De Go-no Go dag
Vandaag (g)een sprong. Ik begrijp dat dat enige uitleg behoeft dus
zullen we maar bij het begin beginnen.
Pas om 8:50 hoefden we in de bus te zitten, dus dat is uitslapen. Ik ben
wel rond seven opgestaan om nog even wat water en sncks in te slaan. Na
een frisse ochtendwandeling aan tafel met oa. Niels Steeman, de man van
Tourismo Asia, de vervoerder. Hij werkt al acht jaar in Thailand voor
deze reis en vervoerorganisatie en is ook springer, da's een beetje
lastig hier, maar aan een DZ wordt gewerkt. En met zijn bijdrage aan het
World Team heeft ie natuurlijk prima contacten.
Op tijd in de bus naar het veld en vrij snel een briefing over wat er
vandaag op het programma staat. Een sprong rond het middaguur met vijf
kisten en om 4 uur nog een keer. Deze gebruiken we voor de 220way
formaties, maar wel zo dat de gehele formatie herculessen worden
gebruikt. Dus eerst de eerste helft eruit, rondje, dan de tweede helft.
Dus even pauze. We zijn mijn blauwe pak, dat ik ook mee heb nog eens
gaan vergelijken met mijn witte, het lijkt namelijk teveel drag te
geven. Helemaal objectief vast te stellen is dat niet omdat de sprongen
tot nu toe bijna helemaal uit dives bestaan, maar toch lijkt ie wat
langzamer. Na dit vergelijk heb ik het pak naar de naaisters op het veld
gebracht om hem aan de zijkant nog wat in te laten nemen.
220way biefing! Dat loopt vrij gesmeerd, de basis is wel wat anders
(met de alfa's) maar dat ligt vrij snel en onze lijnen kunnen vlot
aansluiten. Hierna m'n pak ophalen die nu lekker strak om m'n lijf zit.
Ik ben benieuwd hoe dit vliegt.
12 uur, omhangen. Het hele World Team hangt om en stelt zich op om de
vliegtuigen in te stappen. Dan komen van het platform vijf herculessen
in een rijtje aanrijden, een werkelijk indrukwekkend gezicht. Na een
rondje over de startbaan komen ze van de andere kant voorrijden en
stappen we in. Uit de een na voorste uitkijken over de drie volgende
kisten is ook een uniek gezicht. We stijgen vlot op en na enig geklooi
met de zuurstofslangen klimmen we vlot door naar 23000ft. De Herc's
lijken redelijk in formatie, want de eerste helft wordt zonder problemen
gedropt. Daarna gaat de klep weer dicht en wordt er een rondje van 15
minuten gevlogen om de formatie in zijn geheel rond te krijgen (zijn ze
niet echt op gebouwd zeg maar). Wij zitten rustig aan de zuurstof en
alles ziet er prima uit, alleen een van de achterste vliegtuigen is wel
erg ver weg. Maar goed, het exit punt nadert... 2 minuten.... 1
minuut.... ........ geen 15 seconden, nee het gaat niet door, ergens is
de zuurstof op en moeten we naar beneden.
Da's flink balen natuurlijk. Voor ons maar zeker voor kist D. Hierin
wordt op zo'n 12000 ft de druk nog een keer opgevoerd tot -4000 ft,
inderdaad onder zeenivo. Dat werd dus feest op zo'n 2000ft toen de druk
er weer af ging: 4 vigil firings, en een reeks cypressen die
zichzelf uitschakelden.
Over de microfoon was al snel te horen "Who has replacement cutters for
Vigil?". Koorstachtig werd contact gezocht met Airtec om te vragen hoe
om te gaan met geblokkeerde cypressen. Jammer alleen dat we in een
andere tijdzone zitten dus was er nog geen contact.
Tijd om de was op te halen. Voor een klein bedrag kun je een waszak
inleveren die in de wasserette op de basis wordt gewassen en die je de
volgende dag keurig ingepakt weer terug krijgt. Prima voor elkaar.
Onder het genot van een bord pad thai (thaise noodles met vlees) de rest
van de ontwikkelingen afgewacht. Er moesten nog wat automaten
onderhanden genomen worden.
Ondertussen trainen de alfajets lekker verder en komen ze soms met
donderend geraas over het veld jagen. Best geinig, toch enig vermaak.
om half vier komt er nog meer slecht nieuws, de piloten willen geen twee runs
meer doen. Dat betekent dat de basis en de eerste lijnen weer gaan
springen en de mensen die niet gesprongen hebben nu ook niet omhoog
gaan. Dat drukt de stemming wat. De mensen van de tweede groep hebben
hun spullen snel gepakt en de gereedstaande bussen snel gevonden om
terug te gaan naar het hotel voor een verfrissende duik. We kunnen het
onszelf tenslotte ook aangenaam maken.
Hieronder wat impressies van onze hoteltuin met zwembad (dat ligt net
achter de stalletjes.
En voor winkels hoef je ook al niet ver te lopen, dit zijn zo wat
winkels in de omgeving. Er is bij het anderr hotel nog een winkelcentrum
dat behoorlijk groot is, zoiets als hilvertshof (voor de lezers in
Hilversum en omstreken).
Zoals we al eerder uitgevonden hadden zitten we hier vlakbij wat je
chinatown zou kunnen noemen. En aangezien het chinees nieuw jaar is
gebeurd er nog wat. Deze keer de drakenoptocht. De goede draken komen
door de straat en verdrijven de kwade geesten uit de winkels. Eerst
wordt er vuurwerk voor de winkel afgestoken om de kwade geest naar
buiten te lokken. Dan volgt er een korte strijd die de goede draak
natuurlijk wint en die gaat dan de winkel binnen. (dat is wat is ervan
begrepen heb tenminste). Hier wat foto's van de optocht, de draken en
de reuzendraak.
Wat is er nog meer te zien. Een nieuwe maan bijvoorbeeld
Of je komt de sector captain tegen die zijn eigen vervoer aan het
regelen is.
Zo zijn we weer bij het hotel om het verhaal te schrijven. Tot morgen.