Onze laatste dag, morgen vliegen we weer naar Nederlands. Ik had op de website een outlet gezien en wilde toch nog wel even winkelen. Het leek redelijk onderweg naar Fairfield maar was toch nog wel een behoorlijke omweg. Het was wel een mooie outlet en ik heb daar nog een mooie tas van Guess gekocht en bij Eddie Bauer nog twee Gorillepods.

Pittsburgh New York in één keer vinden wij  toch wel eemn beetje veel voor één dag, dus is het besluit maar genomen om een etappe in te lassen. Vandaag vertrekken wij richting Harrisburg, dat is zo’n beetje halfweg voor ons.

Hersey ligt daar pal tegenaan, daar is alles van chocola, zelfs de lantaarnpalen. Wat er eerst was het stadje of de fabriek van ondermeer KitKat dat is voor ons net zoiets als van dat ei en de kip.  Er is daar een chocolat factory tour of zo, dus daar maar eens heen. Wat een spectakel, zoiets hadden wij totaal niet verwacht. Het leek wel Disneyland,  amerikaans geregelde parkeergelegenheid, kaartje gekregen voor 2 uur gratis en daarna 10,-- dollar per uur, trollybus, etc.

Daarna via een maze naar de attractie… leek wel It’s a small, small World, wij werden in een karretje gestopt om naar zingende koeien kijken, en nog eens zingende koeien te bewonderen en werden uiteindelijk  gedropped op de plek waar het geld uitgegeven moest worden,   foodcourt, factory outlet en de onvermijdelijke souveniershop.  Onze mond  viel open van verbazing om wat ze er hier weer van gebakken hadden en wij hebben kan je wel zeggen toch wel het één en ander meegekregen van de Amerikaanse cultuur.

Gaan eten bij de plaatselijke brewery, een heel leuke tent waar vaak live Music is, helaas vandaag niet. Wij vernamen dat Jason Isbell  hier volgende maand optreedt, die missen wij dus.

Vandaag richting Pittsburgh, een rit van ca. 4 uur. Eerst wat boodschappen bij de Safeway gedaan en getankt, onderweg nog een paar keer gestopt en toen we bij Pittsburgh aankwamen stonden er lange files, dus duurde het behoorlijk langer dan die 4 uur. Uiteindelijk was het rond zes uur toen wij bij ons hotel aankwamen, ingechecked en toen downtown om poolshoogte te nemen.

Weer in de file want er was een baseball wedstrijd in het PNC Park. Volgens diverse bronnen is een  sandwich bij de Primanti Bros een must. dus die raad moet opgevolgd, uiteraartd wel bij de  original store in 18th street in het Stripdistrict. Een oude, verlopen buurt waar nieuw leven wordt ingeblazen. Ze hebben geen menukaart maar een bord op de muur waar alle sandwiches op staan. Dat is het enige dat je er kunt krijgen maar je kunt wel kiezen tussen diverse vlees of vis combinaties.Wij kozen voor één met cheesesteak en ééntje met tuna. Het zijn twee dikke sneden wit brood met steak, cheese, coleslaw, tomaat en lauwe patat en in mijn geval tuna! Het komt op een stuk papier en zie maar hoe je het naar binnen krijgt. Wonder boven wonder smaakt het prima, dat hadden we niet verwacht. De cheesesteak was lekkerder dan de tuna, maar we hebben half/half gedaan. Je drinken krijg je in papieren bekers dus afwas hebben ze niet.

We stonden ook snel weer buiten en hebben daarna nog wat rondgereden. We kwamen langs het stadion wat verlicht was want het was inmiddels al pikdonker. Het was een leuk gezicht maar jammer genoeg konden wij niet stoppen om te filmen. Terug naar het hotel waar we pas om twaalf uur gingen slapen.

