De details van gisteren zijn een beetje wazig geworden na het
feest van gisteravond, maar toch zal ik proberen om te vertellen hoe we
tot de 400way zijn gekomen.
Het begon allemaal met de aankondiging van een relatief vol
dagprogramma. Iedereen werd gevraagd de sponsor spullen mee te nemen
voor een fotosessie. De hele club voor een herc en dan dit t-shirt aan,
dat die pet op, dat soort dingen. Het moest allemaal een beetje vlot
want de eerste vlucht zou om 9 uur omhoog gaan. Met de hele collectie
bussen die op het veld rijden is dat niet zo'n probleem.
De luchtmacht brengt ons naar 25000 ft deze keer en de sprong verloopt
vrij rustig. De opbouw gaat goed, maar toch blijken een hoop lijnen
niet aangesloten, we komen tot net boven de 300. Voor ons gevoel komt de
400way wel dichterbij.
De 2e sprong van de dag zou rond 12 uur moeten plaatsvinden, maar werd
een uurtje uitgesteld. Dat is iets wat we wel vaker meemaakten, dus het
vermoeden was dat we wel weer geen drie sprongen zouden maken. Toch
kwamen de herculessen om kwart voor 1 tot leven en konden we instappen
voor de volgende sprong. Wederom klom de formatie naar 25000ft en
iedereen was gebrand om de formatie compleet te maken.
Dat gebeurde dan ook bijna behalve in onze sector. De vierde lijn
vertoonde al een golfbeweging en de vijfde lijn ging daarna ook zo
tekeer dat ik, armen wijd, met een roll van 45 graden naar links in de
formatie lag. Dat geeft wat spanning zeg maar en Santi, die op mij
aandockt, stond zowat op zijn kop in de lucht. Met alle kracht de grip
vastgehouden totdat de breakoff kwam, en dat was niks te vroeg. De
lijn was helemaal naar beneden gezakt, waardoor het voor invaller
Elena (video Russia 8) onmogelijk was om er op tijd bij te komen.
De foto van de formatie laat zien dat op het moment dat zij aandockt in
de basis de grip los is voor de breakoff deployment. Da's volgens Willy
Boeykens 399,5.
Patrick was niet blij natuurlijk dat de lijnen niet solide vlogen en
'zijn' sector niet op tijd compleet was. Hij stelde in de korte debrief
dat Elena goed had gewerkt en dat de lijn er de oorzaak van was dat ze
er niet bij kon komen. De lijnen moesten beter hun werk doen.
De derde sprong zit er vandaag wel degelijk in en de briefing is kort en
bondig, we gaan het gewoon nog een keer doen en nu wel goed. Patrick
haalt nog even Elena in het midden van de sector en zegt tegen iedereen
dat we het aan haar verplicht zijn een goede opbouw te laten zien. Zij
een rood hoofd, maar ja, als enige niet in de 400way liggen en daar niet
de schuld van hebben is zuur natuurlijk.
weer naar 25000ft, goede exit van iedereen en een makkelijke dive naar
de basis. Onze sector bouwt rustig maar gestaag op en ook de lijn voor
ons vliegt goed. We kunnen makkelijk aansluiten en voor ons gevoel is de
lijn compleet. Ik scan verder over de formatie en zie nergens beweging
meer. Pas na enige seconden komt de eerste pilot chute uit de basis
tevoorschijn..... Hij was compleet!!! We duiken als gekken achter onze
tracking leader aan en juichen in onze helmen.
Opvallend veel chutes landen op het veld bij de ingang van de airbase,
waar de locals ook toegang hebben. Iedereen is blij met de goede sprong
en ervan overtuigd dat het de 400way was. De locals zijn ook helemaal
blij en willen uitgebreid op de foto en handtekeningen.
Terug op de DZ is er een uitgelaten stemming. Uit alle sectoren komen
goede berichten en lijkt er niks meer mis te kunnen gaan. Maar de jury
moet natuurlijk nog de bewijzen bestuderen. Ondertussen komen de
herculessen binnen en iedereen stroomt naar de taxibaan om de vliegers
onder luid gejuich binnen te halen. Zij hebben dit ten slotte ook
mogelijk gemaakt.
Iedereen wacht blij maar toch gespannen af wat de uitslag zal zijn.
De sector captains verzamelen zich op de eerste verdieping van de
verkeerstoren waar we zitten en hangen een beetje uit het raam
terwijl de jury bezig is.
De piloten komen ook naar de tenten en worden door iedereen onthaald.
Ook zij zijn benieuwd of het gelukt is.
17:30 bericht dat het er tot nu toe goed uit ziet en de jury naar de
sector video's aan het kijken is. Dean Kenny: "If there's white smoke
we've got it, if it's black smoke we've got to go again. That is all".
De spanning blijft totdat om tien voor zes de sector captains met
spuitende bierblikjes de witte rook naabootsen. De 400way is compleet!
Een enorm gejuich barst los en iedereen feliciteerd iedereen, het is
een groot feest. BJ Worth bedankt onder het oog van vele camera's
iedereen die hieraan heeft meegeholpen. Ook worden terstond enige
weddenschappen ingelost en lopen er nu een aantal mensen met een kaal
hoofd rond.
Het is al donker als het feestgedruis zich langzaam naar de stad
verplaatst. Eerst bij het hotel, daarna wat eten en dan komt alles
eigenlijk als vanzelf bij elkaar in Mr. Tong's bar ("Welcome World Team
Skydrivers" staat al de hele week op het spandoek, en da's geen
tikfout). Het record wordt uitgebreid gevierd en ik schat dat de
laatsten het licht pas om zes uur 's ochtends uit hebben gedaan.
Dat was gisteren, nu de laatste dag. Er volgt vanmiddag nog een sprong
voor de grote baas van het leger. Dan alle spullen inpakken voor
transport terug naar Bangkok en tenslotte een afsluiting dinner.
Later meer.