Jake's World Team blog

Het begint een beetje routine te worden, om 6 uur op, ontbijten en om tien over zeven in de bus. Het is mooi weer dus dat begint al beter dan gisteren. Iedereen is er en ook onze breketeen Jim gaat weer mee, met een extra grote schoen. Een klein oorprobleem houdt Claudia aan de grond, verder is onze ziekenboeg leeg. Om 8:00 begint de briefing die net als gisteren soepel verloopt. Met een kleine wijziging. Gezien de goede sprong van gisteren gaan de laatste lijnen ook docken en dat betekent: 400way!

We zijn klaar met briefen en gaan terug naar de tent om te wachten op de kisten. Dan komt het bericht dat de kisten vanwege onderhoud niet klaar zijn en dat het schema wordt doorgeschoven. De sprong van 's morgens en rond het middaguur gaan naar het middaguur en einde van de dag. Geen probleem. We hangen af en gaan koffie halen.
Tegen tienen wordt het plan weer aangepast. Op het middaguur is er maar een kist, voor de basis en sector 10, en aan het einde van de dag zouden er weer 5 moeten zijn. Some people are less amuzed, om tot drie uur aan het dek te zitten voor een sprong.... We willen terug naar het hotel, om iets anders te kunnen doen, zoals zwemmen of slapen.

11:30 wordt ik door Arnold uit een verfrissend middagdutje gebeld met het bericht dat we toch om 12:00 voor de 400way gaan! Snel m'n ogen uitgewreven, tas gepakt en naar beneden, waar net de bus aan komt rijden. Met de laatste mensen opgepikt rijden we naar de vliegbasis.
Bij aankomst blijkt alweer dat het vergeefse moeite is geweest, ze krijgen niet snel genoeg de mensen bij elkaar om voor de 400way te gaan. Hmmmmm..... Dus om 12 uur gaat de basis met sector 10 omhoog en vlak daar achteraan het alfateam en daar blijft het bij. Baal.

De basis doet weer zijn best en het ziet er redelijk uit. Na een bord Pad Thai en wat praten met deze en gene, wordt het voor het hele team tijd om te gaan omhangen. We lopen weer naar het grote platform naast de tenten en stellen ons in de 400way formatie op. Dan komen gelukkig de vijf herculessen voorrijden, het lijkt allemaal door te gaan, de eerste 400way poging.

De vlucht verloopt probleemloos, de exit ook, iedereen duikt goed naar beneden en de lijnen van onze sector worden goed gevlogen. Omdat er in de basis nog wat problemen zijn komen we niet echt aan aansluiten toe, maar het plaatje is er, eindelijk ook voor mij. Hetgeen ik op de grond bij de briefing heb gezien is nu ook voor me verschenen en ook al is het krap, het klopt.
Een verder probleemloze landing volgt en iedereen is blij dat we de sprong hebben gemaakt. Niemand had de illusie dat we de 400way neer zouden leggen, maar een goede aanzet is zeker gegeven.

We zijn om 6 uur weer in het hotel en kijken wel wat we doen met het eten, eerst even dit verhaal posten.
Tot morgen, waarin weer drie sprongen gepland staan en er hopelijk minstens twee te maken zullen zijn. We zullen zien.

Om het vorige verhaal nog even compleet te maken, we kwamen gisteren met het hele team bij elkaar in de zaal achter ons hotel, waar we aan het begin ook bij elkaar kwamen. Daar werd door BJ een feel-good speech gehouden over het stadium waar we nu in gekomen zijn. Ook werd Uwe van AirTec voorgesteld die met een zak vol automaten was overgekomen. Samen met Bushman heeft hij de omruil actie geregeld. Tevens stelde BJ het programma voor morgen op 3 maal 400way. Aansluitend werden er al wat video compilaties getoond, waarvan een met echte Franse militaire muziek.
Een half uurtje later werden we allemaal verwacht in een grote zaal in het andere hotel en daar was weer een keur van Thaise gerechten in een buffet opgedient. Lekker met een groepje zitten eten en nogmaals van de video genoten. De bars bleven daarna opvallend leeg, de meesten kozen ervoor uit te rusten voor de sprongen van morgen.

