Een van de betere podia voor nieuwe muziek in het land stuurde net zijn februari-programma op. Vier zeer verschillende programma's met nieuwe muziek, en er zitten er bij waar ik graag heen zal gaan, maar treffender nog is wat de programmabeschrijvingen gemeen hebben. Enkele citaten:
Programma I
Met een ongebruikelijke bezetting (onder meer accordeon en sopraansaxofoon) brengen de orkestleden diverse muziekstijlen zoals klassiek, jazz en Braziliaanse stijlen, met de tango als uitgangspunt. [...] Deze combinatie van musici, hun verschillende achtergronden en instrumenten levert prachtige, ontroerende muziek op.
Programma II
[De voorstelling] is de laatste aflevering in de serie waarin [het ensemble] op zoek gaat naar spannende locaties en vermenging van stijlen. Een voorstelling die de scheidslijnen tussen nieuwe muziek, popmuziek en performance doet vervagen.
Programma III
Twee gerenommeerde componisten [...] schrijven een grootschalig klankgedicht gebaseerd op een daadwerkelijke reis: [A] (Groot-Brittannië) neemt ons mee naar de koude en onherbergzame Poolzee. [B] (Italië) is nog druk bezig met het bekijken van allerhande reisbrochures. Verder klinkt een groots werk van de [...] Fransman [C]. Daarin reist hij al improviserend van zijn huis naar Japan en weer terug. [...] Livemuziek, elektronische klanken, beeld en lokale culinaire specialiteiten zorgen voor een feestelijke reis naar overal en nergens.
Programma IV
Deze jonge Nederlandse componist beperkt zich niet tot de noten, maar maakt totaaltheater dat alle zintuigen prikkelt. [de pianist] is al net zo dol op het experiment als [de componist]: de perfecte partners voor een grensverleggend concert. [...] In deze voorstelling laat hij de grenzen tussen verschillende kunstdisciplines én tussen kunst en werkelijkheid verdwijnen. Muziek, omgevingsgeluid, beeld en theater versmelten tot een verfijnde dialoog tussen de pianiste en haar omgeving.
Hopelijk bestaat er nog wel een grens tussen vervaging en vaagheid.