Het begint een beetje routine te worden, om 6 uur op, ontbijten en om tien over zeven in de bus. Het is mooi weer dus dat begint al beter dan gisteren. Iedereen is er en ook onze breketeen Jim gaat weer mee, met een extra grote schoen. Een klein oorprobleem houdt Claudia aan de grond, verder is onze ziekenboeg leeg. Om 8:00 begint de briefing die net als gisteren soepel verloopt. Met een kleine wijziging. Gezien de goede sprong van gisteren gaan de laatste lijnen ook docken en dat betekent: 400way!
We zijn klaar met briefen en gaan terug naar de tent om te wachten op de kisten. Dan komt het bericht dat de kisten vanwege onderhoud niet klaar zijn en dat het schema wordt doorgeschoven. De sprong van 's morgens en
rond het middaguur gaan naar het middaguur en einde van de dag. Geen probleem. We hangen af en gaan koffie halen.
Tegen tienen wordt het plan weer aangepast. Op het middaguur is er maar een kist, voor de basis en sector 10, en aan het einde van de dag zouden er weer 5 moeten zijn. Some people are less amuzed, om tot drie uur aan
het dek te zitten voor een sprong.... We willen terug naar het hotel, om iets anders te kunnen doen, zoals zwemmen of slapen.
11:30 wordt ik door Arnold uit een verfrissend middagdutje gebeld met het bericht dat we toch om 12:00 voor de 400way gaan! Snel m'n ogen uitgewreven, tas gepakt en naar beneden, waar net de bus aan komt rijden. Met de laatste mensen opgepikt rijden we naar de vliegbasis.
Bij aankomst blijkt alweer dat het vergeefse moeite is geweest, ze krijgen niet snel genoeg de mensen bij elkaar om voor de 400way te gaan. Hmmmmm..... Dus om 12 uur gaat de basis met sector 10 omhoog en vlak daar achteraan het alfateam en daar blijft het bij. Baal.
De basis doet weer zijn best en het ziet er redelijk uit. Na een bord Pad Thai en wat praten met deze en gene, wordt het voor het hele team tijd om te gaan omhangen. We lopen weer naar het grote platform naast de tenten en stellen ons in de 400way formatie op. Dan komen gelukkig de vijf herculessen voorrijden, het lijkt allemaal door te gaan, de eerste 400way poging.
De vlucht verloopt probleemloos, de exit ook, iedereen duikt goed naar beneden en de lijnen van onze sector worden goed gevlogen. Omdat er in de basis nog wat problemen zijn komen we niet echt aan aansluiten toe,
maar het plaatje is er, eindelijk ook voor mij. Hetgeen ik op de grond bij de briefing heb gezien is nu ook voor me verschenen en ook al is het krap, het klopt.
Een verder probleemloze landing volgt en iedereen is blij dat we de sprong hebben gemaakt. Niemand had de illusie dat we de 400way neer zouden leggen, maar een goede aanzet is zeker gegeven.
We zijn om 6 uur weer in het hotel en kijken wel wat we doen met het eten, eerst even dit verhaal posten.
Tot morgen, waarin weer drie sprongen gepland staan en er hopelijk minstens twee te maken zullen zijn. We zullen zien.