Afdelingsberichten

Werk, werk, werk!

rudi010 — Sun, 01 Mar 2009 17:34:00 GMT

Zo, weer eens tijd om een bericht te posten. Ik was van plan het redelijk serieus te houden, maarja... dan kom ik gek genoeg echt niet tot het posten van een Blogbericht.

Dus val ik maar eens terug op wat ik afgelopen week voor aparts heb meegemaakt.... Op de nieuwe werkplek een leuk project. Leuke sfeer, andere collega's... ook leuk hoor. En, je komt nog eens ergens. Zo moesten Patje en ik afgelopen week voor een Site Survey naar Carré in Amsterdam. Wat een ellende om daar te komen met de auto zeg. Straat zus afgesloten, straat zo opgebroken. Had je eindelijk een weg die wel naar het doel leidde, stond daar een vrachtwagen op z'n gemak te hijskranen!

Enfin, op een gegeven moment de wagen maar ergens langs een gracht geparkeerd á € 6,50 voor anderhalf uur en toen naar de artiesteningang. Omdat we toch nogal wat tijd hadden verloren door al die verkeersobstakels, had onze contactpersoon nauwelijks nog tijd over. En dus gingen we in een rap tempo door het pand van begane grond tot op de 6e verdieping om te zien hoe we een glasvezelkabel naar de HSDPA-mast kunnen krijgen. En toen... moest ie weg naar z'n vergadering. Met andere woorden: kijken jullie maar, loop maar door het pand en doe je ding. Als je maar weer uitchecked wanneer je weggaat :)
En dus... dan kom je op plekken die voor buitenstaanders normaal gesproken een mysterie blijven.

Om het magische moment toch even vast te leggen, hierbij het resultaat: pose op het dak van de theatertempel! Ik heb meteen Plien en Bianca, die treden daar ook op in april, als plakken/knippen bijgevoegd om het plaatje nog extra sjeu te geven :P

Een geweldig spontane felicitatie

rudi010 — Tue, 17 Feb 2009 18:48:00 GMT

ja hoor, er is weer iets gebeurd wat toch even geventileerd moet worden hier. Een gewaardeerd ex-collega en zijn vrouw zijn al een hele tijd zwanger. Dat wilden we (Patje en ik) niet ongemerkt voorbij laten gaan... en dus uiteindelijk een kaartje:

...maar wat zet je nou precies als boodschap op zo'n kaart? Iets persoonlijks, dat wel. Maarja...op het moment van schrijven hadden we beiden even een zgn. writersblock. En dat gebrek aan creativiteit leidde onherroepelijk tot creativiteit op een ander niveau... Ja, dan kunnen er wel een flauwe dingen gebeuren.

Afsluiting van een tijdperk...

rudi010 — Wed, 14 Jan 2009 12:50:00 GMT

...en het begin van een nieuw!

Vandaag de eervolle Blogvermelding om te gedenken dat we KPN gaan verlaten.

Nu kun je dat vieren met taart en een feest met cadeautjes, maarja... dat organiseerden wij eigenlijk altijd. En voor jezelf doe je dat niet...dát is een ongeschreven regel. Om het toch niet helemaal met een zucht voorbij te laten gaan heb ik als traktatie maar een fijn volkoren (gesneden) meegenomen. Handiger om uit te delen en nog gezond ook.

Voor iedereen die we op onze weg hebben gehad de afgelopen acht jaar binnen dit bedrijf: bedankt, het was leuk en veel plezier met wat nog komen gaat. Of moet ik zeggen 'sterkte'?

Rudi

Annet deelt taart uit?

rudi010 — Fri, 07 Nov 2008 09:15:00 GMT

Hadden we gisteren opeens een bericht op onze 'krant'... dan vraag ik me af: ik heb Annet niet over taart gehoord of gezien, maar wel mooi als item op KPN1 staan... mooie boel is dat.

KLIK OP DE FOTO VOOR EEN GROTER FORMAAT

Nieuwe actie

rudi010 — Wed, 05 Nov 2008 23:07:00 GMT

Er zit een nieuwe actie in het vat! Dat gedoe met 'medewerker van de maand', dat wereldkundig gemaakt wordt op een goedkoop blaadje uit de kopieermachine, inclusief nooit-goed-gelukte foto uit de KPN-Gids, getuigt toch net van iets te weinig waardering. Daarom willen we die blijk van waardering wat meer gewicht mee geven vanaf volgende maand: een KPN-speldje. Dat mag je dan als gelukkige een hele maand bij je dragen (ziektekosten- en ongevallenverzekering wordt niet meegeleverd).

Het speldje is inmiddels gearriveerd op locatie BFA:

Daar gaan weer een hoop collegae blij van worden de komende tijd. Tijd om je trots uit te dragen...

