Om het verhaal van de rustmiddag van gisteren verder af te maken, ik ben
eens met daglicht door de straten van Udon gaan wandelen. Wat je normaal
alleen in het donker ziet heeft dan ineens een hele andere uitstraling.
En je hebt de gelegenheid de meer achteraf straatjes door te lopen en
dan kom je toch nog een hoop rommel tegen. Tevens het winkelcentrum van
de stad bezocht. Vier verdiepingen met heel veel kleine winkeltjes en
een V&D-achtige winkel. Die kleine winkeltjes proberen
allemaal een stukje van dezelfde markt te pakken. Bijvoorbeeld mobiele
telefoons, een helft van een verdieping alleen maar glazen vitrines met
toestellen. Wat dan wel weer leuk is is dat je ook een winkel tegenkomt
waarin ze tot de kleinste onderdelen van telefoons verkopen. Alsof het
een bouwpakket is. De prijzen zijn overigens niet zo laag voor dit spul.
Verder veel kleding zaakjes, DVD shops, foto boutieken en chineese
goudhandel in sierraden. De V&D achtige winkel heeft inderdaad allerlei
afdelingen waar je uit een heel assortiment producten kunt kiezen. Er
zijn ook veel verkopers beschikbaar, want arbeid kost niet zoveel.
Een stukje verderop is ook een avondmarkt te vinden. Ik was hier al
eens langsgelopen, maar nog niet in. In het begin is het buitendeel, wat
heel veel eetstalletjes kent, dan het binnendeel met heel veel kleine
winkeltjes, net als in het winkelcentrum, Maar dan komt er een smalle
straat en gaat het nog verder. Weer eetstalletjes aan de straat, waar de
meest uiteenlopende geurige gerechten worden verkocht, en er veel
gegeten wordt natuurlijk. Daarnaast weer een overdekte hal met weer
allemaal kleine winkeltjes. Als het er bij elkaar een stuk of 1000 zijn
zou ik niet verbaasd opkijken.
Hierna ben ik met een groep Engelsen ben gaan eten bij een Thais
restaurant wat achter het hotel ligt. Lekker kip met cashew noten.
Maar dat was gisteren, vandaag was het weer record springen geblazen.
Dus op ijd uit bed en naar de DZ, waar alles weer normaal op gang kwam.
Met een briefing voor de tent werd nogmaals duidelijk gemaakt dat dit
echt een poging was en er geen ruimte voor fouten meer bestond.
Helaas bleek een van de kisten een mechanisch probleem te hebben en werd
de sprong tot 10 uur uitgesteld. Dat gaf gelegenheid om per sector bij
een vliegtuig te poseren voor een foto. De bussen reden af en aan om de
mensen van en naar het vliegtuig te krijgen.
Half elf boarden. Alle hercs deden het weer en leverden ons op 24000ft
af. Deze sprong was voor onze sector niet zo best omdat er iemand onder
ging en daarop volgde een funnel in het midden van de sector. Ik lag er
bij en keek ernaar. Niks aan te doen.
In de tijd tussen de sprong en de debriefing heb ik de gelegenheid
genomen eens een ander eetstalletje op te zoeken. Voor het gebouw waar
wij bij zitten staan een aantal stalletjes, waar ze dingen verkopen en
ook elke dag geroosterde kip. Het scheen naar zeggen erg lekker te zijn,
dus dat wilde ik ook wel eens proberen. En inderdaad heerlijke margere
kip op het bot met rijst. Een hele maaltijd.
Bij de (korte) debrief viel de aks, de persoon die eronder ging was uit
de sector naar het alfateam (de reservebank) verplaatst. Iedereen (als
dat al niet het geval was) realiseerde zich: het is nu geen spelletje
meer.
Pauze tot half twee voor de volgende sprong werd iets ingekort, want om
een uur begonnen de motoren alweer te draaien en kwamen de hercs in
beweging. Kleine miscommunicatie, denk ik. Afijn wij snel onze sector
bij elkaar gehaald en de twee invallers (voor de verwijderde persoon en
iemand die last van haar oren had) snel even laten zien waar ze moesten
zijn. Daarna rennen naar het vliegtuig want de anderen waren al
ingestapt.
Deze sprong verliep een stuk beter, de opbouw was goed, maar wel met
golven, dus dat koste even tijd toen een anker afbrak en dreigde onder
de formatie te gaan. Dat herstelde en zo kon ik ook nog aansluiten bij
de laatste rij voordat het break off was.
Na de sprong kwamen de 5 herculessen nog een keer in formatie over het
vliegveld zetten, een indrukwekkend schouwspel, waarvan een hoop foto's
zijn gemaakt.
de sprong leek een 380 of zo te zijn. Het bleek een 329 way vanwege een
paar gebroken grips. Toch geen slechte poging bleek ook bij de debriefing
en de speech van BJ na deze sprong. Helaas kwam er geen 3e sprong omdat
een van de vliegtuigen niet beschikbaar was. Balen, want we zijn net
lekker bezig.
Afijn, terug naar het hotel, verfrissende duik in het zwembad en lekker
op bed dit verhaal schrijven. Dat ga ik nu posten en dan aan tafel. Waar
en wat weet ik nog niet. Tot morgen.