Een mooi
interview met Tom Johnson door Dan Warburton op Paris Transatlantic. Tom praat heel vrij over zijn werk en de traditie waar het in staat. Voor Tom zijn de invloed van Feldman en Cage levend, en tegelijk kan hij zich makkelijk uitlaten over zijn generatiegenoten en over een generatie jongere geestverwanten zoals Wandelweiser-componisten Jürg Frey en Antoine Beuger - en dat mijn naam ook terloops valt doet me uiteraard plezier. Mooie opmerkingen voorts over Reich en Glass, mooie verhalen over de lessen van Feldman en over zijn geloof. En een interessante opmerking in verband met The Chord Catalogue:
I don't think the predictability is a problem. There's an idea of inevitability, of destiny. You feel a sense of finality when it reaches its end, like you get at the end of a Beethoven piece. (Having said that, I never liked Beethoven very much, because I don't believe in triumphant endings. I don't believe in progress in history, and I don't believe in victorious wars. That seems totally false today.)