Soap: 'de afdeling' weer van start?

rudi010 — Thu, 25 Sep 2008 16:40:00 GMT

In het verleden hebben we het er wel eens over gehad om de belevenissen van de afdeling te bundelen in een boek ofzo. Of om er een soort van soap van te maken. Wat je daar allemaal meemaakt is onvoorstelbaar voor buitenstaanders. De nodige posts zijn er op dit Blog al over verschenen. Maar waarschijnlijk gaat dat op iedere werkplek wel zo. Dat is tenminste de gedachte waar ik nog enig houvast aan heb :S

Laatst was er ook opeens weer zo'n rare situatie. Zit je sinds lange tijd weer eens rustig te werken, hoor je opeens een boel gestommel en gezucht achter je. Ik durfde me eerst niet om te draaien omdat ik in eerste instantie dacht aan iets engs.... Maar toen... ik deed het toch en zag dit:

Jan lag languit gevloerd onder het bureau van MvK. Ik was in staat om meteen Menno te bellen, de BHV (sorry, dé BedrijfsHulpVerlening) te mobiliseren en het pand te laten ontruimen. Het zag er niet al te fris uit, al zeg ik het zelf nu ik de foto terug zie. Gerard stond in ieder geval al helemaal klaar voor de tong-op-tong behandeling en begon ongenadig in zijn handen te wrijven... (die foto's hebben we vernietigd uiteraard, want dat was niet om aan te zien). Maar goed, blij toe dat er iemand enthousiast was!
Elders zag je diverse personen al wegduiken in de hoop deze dans te ontspringen. Gelukkig had ik mijn handen vol aan mijn volautomatische digitale compact camera... en was dus in bezit van een gegronde reden om vooral geen nuttige actie te hoeven ondernemen.

Achteraf bleek het allemaal toch nog mee te vallen. De uitleg van Jan was even verhelderend als verwarrend: “Ik was m'n lens kwijt en dacht dat ie misschien wel onder het bureaublad van Gerard zou kunnen zijn blijven plakken...”, althans ik dénk dat ie dat zei want het werd wederom niet ondertiteld. En dan ga je toch ongewild nadenken:
A) Jan draagt een bril...
B) Wat heb je in vredesnaam onder het bureaublad van Gerard te zoeken? Aan de andere kant kan ik me daar wel weer iets bij voorstellen wat die verlekkerde blik van G. verklaard haha... maar daar moet ik effe niet aan denken (Blehhhhhhhhhh).

Overigens... ik heb later de foto nog eens goed bekeken en vind het wel een hele prestatie dat ik juist heb 'afgedrukt' op het moment dat onze afdelingsschildpad voorbij stoof. Normaal gesproken zie je alleen maar een stofwolkje over de afdeling gaan, maar hier is ie dan toch echt goed te zien!

Zwoegen in Amersfoort

rudi010 — Sun, 14 Sep 2008 00:24:00 GMT

Eens in de zoveel tijd moeten jullie het zonder mij stellen op de werkvloer. Uiteraard valt dat jullie zwaar en hunkeren jullie naar het moment dat er weer wat gezelligheid op de afdeling wordt gebracht. Maar nee.... de plicht roept. En zoals altijd beantwoord ik met noeste arbeid! Als ik weer eens moet opdraven in Amersfoort om de cursus 'Registreren Ondergronds' te geven werk ik me dan ook drie slagen in de rondte. Om jullie een kleine indruk te geven van wat ik dan te verduren krijg buiten werktijd toon hierbij een blik achter de schermen. Na gedane arbeid begeef ik me richting mijn gehuurde kamer alwaar ik me even kan opfrissen voordat ik in het restaurant even kan bijtanken met á la carte gerechten.

Mijn uren in eenzaamheid breng ik dan door in een ruimte als hierboven afgebeeld. Het leuke van dit surrogaathuis is wel dat het heerlijk in de bossen van Amersfoort ligt. Prachtige omgeving, aparte sfeer... en de boel wordt altijd netjes opgeruimd. Niet dat ik zo'n rommel maak, maar het is gewoon leuk om af en toe van wat service te mogen genieten. Meer valt er eigenlijk niet over te melden...

Blik op 'buiten'.

Je zou maar een dertiger zijn

rudi010 — Tue, 26 Aug 2008 19:56:00 GMT

“30“ ....dat roept bij sommige mensen nogal wat ellende op. Lichamelijk wordt je al wat zwakker, dat is een natuurlijk feit. Maar de grootste impact heeft het psychisch effect. Tenminste, dat mag ik wel opmaken uit het gedrag van Patje in de afgelopen weken (lees: maanden). Ik moet zelf zeggen dat ik er nooit een probleem mee heb gehad. Zelfs nu ik dichter bij de veertig dan bij de dertig zit...(véél dichterbij!) is het nog altijd geen probleem. Oke, toegegeven... lichamelijk zijn er wel wat mankementen, maar daar heb ik eigenlijk al mijn hele leven last van. 'Last' is trouwens een verkeerde uitdrukking. Je leert er mee leven zeg maar. Acceptatie maakt alles dragelijk. Onthoudt dat maar als mooie tip.

