Wednesday, May 14, 2008

Salon's Glenn Greenwald is een van de bloggers die ik trouw lees. Zijn ding is het doorprikken van de neoconservatieve propaganda die continu wordt herhaald door een kring van 'Serious Foreign Policy Experts', Greenwald's term voor een invloedrijke groep koekenbakkers die allang hun geloofwaardigheid zijn kwijtgeraakt in de laatste vijf jaar, maar die van kranten en tijdschriften onophoudelijk de ruimte krijgen om hun 'expertise' uit te venten (wat een van de meest opvallende kenmerken van onze tijd is: we leven in een tijd waar daden geen consequenties meer hebben, waarin een boef als Berlusconi de redder van Italië kan spelen, waar Rita Verdonk openlijk incompetent kan zijn zonder dat het kiezers wat kan schelen, enzovoort). De opvattingen van deze Experts dringen ook geregeld tot de Nederlandse media door. Om die reden kan ik iedereen het volgen van Greenwald aanbevelen; ook om de gedetailleerde manier waarop hij de werking van hun propaganda en van de instituten er achter blijft analyseren.

Vandaag richt hij zijn pijlen op een van de beroemdste, meest geprezen van deze columnistische koekenbakkers, Thomas Friedman. Friedman's columns verschijnen ook regelmatig in vertaling in onze kranten. In Greenwald's post over hem is ook onderstaand filmpje te zien, dat behoort tot de meest adembenemende, schokkende interviewfragmenten die ik ooit heb gezien.




                *


Henry David Thoreau, in Walking:

The West is preparing to add its fables to those of the East. The valleys of the Ganges, the Nile, and the Rhine, having yielded their crop, it remains to be seen what the valleys of the Amazon, the Plate, the Orinoco, the St. Lawrence, and the Mississippi will produce. Perchance, when, in the course of ages, American liberty has become a fiction of the past,- as it is to some extent a fiction of the present,- the poets of the world will be inspired by American mythology.

De afgelopen jaren heb ik me blauw gekocht aan Amerikaanse literatuur. De dollar zakt; het wordt steeds makkelijker. De American Library-deeltjes van Emerson en Thoreau, mooie hardbacks van zo'n 1000 pagina's elk - feitelijk volwaardige tegenhangers van Gallimard's Pléiades - kosten me nog maar 20 euro per stuk incl. verzendkosten via Amazon.

Het komende nummer van Parmentier (presentatie op 6 juni in Perdu) gaat over Language Poetry.

posted @ 5:21 PM | Feedback (2)

Gisterenavond had ik een alleraardigst gesprek in VPRO's De Avonden met Wim Brands en Erik Jan Harmens, naar aanleiding van 4 Zinnen. Daarbij zijn we er in geslaagd om het over van alles te hebben, maar geen woord van mijn eigen gedichten voor te dragen. Wel ging het over de mondharp, het probleem van gedirigeerde muziek, Tom Johnson, Philip Whalen, Conlon Nancarrow, het verschil tussen de economie van de muziek en van de poëzie, en de spaties bij C. Tarkos. Van Tarkos las ik wel een fragment voor: dat risico loop je als je een vertaling van Les Nuages als één van de Zinnen in de bundel opneemt. Ook realiseerde ik me na afloop dat er hier en daar wat tegenspraken in het gesprek moet hebben gezeten - bijvoorbeeld dat het muziekstuk dat ik uiteindelijk van mezelf heb gespeeld vrijwel niets te maken heeft met de opmerkingen die ik over mijn eigen muziek eerder maakte in het programma, dat soort dingen. Evengoed een leuk gesprek dat, denk ik, wel degelijk iets over de bundel zegt - al is het misschien op de manier van wat bij Christine d'Haen een "uitgespaard zelfportret" heet...

Hier is het gesperk na te beluisteren.

posted @ 4:42 PM | Feedback (0)