Vandaag is de dag van veel sprongen. Nou ja, veel. Zo'n stuk of drie is
al een heel aantal om dat met 400 man en vijf herculessen te doen. De
dag begon dan ook weer vroeg om tien over zeven in de bus en om 8 uur
briefing op de gebruikelijke plaats. De invallers werden van de
benodigde informatie voorzien en hadden de gelegenheid het plaatje te
bekijken en zo waren we om 9 uur klaar voor het instappen.
Een rij brullende herculessen blijft indrukwekkend om aan te zien komen
rijden. Vlot instappen en vliegen, iedereen heeft er zin in. De sprong
verloopt best goed voor onze sector. De dive was niet zo diep, want de
basis lag deze keer niet zo diep. En hij ging ook niet zo snel waar
slechts een van onze sector het slachtoffer van werd. Voor de rest was
het best drukken met de armen om op level te blijven. Er wordt goed in
lijnen gevlogen, dus dat schept hoop.
Om 12 uur is het volgende tijd slot alweer, dus we moeten voortmaken met
packen en debriefen ed. Dat doen we dan ook zodat we vlot de lucht weer
in kunnen. Ten minste dat denken we, want we horen een Herc opstarten en
een tijdje draaien en weer afgezet worden. Ohoh. Een van de banden moet
vervangen worden, dat duurt 15 minuten. Nou, zal het daar bij blijven?
Gelukkig komt de voorspelling uit en komen de Hercs weer tot leven,
zodat we vlot omhoog kunnen. Bij deze sprong breekt er een stuk uit de
basis, wat de stabiliteit natuurlijk niet ten goede komt en wat de
nodige waves tot gevolg heeft. Weer doet sector 3 het niet slecht en
laat mooie lijnen zien. Als de ankers kunnen docken dan zijn de lijnen
in een paar seconden aangesloten.
Naast de sectoren die de 400way formeren, opereert er nog een alfa team
waar hele goede springers in zitten die als reservebank dienen en op
elke mogelijke plek ingezet kunnen worden. Deze springen met onze cycles
mee uit een G-222 baby hercules. Daar gaan vaak ook Thaise springers mee
en deze keer ook een Thaise tandem. Helaas maakte die zo'n harde landing
dat ze een paar keer over de kop gingen en beide moesten worden afgevoerd
naar het ziekenhuis. Bij de World Team leden blijven de meest blessures
beperkt tot verstuikte enkels ed. en die zie je dan over de dropzone
hobbelen.
14:30 is de briefing voor de 3e sprong, Niet veel nieuws onder de zon
natuurlijk, alleen we moeten wel snel zijn want de kroonprins komt naar
de airbase en dan gaat de hele boel op slot en moet iedereen eruit. Om
15:30 gaan we inderdaad omhoog na een hele grote stoelendans eigenlijk.
Het plan was dat de Herc van links naar rechts komen voorrijden en dan
staat de load voor de eerste Herc rechts en de laatste links. Zo stonden
wij ook opgesteld. Willen ze ineens de andere kant op opstijgen. Dan
maken ze halverwege de taxibaan een omweg via de startbaan om weer over
de taxibaan van rechts naar links voor te rijden. Dus loopt 320 man door
elkaar om de juiste opstelling te krijgen. Erg grappig.
Het vliegen verloop wat problematisch en dat zien we als de deur
opengaat. Heel in de verte is nog het silhouette van een Herc te zien,
maar of is met ons meedoet is niet helemaal duidelijk. Maar goed, de
calls volgen en we zetten ons op de ramp. Run-in afgeblazen, want dit
werkt zo niet. De vraag was nu, gaan ze nog een run-in maken, en kan dat
vanwege de zuurstof? Inderdaad wordt een rondje gevlogen en een tweede
run-in gepoogd. Er is nu geen kist meer te zien, maar mijn blik op de
buitenwereld is wat beperkt door het feit dat ik helemaal voorin het
vliegtuig zit. We stellen ons op en gaan naar de ramp, dan wordt de run-
in en de hele sprong afgeblazen. Een van de kisten heeft zuurstof tekort
en moet dalen. Helaas geen 3e sprong. De teleurstelling is bij iedereen
van het gezicht af te lezen.
De kisten dalen langzaam maar toch worden een aantal mensen zenuwachting
i.v.m. de automaten. Dat is nergens voor nodig, als de crew maar geen
gekke dingen meer doet. Dat deed ze gelukkig niet meer, want daar zal
wel over gespoken zijn, dus geen probleem. Eenmaal geland lopen de hercs
weer leeg, maar nu op de grond en niet op 24000ft zoals de bedoeling
was. Dit schepte wel de mogelijkheid er snel een punt achter te zetten
en zo werd snel de spullen ingepakt en opgeborgen en stroomde de bussen
vol die richting het hotel gaan. De route is een beetje vreemd, want
alles moet via het publieke deel van de luchthaven. Het mil deel is
afgeloten vanwege het bezoek van de kroonprins. De chauffeur kent
gelukkig de route en zo zijn we om 5 uur weer in het hotel.
Even wat gegeten om de ergste trek te temperen en wachten tot het diner
van vanavond. Dat is weer in de grote zaal achter ons hotel dus da's
makkelijk. Er staan een aantal verschillende soorten buffets klaar en er
is een thaise band die optreedt. Het eten is prima, de muziek ook,
alleen het programma wat minder (eigenlijk geen) en daarom zit er niet
echt structuur in de avond. De meesten vertrekken na het eten alweer
vlot terwijl de ban nog verder speelt en de video van de dag nog getoond
moet worden. De Aircrews zouden ook komen, maar zijn ook niet
voorgesteld, dus of die een vorkje hebben meegeprikt is niet helemaal
duidelijk.
We zullen maar zeggen dat de mensen zich voorbereiden op de ene sprong
van morgen, die gewoon weer vroeg is. Verder is het een day off, die ik
eigenlijk niet nodig vindt, ik ga liever springen en het begint nu net
een beetje te lopen. We zien wel wat morgen brengt.