Maar even terug naar de heer F. Varken. Dertig dus. Nog minder dan vierenhalf uur te gaan. Ik kan niet wachten! Niet dat ik doe aan leedvermaak hoor. Ik weet nog goed dat ik van 29 naar 30 ging en dat weken ervoor collegae, vrienden en bekenden al begonnen te mekkeren. Alsof het zichzelf betrof. Zelf zit mijn 'bekendenkring' gemiddeld nog onder die “kritische grens” waar ik het hier over heb. Misschien is het daarom wel dat het niet zo zeer hun 'leedvermaak' is (al kwam dat altijd wel zo over), maar eerder een 'afzetten tegen'-gedrag. Dat doe je als twen toch?

Ik heb inmiddel een mooie kaart gestuurd. Als het goed is lag die vandaag in de bus. Wat zal ie blij zijn. Kan Patje mooi iedereen morgen laten zien dat ie een mijlpaal heeft bereikt (het begin van zijn 31e levensjaar dus!). Ja, ik heb hem een mooie button gestuurd... zoals je hierboven ziet!
En als je denkt nou dat valt toch wel mee... redelijk discreet allemaal... dan hieronder het bewijs dat het echt niet een lullig formaat is (wat ongelukkige uitdrukking komende uit mijn mond... uhm... dát klinkt nóg ongelukkiger voor intimie... never mind). Zie hier ter verduidelijking de feestopsmuk afgezet tegen mijn hand.

Dus als je morgen iemand ziet lopen die door mij 'versierd' is... dan zou je verwachten dat ie blij kijkt... maar dat zal wel te veel gevraagd zijn :)

Vriend/collega, van harte!

De snelheid van internet en het geval: 'gedaanteverwisselingen'

rudi010 — Thu, 14 Aug 2008 11:02:00 GMT

Allereerst... een schouderklopje aan mezelf, omdat ik, ondanks mijn 'verlof' wegens acute rugklachten mezelf er tóch toe zet om nog op de actualiteit in te springen. Zo zie je maar dat je niet eens écht op je werkplek hoef te zijn om toch nuttig te zijn ... uhmmm ja, nou ok... daar ga ik verder maar niet op in.

Feit is wel dat er binnen onze invloedsfeer op BFA steeds meer typetjes opduiken. Zo hadden we laatst in de prijsvraag een medewerker die zijn/haar gouden regels niet had opgevolgd. Overigens, die prijsvraag is met verve gewonnen door ons aller gewaardeerd collega Johan. Hij geniet momenteel van een fantastische vakantie! (waarschijnlijk probeert hij zo de hoofdprijs te ontlopen, denk ik).

Nu hebben we er weer zo één... vers terug van vakantie en zo te zien heeft het haar erg veel goeds gedaan! Moet gezegd worden: de overeenkomst ligt dan niet op het vlak van uiterlijkheden, maar qua reactie kan het best nog spannend worden komende dagen. Gelukkig ben ik er niet dus schuif ik bij deze mijn directe collega naar voren om de klappen op te vangen haha.

Vakantiewerkplek

rudi010 — Thu, 07 Aug 2008 00:06:00 GMT

Het is ook altijd feest op onze werkplek. Het restaurant (mag ik het wel zo noemen eigenlijk?) is gevestigd op de tiende verdieping. Kom je daar binnenstappen op een onbewaakt moment, moet je maar net in de gaten hebben dat je op je werk bent. Denk je 'ha, lekker verkoeling in het zwembad', volg je de wegwijzer, ga je zo door het raam naar beneden. Als er meer zijn die dat zo doen, dan heb je op een gegeven moment ook wel n zwembad inderdaad... een Bloedbad wel te verstaan!

Overigens... als je je afvraagt waar de andere kant heen wijst (camping)... dat is een kwestie van terug lopen, met de lift naar de vijfde verdieping en dan 'onze' afdeling opstappen... je ziet daar nog net niet iemand met een wc-rol onder z'n arm naar de toiletten gaan, maar het scheelt niet veel. Altijd gezellig, dat wel... hopelijk houden we het wel droog de komende dagen, anders moeten we nog greppeltjes graven rondom onze bureaus.
Of we gaan op de creatieve toer en buigen het linkerbord even om naar de campingrichting haha!