Posted on Friday, May 18, 2007 8:05 PM
Man rukte eigen oren af, walgend van een lafhartig toontje.
Man rukte eigen neus af, nam aanstoot aan een vluchtig dubieus geurtje.
Man rukte eigen ogen uit, woedend vanwege een overbodig
Uitroepteken!
Later at hij een futiel, zinloos en onfortuinlijk broodje,
Echt een broodje dit-gaat-nergens-over,
Een bespottelijk, minderwaardig en crimineel broodje. Kokhalzend
Rukte hij zijn eigen mond van zijn gezicht.
- Linh Dinh
Feedback
# re: Esthetisch Oprecht
5/19/2007 12:03 PM by
Het vervelende is dat ik net, bij het schrijven van Nr 10, over een broodje eten
zat te museren.
'Eet een broodje. Het wiel van de vertering
neemt een loopje met je.'
Hoe interpreteer je dit soort samenkomsten van gebeurtenissen, maw 'voortekens'?
Ik had daar laatst nog een discussie over. Is dit nu een aanmoedigend of juist een afmoedigend signaal? Ik neig toch naar de eerste modus, meestal.
# re: Esthetisch Oprecht
5/19/2007 3:05 PM by
Ik denk dat dichters best vaak aan broodjes denken. En geef ze eens ongelijk!
# re: Esthetisch Oprecht
5/19/2007 3:38 PM by
Ik denk zelf inderdaad met enige regelmaat aan broodjes, maar zover ik weet
had ik nog nooit over broodjes geschreven. Ik vermoed dat we hier te maken hebben met het zgn. dode broodjespunt. Ik probeer daar nu overheen te komen maar het valt me niet mee. Nog tips?
# re: Esthetisch Oprecht
5/22/2007 6:50 PM by
Dode broodjes kunnen gebruikt worden om de blauwe vogel in de val te lokken.
x