Saturday, February 09, 2008

Philip Whalen: Gebrekkige omloop

De laatste weken heb ik uitvoerige duiken genomen in The Collected Poems van de zenmonnik en New American Poet Philip Whalen. Prachtig boek, wonderlijk lichte poëzie. Een paar gedichten zetten me aan het vertalen:



GEBREKKIGE OMLOOP


Electrische wekker hield er 's nachts mee op
Flink lagedrukgebied harde wind en regen struinen door
Deze wereld hier, wakker worden in het donker 12:05
"... magisch maakwerk dat geen handwerker weet..."
Ga ik dat nog weten als ik terug kom van het toilet?
Regels van een te gek gedicht om me heen
Weet ik wie ik toen waar was?
12:05 daglicht, het zal wel wie ik ben
Wat ik geacht word te doen
Hij zoemt nog voelt warm aan
Geen van beiden slaan we ergens op.


          Philip Whalen, 12:iii:77

posted @ 12:24 AM | Feedback (0)

Philip Whalen: De bomen van de baai stonden op bloeien

DE BOMEN VAN DE BAAI STONDEN OP BLOEIEN


Voor ieder van ons is er een plek
Waar we geen wanorde dulden.
Uit gewoonte maken we hem schoon en weer ordelijk
Maar veel andere vlakken en gebieden
Laten we stoffig, goor en wild worden.

Dus loop ik helemaal tot een groepje bomen van de baai
Naast het melkige zonlicht in de kreek
Om woorden te zoeken onder de stenen
Terwijl ik de demonen ook zegen zodat de Hel
Ze kan loslaten vrij van het demon-zijn
Alsof ik een smeris was, "Nu even doorlopen, mensen,
Het is allemaal voorbij nu, niks meer te zien, gewoon
Rustig blijven doorlopen"

Ook ik kan doorlopen
"Neem je zelfje mee en kom maar"
Wat ik wilde zien was een stuk kreek
Met een gladde basalten klif als westkant
Een grote schuine plak die uit de berg steekt
Stenen aan de andere kant leiden het water om
Dat snel gaat, nog geen halve meter diep,
Zonder te klotsen of te schuimen.


          Philip Whalen, 11:ii:79

posted @ 12:23 AM | Feedback (0)