De left-overs waren vandaag aan de beurt. Ondanks alle voorspellingen had het mooie weer ons niet in de steek gelaten. Het was de tweede dag pas dat de lange broek aan moest. National history Museum was het eerst aan de beurt, maar dat was eigenlijk de moeite niet waard voor ons. Grootste atractie is daar de National Banner, een historisch stuk textiel, het fijne daarvan is ons ontgaan, maar voor de amerikanen is het bezoek aan dit kleinood een soort bedevaart. De rest hebben wij verwend als we zijn elders al gezien, meegemaakt en bezocht.

Volgende halte was het Air and Space Museum, in eerste instantie trok dit Bou het minste aan, maar uiteindelijk bleek dit de leukste te zijn. Ook voor haar. Allerlei authentieke (zou het echt zo zijn???) vliegmachines stonden of hingen er. Dat ding van de Wright Bross, de Spirit of Saint Louis en ga zo maar door. Zelfs de Apollo 11 en diverse andere zaken die op de maan zijn geweest konden wij zowat aanraken.

Je kan er door proefopstellingen ontdekken hoe termiek werkt, wat de invloed is van zwaartekracht etc.

Wederom niet geluncht en dat was maar goed ook want Todai is aan de beurt. Wij deden ons tegoed aan sushi, lobster, snowcrab en allerlei ander lekkers. Uiteraard weer bomvol, wij zijn tenslotte in de US. Daarna gaan shoppen bij oa. Abercrombie, Forever 21, Apple store en Radioshack. Pas laat terug in ons hotel, doodmoe.

Lekker geslapen en toen weer naar Washington gereden. Geparkeerd in dezelfde garage als gisteren en naar het eerste museum gelopen, wat niet zo heel ver was.  We hadden besloten om een paar musea te bezoeken, deze zijn bijna allemaal gratis. We namen als eerste het Natural Museum, over dinosaurussen etc.  Heel leuk.

Er was ook een exhibit over vlinder, die moest trouwens in tegen stelling tot de meeste musea behorende tot het Smithonian wel betaald worden. Overal vlogen vlinders in het rond, de één nog mooier dan de ander. Op je hoofd, schouder, broek, overal namens ze een rustpauze. 

Toen maar met de hop on hop off naar de musts van Washington, Lincoln Memorial, Jefferson Memorial, FD Roosenvelt Memorial, Arlington, etc. Het meeste hadden wij al vanuit de bus gezien, maar je wilt er toch nog even ‘aankomen’

Ook de North side van het Witte Huis nog even vereeuwigd, tenslotte zie je die kant altijd in het nieuws. Veel valt hierover niet te vertellen behalve dat er een paar hongerstakers bivakeerden.

Wij waren voor de zoveelste keer vergeten te lunchen en het was inmiddels alweer 5 uur geworden. De hoogste tijd om eens iets aan de inwendige mens te doen. Potenza, een plaatselijke italiaan vwerd de gelukkige om onze pizza’s te serveren. Een voortreffelijke keuze van ons.

 Toen weer Hop on, naar de parkeergarage. Vergeetachtig als wij op onze leeftijd zijn geworden, hadden wij geen antwoord op de prangende vraag tot hoe laat de parkeergarage open zou zijn, het was inmiddels half acht, dus wij werden een pietsie nerveus. Inderdaad zat de deur dicht, maar de nachtwaker liet ons gewoon binnen en stelde ons gerust. Tot 9 uur konden wij eruit.

Vandaag naar Annapolis gereden, de rit er naar toe was mooi. Over een hoge brug de baai over. Bovendien hadden we prachtig weer, zonnig en blauwe lucht.

Eerst bij het visitors centre advies ingewonnen en en toen naar de parkeergarage gereden. Van daaruit naar de State Capitol gelopen, een mooi gebouw. Annapolis is niet zo’n groot gebied, het viel een beetje tegen. Gelucht bij Atwood’s in een overdekt marktje. Het duurde vreselijk lang voordat onze bestelling werd opgenomen en ook voordat we onze sandwich kregen, maar het smaakte wel erg lekker, tuna salad sandwich. Nog een beetje rondgekeken en toen richting Washington gereden.

