Posted on Tuesday, March 06, 2007 5:20 PM
Op vakantie in Spanje ben ik, niet gehinderd door een woordenboek, Franse poezie en over Franse poezie aan het lezen. Met name Espitallier´s caisse à outils, over de poezie van de laatste decennia. Daarin las ik een uitspraak van Emmanuel Hocquard, waar hij het boek contrasteert met de bundel.
Een interessant gegeven, waar ik ook nog wel eens over nadenk: wat is eigenlijk een boek? Het lijkt maar zelden voor te komen dat het boek als lees-eenheid wordt genomen. De meeste dichters denken in gedichten (lengte 1 pagina), de meeste romanschrijvers denken in grotere lijnen, maar die zijn maar zelden bedoeld om als 1 enkele lees-ervaring tot je te nemen - bij romans speelt een zekere mate van onoverzichtelijkheid van het werk altijd een rol, je moet je er immers in kunnen ´verliezen´.
In het Nederlands hebben we twee talige tradities om over poezie te spreken. De griekse stam: poezie, poeet, poeem. De germaanse stam: dichtkunst, dichter, gedicht. Tot nu toe betekenden die twee dingen ongeveer hetzelfde. Maar zou het niet wat zijn om een onderscheid te maken? Men spreekt toch al bijna niet over poemen, alleen over gedichten.
Ik stel voor dat een dichter iemand is die gedichten maakt, en een poeet iemand die poezie schrijft. Elke dichter is dan poeet, maar niet elke poeet schrijft gedichten. Je zou er ook kunnen hebben die in plaats van gedichten gewoon poetische boeken schrijven. Dit zou een genre zijn dat in de VS (b.v. Stein - How to Write) en ik neem aan, in Frankrijk, veel meer voorkomt dan in Nederland. Maar ook in Nederland zijn er poeten van wie je misschien zou kunnen zeggen dat ze boeken in plaats van gedichten hebben geschreven. Starink bijvoorbeeld - haar woord was sowieso al niet ´gedicht´ maar ´passage´.
Dit wordt allemaal in grote haast en a l'improviste getypt in een internetcafé. Nu ga ik eerst eens naar Nam June Paik kijken. Misschien vind ik verderop in de vakantie nog wat tijd voor wat verdere improvisaties op dit thema... stay tuned...