore

more puzzles of life

De staatsschuld is inmiddels zo groot dat elke Amerikaan 'n schuld heeft van $ 38.378. Ook als je het geluk hebt nu in Amerika geboren te worden, begin je alvast goed met een leuke schuld. In de loop van je leven kan je je dan opwerken naar een nog grotere schuld. De gemiddelde Amerikaan heeft naast de nationale schuld ook nog eens een privé schuld van $ 24.088 per persoon. Altijd begrepen dat debet en credit in boekhoudingen in balans moeten zijn. Ergens tikt er dus een klokje waar het geld met wagonladingen binnen komt. Banken gaan failliet of krijgen miljarden injecties. Waar blijft al dat geld toch? Als ik dat andere klokje van immense rijkdom op internet weet te vinden zal ik hem er direct op zetten. Suggesties en links zijn natuurlijk welkom.


Een meer gedetailleerde klok kan je HIER vinden!

Chaos is creativiteit op zoek naar vorm.

John Welwood

more puzzles of life

Wij zien de dingen niet zoals zij zijn.
Wij zien de dingen zoals wij zijn.

Anaïs Nin

more puzzles of life

Er was eens, langgeleden, een dorpje ver hiervandaan, waar de mensen voor al hun handelingen goederen tegen elkaar ruilden. Op elke marktdag liepen de mensen rond met kippen, eieren, hammen en broden, en gingen langdurige onderhandelingen met elkaar aan om te ruilen wat zij nodig hadden. Op belangrijke momenten in het jaar, bijvoorbeeld in de oogsttijd of als aan iemands schuur na een storm grote reparaties gepleegd moesten worden, herinnerden de mensen zich de traditie om elkaar te helpen, zoals ze dat zelf ooit geleerd hadden. Zij wisten dat anderen hen, als ze eens een probleem zouden hebben, op hun beurt zouden helpen. Op een zekere marktdag kwam er een vreemdeling met glimmende zwarte schoenen aan en een elegante witte hoed op voorbij en hij bekeek het hele gedoe met een sardonische glimlach. Toen hij een boer zag rondrennen om de zes kippen te vangen die hij wilde ruilen tegen een grote ham, kon hij niet nalaten te lachen. `Arme mensen,' zei hij, `wat doen jullie primitief.' De vrouw van de boer hoorde dat en daagde de vreemdeling uit. `Denk jij dat jij die kippen op een betere manier kunt vangen?' `De kippen niet,' antwoordde de vreemdeling, `maar er is een betere manier om al die moeite te voorkomen.' `O ja, hoe dan?' vroeg de vrouw. `Zie je die boom daar?' zei de vreemdeling. `Welnu, daar zal ik wachten tot een van jullie mij een grote koeienhuid brengt. Laat dan alle gezinnen bij mij komen. Ik zal de betere manier uitleggen.' En zo gebeurde. Hij nam de koeienhuid, sneed daar perfecte cirkels uit en drukte een fijn uitgewerkt en gracieus stempeltje op elk schijfje. Toen gaf hij elk gezin tien schijfjes en legde uit dat elk schijfje de waarde van één kip voorstelde. `Nu kunnen jullie met de schijfjes gaan handelen in plaats van met die onhandelbare kippen,' legde hij uit. Dat klonk verstandig. Iedereen was onder de indruk van de man met de glimmende schoenen en de ontzag inboezemende hoed. `O, tussen haakjes,' voegde hij daaraan toe toen elk gezin zijn tien schijfjes had gekregen, `over een jaar kom ik terug en zit ik weer hier onder deze boom. Ik wil dat ieder van jullie mij dan elf schijfjes geven. Dat elfde schijfje is een bewijs van waardering voor de technologische verbetering die ik zojuist in jullie leven heb mogelijk gemaakt.' `Maar waar moet dat elfde schijfje vandaan komen?' vroeg de boer met de zes kippen. `Dat zul je wel merken,' zei de man met een geruststellend lachje. Als we aannemen dat de bevolking en de jaarlijkse productie in dat jaar precies gelijk blijven, wat denkt u dan dat er moest gebeuren? Denk erom, het elfde schijfje was nooit gemaakt. Uiteindelijk moest dus één op elke elf gezinnen al zijn schijfjes verliezen, zelfs als iedereen zijn zaken goed voor elkaar had, opdat tien andere gezinnen over een elfde schijfje konden beschikken. Toen nu een storm het gewas van een van de gezinnen bedreigde, werden de mensen minder scheutig met hun tijd om de oogst binnen te halen vóór de rampspoed zou toeslaan. Weliswaar was het veel handiger om op de marktdag de schijfjes te ruilen in plaats van de kippen, maar het nieuwe spel had ook als onbedoeld neveneffect dat de spontane samenwerking die in dat dorp traditioneel was, actief ontmoedigd werd. In plaats daarvan leidde het nieuwe geldspel tot een systematische ondertoon van concurrentie tussen alle deelnemers.