We konden heel toevallig vlakbij het Witte Huis op straat parkeren, voor niets! Het waren plekken waar je van 9.30 tot 16.00 uur mocht staan en wij waren we om half 3, dus mooi nog anderhalf uur voor dat we er weg moesten. Een man achter ons vertelde dat we dat wel moesten doen, want anders zouden we een boete van $ 100 krijgen. Foto’s gemaakt van het Witte Huis en gefilmd, was leuk om daar te zijn.

 Je ziet het zo vaak op het nieuws en nu zagen we het met eigen ogen. Daarna naar het visitor centre gelopen om informatie in  te winnen voor morgen. Toen zijn we via het Washington Monument naar het Lincoln Memorial gelopen, van I have a dream….. Niet helemaal goed gezien, want we hadden nog maar een half uurtje voordat we van onze parkeerplekweg moesten, maar we komen hier toch nog terug.

Weer bij het Witte Huis aangekomen zagen we veel mensen daar op het gras staan en op een gegeven moment landde er een helikopter op het grasveld voor het Witte Huis. Met de verrekijker gekeken wat er aan de hand was en toen zagen we Obama daar lopen. Het was heel erg ver maar we konden toch zien dat hij het was, sensatie!

Hierna naar het Capitol gereden wat ook een indrukwekkend en mooi gebouw is. Daarna nog naar Union Station, wat ook de moeite waard is volgens de vrouw van het visitors centre. Van de buitenkant zag het er in ieder geval mooi uit. Je schijnt er binnen ook winkeltjes te hebben en allerlei restaurants; morgen maar kijken.

 Rond een uur of vijf terug naar ons hotel want we wilden weer bij Harries Crabhouse gaan eten. Ongeveer anderhalf uur over gedaan, want in het begin was het wel behoorlijk druk. Weer die prachtige brug over en toen even koffie gedronken in ons hotel. Bij Harries Crabhouse grote garnalen en weer crabcake genomen en wat extra hushpuppies, maar die bleven weer over want het was toch te veel. Het was weer heerlijk.

Vandaag richting Christiana Mall in Newark DE gereden, want daar is een Apple Store. Ron wilde voor mij een nieuwe Ipod kopen en voor zichzelf de Ipod Touch. Rond een uur of half twaalf aangekomen en van alles gekocht.

Bij Victoria’s Secrets weer 2 BH’s, bij Apple de bovenstaande dingen, bij MAC een oogpotlood en bij Macy’s twee vestjes en een T-shirt voor mij en ook nog een pot creme van Estee Lauder (weer met extra gevulde tasjes).

Geluncht met garlic knobs en pretzels, lekker! Daarna naar ons hotel in Grasonville MD gereden, niet zo ver van Annapolis vandaan, waar we morgen naar toe gaan. Het was heel mooi weer geworden, warm en lekker zonnig.

 We slapen weer in een Holiday Inn Express, een mooie kamer met uitzicht op een baai. Op aanraden van de manager zijn we gaan eten bij Harries Crabhouse, met de auto twee minuten. We konden lekker buiten eten met uitzicht op de baai. Ron nam grote garnalen en ik crabcake met hush puppies en coleslaw. Het wasw allemaal heerlijk, alleen waren de garnalen erg pittig gekruid. We zaten er heerlijk en zijn rond elf uur gaan slapen.

Nog even erover gedacht om naar het westen te vliegen vanwege het slechte weer, maar na een blik op the Weatherchannel blijken de vooruitzichten vanaf zondag beter te worden, dus blijven we bij ons huidige plan.

