Posted on Friday, May 01, 2009 3:21 PM
Het debat dat nu gevoerd wordt naar aanleiding van
De Revanche van de Roman van Thomas Vaessens is naar de mening van Ernst van den Hemel, Matthijs Ponte en mijzelf nog te weinig structureel. Daarom schreven we gedrieën een artikel onder de titel "Een postmodernisme met tanden: Thomas Vaessens' derde positie en de ontbrekende criteria voor een terroristisch schrijverschap", dat nu
te lezen is op de website van De Groene Amsterdammer.
(Korte samenvatting: Vaessens' positie wordt door zijn critici te makkelijk weggezet als anti-literair. Maar zo wordt een potentiëel interessante discussie over de mogelijkheden van een geëngageerde literatuur uit de weg gegaan - ten gunste van een kritiekloos doormodderen in de trant van wat bij Vaessens de humanistische positie heet. En dat is zonde. Evenwel schiet Vaessens boek zelf ook tekort: hij zwengelt wel de juiste discussie aan, maar geeft hem onvoldoende gestalte, omdat de theoretische onderbouwing van zijn stelling onscherp blijft. Daardoor blijft hij hangen in een pragmatische opvatting van engagement, die dreigt uit te lopen op niets meer dan een middel tot voortzetting van de gevestigde orde. Om dat te vermijden is het nodig om na te denken over de grondslagen voor engagement, die niet afhankelijk mogen zijn van bestaande structuren maar wel van universele principes. De discussie zou zich moeten richten op de vraag hoe zulke universele principes vandaag denkbaar zijn en literair gestalte kunnen krijgen.)