Bernard Lietaer, uit het boek "Het geld van de toekomst", een nieuwe visie op welzijn, werk en een humanere wereld

Download het complete boek geheel gratis, het kost geen schijfje, HIER

Permit me to issue and control the money of a nation and I care not who makes its laws.

Sta mij toe om het geld uit te geven en te beheersen en ik geef er niets om wie de wetten maakt.

Mayer Anselm Rothschild, Banker

Geld, wie heeft 't voor 't zeggen?

Kennis is het enige dat je kunt vermenigvuldigen door het te delen.

......

more puzzles of life

a shift from neoclassical to ecological economics now underway
THE CREATIVE DESTRUCTION OF NEOCLASSICAL ECONOMICS

Deep in recession and with scary ecological scenarios looming, now may be the ripest moment we¹ll ever have to power-shift global capitalism onto a new path. Adbusters #85 asks economics students around the world to join the fight to revamp Econ. 101 curriculums and challenge the endemic myopia of their tenured neoclassical profs in the most visceral way. Go to KICKITOVER.ORG, read a few texts, download the Kick it Over Manifesto (and other posters) and whack them up in the corridors of your campus. Make sure your university is at the forefront of the paradigm shift from neoclassical to ecological economics now underway. If you¹re an economics student, email Kevin@adbusters.org to receive a free issue, anyone else can subscribe at adbusters

Imagine you are riding comfortably on a sleek train. You look out the window and see that the tracks end abruptly not too far ahead ... The train will derail if it continues. You suggest the train stop immediately and the passengers go forward on foot. This will require a major shift in everyone’s way of traveling, of course, but you see it as the only realistic option. To continue barreling forward is to court catastrophic consequences. But when you propose this course of action, others – who have grown comfortable riding on the train – say, “We like the train, and arguing that we should get off is not realistic.”

In the contemporary United States, we are trapped in a similar delusion. We are told that it is “realistic” to yield to the absurd idea that the systems we live in are the only systems possible or acceptable based on the fact that some people like them and wish them to continue. But what if our current level of first world consumption is exhausting the ecological basis for life? Too bad. The only “realistic” options are those that view this lifestyle as nonnegotiable. What if real democracy is not possible in a nation-state with 300 million people? Too bad. The only “realistic” options are those that view this way of organizing a polity as immutable. What if the hierarchies our lives are based on are producing extreme material deprivation for the oppressed and dull misery among the privileged? Too bad. The only “realistic” options are those that view hierarchy as inevitable.

Let me offer a different view of reality:

(1) We live in a system that, taken as a whole, is unsustainable – not only over the long haul but in the short term.

(2) Unsustainable systems cannot be sustained.

How’s that for a profound theoretical insight? Unsustainable systems can’t be sustained. It’s hard to argue with that. The important question is whether or not we live in a system that is truly unsustainable. There’s no way to definitively prove such a sweeping statement, but look around at what we’ve built and ask yourself whether you really believe this world can go forward indefinitely … or even for more than a few decades. Take a minute to ponder the end of cheap fossil energy, the lack of viable large-scale replacements for that energy and the ecological consequences of burning what remains of it. Consider the indicators of the health of the planet: groundwater contamination, topsoil loss, levels of toxicity. Factor in the widening inequality in the world, the intensity of the violence and the desperation that so many feel at every level of society.

Based on what you know about these trends, do you think this is a sustainable system? If you were to let go of your attachment to this world, is there any way to imagine this as a sustainable system? Considering all the ways you understand the world, is there anything in your field of perception that tells you we’re on the right track?

The important question is whether or not we live in a system that is truly unsustainable.

To be radically realistic in the face of all this is to recognize the failure of basic systems and to abandon the notion that all we need to do is recalibrate the institutions that structure our lives. The old future – the way we thought things would work out – truly is gone. The nation-state and capitalism are at the core of this unsustainable system, giving rise to the high-energy/mass-consumption configuration of privileged societies that has left us saddled with what James Howard Kunstler calls “a living arrangement with no future.” The future we have been dreaming of is not based on reality. Most of the world’s population – who don’t live with our privilege – has no choice but to face this reality. It’s time for us to come to terms with it.

Robert Jensen is a journalism professor at the University of Texas at Austin. He is the author of Getting Off: Pornography and the End of Masculinity and All My Bones Shake: Seeking a Progressive Path to the Prophetic Voice.