We zijn naar de Powwow in Millsboro gereden, dat leek ons wel weer een belevenis maar daar aangekomen bleek het een soort braderie te zijn. De parkeerplaats werd geregeld door blanke en geen Indiaanse mensen, wat ons al vreemd voorkwam. We moesten een stuk lopen door een bos en na een minuut of 10 kwamen we bij allerlei kraampjes en hoorden we Indianenmuziek. Er waren allerlei mensen aan het dansen, Indianen maar ook blanke en African american mensen die verkleed als Indiaan meedansten. We vonden er niets aan en zelfs de kraampjes waren meestal niet eens van de Indianen. Onze eerdere ervaring in New Mexico was veel leuker en echter. Na een half uurtje hadden we het daar wel gezien.

Niet zo ver weg is een Tanger Outlet gevestigd, dus dat werd ‘noodgedwongen’ de volgende bestemming, overigens onder protest van Bou.  Bij Abercrombie vond ze een leuk rose/wit gestreept overhemd en een nachthemd met elanden erop. Bij de Sunglashut een Rayban Wayfarer voor Inez en bij Jockey hebben wij nog wat ondergoed gekocht.

Daarna bij CrackerBarrel gegeten, het was tenslotte zaterdag. Zoals gebuikelijk chicken ’n rice en natuurlijk weer een BLT salad. Nog een ontzettend leuke kersthond gekocht, als je op zijn poot drukt komt er muziek en beweegt er van alles aan dat beest. We hadden hem al eerder gezien maar toen niet gekocht en dit was de laatste, dus zagen we onze kans schoon.

Daarna naar ons hotel in Harrington DE gereden, weer een Holiday Inn Express.

Ik heel slecht geslapen en Ron ook niet heel veel beter. Het stormde behoorlijk vannacht. Ons gezamenlijke ontbijt is om negen uur zijn. Ron was al om half acht beneden, op de trap welteverstaan, want alleen daar hadden we een goeie internetverbinding. Om kwart over acht werd ik wakker, toch nog een klein beetje in slaap gevallen. Ron bracht koffie, dat kon ik wel gebruiken. Volgens Ron was Lin al druk bezig in de keuken om het ontbijt voor te bereiden. We kregen een vers sapje, verse fruitsalade met clotted cream en scones met boter en jam, allemaal heerlijk. Daarna een soort quiche van bladerdeeg met broccoli, kaas, champignons en eieren. Ook lekker.

 Na het ontbijt zijn we weer rond gaan rijden, het was inmiddels wel droog geworden maar geen zonnetje te zien. Ook naar het strand gereden waar het heel mooi was. Het waaide nog steeds heel hard en daardoor waren er hele hoge golven. Hierna in hetzelfde visitor centre nog een andere film gezien over dit gebied, waar Miss Molly’s ook nog in voorkwam.

 Nog even erover gedacht om naar het westen te vliegen vanwege het slechte weer, maar na een blik op the Weatherchannel blijken de vooruitzichten vanaf zondag beter te worden, dus blijven we bij ons huidige plan. Aangezien we ons allebei niet zo lekker voelden, hebben we het vandaag rustig aangedaan.

In de middag nog even een dutje gedaan en daarna weer wat rondgereden. Nog wat bambi’s gezien, evenals vanochtend en rond zes uur naar Bill’s restaurant gereden, waar Sam een tafeltje voor ons had gereserveerd. Nou, daar kregen we spijt van want het was absoluut niet lekker. We begrepen niet waarom het er zo druk was, maar misschien hebben wij wel een andere smaak. Meer dan de helft laten staan en snel weg naar miss Molly. Koffie gemaakt en vroeg naar boven, misschien kunnen we vannacht wel lekker slapen.

Vandaag gaan wij naar wat ze hier noemen de Eastern Shore. Vanaf Norfolk noordwaarts nemen wij de tunnel bridge. Fantastisch gezicht, zo’n 17 mijl dwars over de oceaan. Helaas is het grijs en bewolkt, maar ondanks dat is het een prachtige ervaring over die bruggen te rijden met alleen maar beukende golven om je heen. Wellicht is het zelfs een mindere ervaring als het helder is, dan kan je misschien wel de kust nog zien. Ergens halverwege is er een parkeergelegenheid waar je een goed uitzicht hebt over het geheel. Wij hadden zelfs het geluk daar een duikboot in actie te zien. Deze was zojuist bezig zich onder water te laten gaan. Helaas te laat voor video en foto, dus bewijs is er niet.