Bij het ontbijt de volgende morgen bleek dat er een laagje wolken over Udon Thani lag. Deze laag op zo'n 5000ft was bijna helemaal dicht, met een paar kieren erin. Maar goed, het kan verkeren. Om 7:10 weer in de bus en naar de basis. Daar leverde in mijn camera bij het video team in omdat die, ondanks de afspraken PAL camera's tekort kwamen. Dus helaas geen foto's van de auteur, maar hopelijk des te meer op de WT site.

Om 8 uur begint de briefing, weinig nieuws, gewoon de 400 way verhaal uitlopen, waarbij de buitenste twee lijnen wel opbouwen, maar niet aansluiten. Tevens valt de beslissing dat we nu niet gaan springen, want de dunne wolkenlaag verstoort de break off. Ze sturen alleen de basis en het alfateam omhoog, wij zijn vrij tot 11:15. De basis en alfa's springen in redelijk goede omstandigheden en rond half elf is het alweer redelijk opgeklaard. Wij hangen wat rond en eten wat tot de tweede slot.

Om 12:15 omhangen en 12:30 take off. Dat loopt allemaal gesmeerd. Het boarden gaat makkelijker en de zuurstof slangen verdeling klopt. Helaas wordt in ons vliegtuig iemand niet lekker nadat we aan de zuurstof zijn gegaan. Het idee was dat het een zuurstof probleem was, later bleek het een maagprobleem te zijn. Met liggen, extra zuurstof toevoer en wat andere dingen werd de situatie wat verlicht en Patrick Passe bleef aan boord om te assisteren (wel de automaten uit natuurlijk, vanwege gisteren).

De exit lineup was niet al te best want de toevoerslang kon niet meeschuiven naar de ramp zoals normaal het geval, dus bleven mensen bij de zuurstof toevoer staan ipv. op te lijnen. De dive was beoorlijk diep en de basis werkte ook helemaal niet, die ging als een kanonskogel. Dat was dus eigenlijk niet bij te houden, en daardoor dook ik gewoon te lang door. Ik schoot te ver door, een stukje door de sector van de buren (zonder iemand te raken) en toen weer terug achter mijn wing man.

Al snel weer tijd voor break off en toen bleek al dat de spot niet zo best was. We begonnen al meteen ten zuiden van het veld en in tracking er vandaan. Maar ja, je moet door dus een veldje zoeken we daarna wel op. Die bleken niet erg voorradig, toch was er een naast een weggetje eentje die er redelijk uitzag, maar wel met een greppel of bult in het midden en een bomenrij upwind. Een fijne landing was het niet, maar we kwamen er zonder kleerscheuren vanaf.
Chute vouwen en lopen was het plan, maar al snel kwam er een auto aan die ons terugbracht naar de basis. Daar aangekomen bleken er toch mensen schade opgelopen te hebben. Een gebroken teen, heup, enkel en hier er daar wat kleerscheuren. Alles moest een beetje foutgaan in deze sprong, leek het.

Er werd besloten de tweede poging weer zonder de buitenste twee lijnen te doen, dus staan we weer aan de grond. Da's best balen na zo'n sprong, we wilden eigenlijk wel weer een sprong maken om het zelfvertrouwen een beetje op te krikken. Helaas kunnen we alleen toekijken hoe de rest een prima sprong maken, de basis heeft alles weer onder controle en sector 3 slut zo'n 10 seconden lang aan.

We hebben besloten met de Nederlanders gezamelijk te gaan eten bij een soort open lucht restaurant waar je op de deksel van een kolenpot die in het miden van de tafel hangt je eigen eten kan klaarmaken. Op een buffet kun je alle ingredienten krijgen. Smaakte goed en met een aansluitend bezoek aan de avondmarkt waar ook een wedstrijd tussen bandjes gaande was hebben we de avond afgesloten.
Tot morgen