Dit noordelijke deel van Virginia is bezaaid met zogenaamde Wildlife Refuges, Tijdens één van de noodzakelijke sanitaire stops bezochten wij een visitors centre van één van deze reservaten. Hier leerden wij wat meer over de vlinder en vogeltrek, interessant.

Eindbestemming voor vandaag is Miss Molly’s Inn op Chincoteague Isle. Tegen 2 uur kwamen wij daar aan. Spijtig genoeg begon het te regenen en niet zo’n beetje ook. Teveel in ieder geval om de koffers uit de auto te halen. Sam en Lynn, de uitbaters van onze Bed & Breakfast heetten ons welkom, en laten ons zien wat wij de komende twee dagen hier van ze kunnen verwachten. Het ziet er veelbelovend uit. De kamer is klein, maar wel gezellig. Het grote probleem is echter het weer. Veel is gericht op zon en strandweer. Terrasjes, wij hebben zelfs een eigen dakterrasje, fietsen, strandspullen etc. staan voor ons klaar. Zelfs lunchpakketten kunnen we bij Lin bestellen voor als we naar het strand gaan, maar dat zit er denk ik niet in. Er was een stel uit Philadelphia en die hadden de hele week regen gehad, sneu hoor!

Ondanks de regen besluiten wij toch maar richting de Atlantic te rijden, zo’n 10 minuten naar het strand. Uiteraard hier ook weer een wildlife refuge, dus op naar visitors centre. Eerst nog even naar de kust. Onderweg werden wij nog getrakteerd op beloofd wildlife. De wilde paarden of pony’s lieten zich zien, evenals verschillende soorten vogels, van black ducks en ibissen tot meeuwen en ganzen. Het is een prachtig gebied. Nog een film bekeken over dit gebied in het Bateman visitor centre, zeer de moeite waard. 

’s Avonds op aanraden van Sam gaan eten bij AJ’s, een tent vlakbij. Vooraf namen we soep met krab, erg lekker en daarna een Caesar salad met een ietwat zure dressing, maar voor mij toch wel smakelijk. Daarna had Ron 5 flinke gefrituurde garnalen en ik een soort ovenschotel met krab, was ook lekker. Daar bij voor mij een glas Chablis voor slechts $ 4,00, welke ik me ook goed liet smaken. Hij kwam alleen een beetje erg laat, misschien had ik hem eerder moeten bestellen. Het was nog steeds noodweer en de wind was ook behoorlijk stevig. Koffie op de kamer gedronken.

Vandaag naar colonial Williamsburg. Daar aangekomen bleek het iets massaals te zijn met een hele grote visitors centre en veel mensen, een living museum noemen zij het. We konden daar rondlopen zonder entree te betalen, gelukkig maar want de entreeprijs was $ 36,00 per persoon om de historische gebouwen in te kunnen en met de “actors, burgers in kleding uit de 19^e eeuw” te communiceren, Dat vonden we nogal veel, want ons bent zunig, he? Bovendien hadden wij zulke objecten al vele malen her en der bezocht.

Ondanks dat wij nergens in mochten, was er veel te zien. Gelukkig was opeens weer prachtig weer, zonnig en behoorlijk warm. Flink stuk gewandeld en bij sommige winkeltjes met artikelen uit die tijd (ca. 1850) konden we gewoon naar binnen. We kregen een beetje honger dus bij een soort coffeeshopje een ginger- en een oatmealcookie gehaald, best lekker. Daarna de bus terug genomen naar het visitor center. Hiervoor hadden we eigenlijk een ticket nodig, maar de aardige chauffeur nam ons toch mee. Gelukkig, want we waren doodmoe.

Hierna zijn we naar ons hotel in Hampton gereden, een half uur zuidelijker. Ingecheckt en we kregen een update naar een suite voor dezelfde prijs. Dat vonden we natuurlijk prima, maar eenmaal daar vonden we toch wel dat het behoorlijk vies was. Waarschijnlijk wordt deze suite niet vaak gebruikt en dus ook niet schoongemaakt. Er hingen twee ventilatoren aan het plafond en als je deze aan zou doen zou het stof je om de oren vliegen, zoveel stof lag er op. Toen maar om een andere kamer gevraagd en gekregen; een kleinere maar wel schoon.

Daarna naar Norfolk gereden, waar her en der in de stad zeemeerminnen staan; een paar gefotografeerd en wat rondgereden. Er was weinig leven, dus op naar Virginia Beach  Daar schijnt een groot beeld van King Neptune aan het strand te staan. Geparkeerd in een garage en van daaruit konden we hem al zien. Mooi gezicht met de wilde zee erachter, het waaide behoorlijk. Wat foto’s gemaakt en gefilmd en toen kwamen we erachter dat een paar dagen geleden Cracker hier had gespeeld, één van onze favoriete bands. Jammer dat we ze niet hebben zien spelen.

Toen zijn we naar een mall gereden, want het was koud verder was hier ook niet zo veel te doen. Er kwamen om de haverklap straaljagers over die behoorlijk laag vlogen, Ron heeft ze nog gefilmd. Het was een verschrikkelijke herrie, we beklagen de mensen die hier wonen. In Nederland had zoiets toch niet gemogen, dan was er allang een actiegroep in het leven geroepen om dit te stoppen.

Bij DSW schoenen gekeken maar helaas (gelukkig) niets gekocht. Wel bij XXI een heel leuk giletje en een wit/zwart stippenvest (helaas). Bij Sephora nog wat spul om mijn wallen te laten verminderen (hopelijk helpt het) en iets om mijn woeste wenkbrauwen in toom te houden. Ron heeft bij de Disnneystore nog een leuke Goofy en Donald Duck gekocht. Bij Mac nog een oogpotlood gekocht. Bij de Red Lobster gegeten, Ron nam grote garnalen en ik tilapiafilet met tomatensalsa en allebei vooraf een Ceasar salad, smaakte goed allemaal.

Vandaag naar State Capitol downtown Richmond gereden, we konden echter niet ontdekken welk gebouw het was, dus lukraak maar wat foto’s gemaakt en gefilmd. We konden er ook niet parkeren dus maar weer weggegaan.

Het was pokkenweer, regen, regen en nog eens regen. Maar koud was het niet. Daarna zagen we een soort van canalwalk, dus dat maar even gedaan. De rivier (Jamesriver) was wel mooi en daarna zijn we nog naar het Civil War Museum gegaan. Beetje rondgekeken en toen de film gezien, maar we hadden het wel een beetje gehad met die Civil War dus halverwege de film weggegaan.

Daarna weer naar de mall want Ron had met de Applestore gebeld en een afspraak gemaakt voor drie uur. We hadden inmiddels via Fenna het serienummer achterhaald, dat zou ons misschien meer helpen om de batterij te laten repareren. Aangekomen bij de mall zijn we eerst gaan lunchen, ik een salade met gegrilde kip en Ron rijst met orange chicken en beef met broccoli. Daarna gaan shoppen, ik bij Nordstrom een zwarte ceintuur met een grote strik, bij Dillards een set Daisy van Marc Jacobs, twee BH’s bij Victoria’s Secrets en Ron moest bij Apple toch een nieuwe batterij kopen.

 Daarna bij Avalon Nails allebei een pedicurebehandeling genomen en Ron ook nog een manicure. Was een mooie zaak en we knapten er wel even van op. Op weg naar de auto door Macy’s gelopen en daar nog op de valreep een set van Estee gekocht, dezelfde als gisteren. Voorlopig heb ik geen lippenstiften en mascara’s meer nodig.

Onderweg zagen we Panera Bread en omdat ik al de hele dag zin had in soep (vanwege de regen), zijn we daar naar binnengegaan. Ik nam kippensoep in een breadbowl en Ron een sandwich met kip. Daar kregen we ook nog een zakje chips bij. Het smaakte lekker en hierna zijn we naar ons hotel gegaan, waar we rond half acht aankwamen.

Vandaag zouden we eigenlijke naar West Virginia om in Cass Rail Road State Park een rondrit per trein te gaan maken, maar het weer was zo slecht dat we maar hebben besloten om naar Richmond te rijden, wat eigenlijk morgen op het programma zou staan.

Onderweg eerst bij Charlotteville naar het huis van Thomas Jefferson gereden, maar van buitenaf kon je het niet zien. Er was wel een hele mooie visitor center waar we een film hebben gezien en in de winkel hebben gekeken. Niet naar het huis gegaan want zoiets dergelijks hebben we al eerder gezien en om daar nou $ 20,00 per persoon te betalen vonden we een beetje te gortig.

Op de terugweg zagen we een bord met peaches for sale, daar hadden we wel oren naar. We moesten een weg op naar boven, ook een gedeelte slechte weg en toen kwamen we boven waar het ontzettend druk was. Behalve perziken kon je er ook appels, applecider en allerlei snacks kopen. Ron nam wat kipnuggets en ik kocht wat perziken en donuts.

Daarna richting Richmond gereden waar Ron een Applestore wist en waar een Applestore is is ook een mall, dus dat vond ik uiteraard prima. Het bleek een behoorlijke grote mall te zijn, waar we behoorlijk wat hebben gekocht. Ik twee T-shirts bij Hollister, crème van Estee, waar ik 2 lippenstiften, cleanser, mascara en oogschaduw bij kreeg + nog drie toilettasjes en Ron bij Abercrombie een overhemd en een polo. Bij de Applestore heeft Ron nog twee programma’s gekocht en geprobeerd of de batterij van zijn Macbook gerepareerd kon worden, maar daar hadden we het serienummer voor nodig en dat hadden we niet bij ons. Morgen Fenna even bellen daarvoor.

Daarna lekker gaan eten bij California Pizza Kitchen, zoals gewoonlijk weer lekker. Rond een uur of negen weer thuis, later dan verwacht omdat we vlak bij ons hotel in de file stonden vanwege een ongeluk. Ingecheckt met bon voor gratis nacht die we vanwege een rumoerige nacht in Chula Vista CA tijdens de vorige vakantie hadden ontvangen.

De kamer bleek een grote te zijn met in het midden een soort keukentje met koelkast, magnetron en kastjes (leeg). Toch leuk voor een gratis kamer. Het was er bloedheet dus snel de AC aangezet. Maar door de warmte hebben we niet erg goed kunnen slapen, dus toch midden in de nacht de AC maar weer aangezet. Het was wel veel herrie maar ook veel koeler. Weer in slaap gevallen en rond vier uur gewekt door Ron zijn telefoon, het was een klant die kennelijk was vergeten dat we op vakantie waren, balen! Daarna toch wel weer geslapen tot half acht.

Vandaag de Skyline Drive gereden vanaf Front Royal tot het einde van de weg vlak voor Waynesboro, waar onze Holiday Inn Express ligt. De Skyline Drive was niet zo gemakkelijk te vinden, dus in Front Royal maar de weg bij een benzinestation gevraagd en toe was het een eitje. Rond half 11 waren we gearriveerd en toen op weg. De weg was wel mooi maar niet spectaculair, misschien zijn we al te veel verwend met mooie wegen, views etc. We zijn wel een paar keer uitgestapt voor een overlook, maar niet bij alle 75 overlooks, dat werd ons te gortig. Ook het weer was niet heel mooi, heiig dus het uitzicht was niet scherp.

Onderweg kwamen we er trouwens achter dat de apotheek die ik in Frederick wilde bezoeken niet in Frederick is, maar in Fredericksburg, dus logisch dat we het niet konden vinden. Misschien lukt het toch nog om deze in Fredericksburg te bezoeken.

 Rond drie uur in ons hotel in Waynesboro aangekomen en daar even uitgerust en gekeken waar we die avond zouden gaan eten. Dat wordt Staunton, 10 mijl verderop, want in Waynesboro zit niet veel.. Staunton is een leuk stadje en we zagen daar wel een paar leuke restaurantjes, zoald de Diningroom en de Staunton Grocery, deze hadden we al op het internet gespot. De menukaarten bekeken en ze leken ons allebei wel wat. Kop of munt gedaan en het werd de Staunton Grocery.

Nou, daar hadden we geen spijt van, het was delicious. Een driegangen menu voor $ 35,00 en ik bij elk gerecht een glas wijn voor in totaal $ 12,00. Vooraf had Ron steak met shoestringpotatoes en een gebakken eitje en ik risotto met sweet corn en paddestoeltjes en peterseliesaus, allebei heerlijk. Daarna kregen we gegrilde grouper met tuinboontjes, pompoen en weer mais, ook weer heel smakelijk. Als dessert hadden we lemontart met summerberries en amandelen, super! De wijnen pasten er goed bij en smaakten ook heel erg lekker.

Na het eten nog even naar de Walmart gegaan om wat te drinken en andere spulletjes te halen en toen waren we al om half acht weer thuis. We waren namelijk al om vijf uur gaan eten omdat het diner van vijf tot acht uur was en we hadden ook honger, bijna niet geluncht allen wat gesnoept.

Om half tien al weer op pad, richting Harpers Ferry, ongeveer 1 uur rijden westwaarts. Het was weer prachtig weer, rond de 30 graden. Bij Harpers Ferry aangekomen moesten we $ 6,00 betalen om binnen te komen. Het bleek een oud historisch dorp te zijn, waar we vanaf het visitors centre met de bus naar toe waren gegaan. Het was wel aardig om te zien, maar niet heel erg spectaculair. Wel was de wandeling over de rivier de Shenandoah erg mooi qua uitzicht. Er werd gevist, gezwommen en er waren allerlei bootjes op de rivier, een leuk gezicht.

Hierna zijn we naar Antietam Battlefield gereden, daar een film gekeken en toen weer verder gereden naar Hagerstown waar een Prime outlet zat, Bou blij. Ron heeft aardig gescoord, statiefje (tripod) en twee T-shirts bij Eddie Bauer gekocht (Yeah, we zijn nu een friend of Eddy). Bij Black en Decker één of andere schroevendraaier (weet zij veel, het is een kniptang) en bij GAP slippers voor de badkamer want van die hij mee had is er één weggeraakt. Ik heb bij een beauty zaak nagellak van O.P.I. gekocht voor $ 8,50 per stuk, in Nederland betaal je daar € 13,95 dus dikke winst. Bij Kate Spade zag ik nog een mooie tas, maar vond hem toch nog erg prijzig, dus maar niet gedaan.

 Na het shoppen gegeten bij Cracker Barrel en daarna naar ons hotel in Stephens City, VA.

Eerst maar eens proberen van die Pontiac G6 af te komen. Dit exemplaar heeft een paar vervelende gebreken. Volgens ons sluiten de deuren niet helemaal volgens schema en het alarm ging ook al eens af op een moment dat het eigenlijk niet zou moeten. Dus maar eens naar de luchthaven. Daar troffen we een aardige juf, die ons zeer behulpzaam was. Dat de tank niet vol was van die Pontiac vond ze ook niet zo’n probleem. Nu hebben we een Chevy Malibu, een stuk groter en luxer.

Met deze bolide naar Inner Harbor gereden. Was er wel gezellig maar nu blijkt dat we wel erg verwend zijn. Wij waren er vrij snel uitgekeken. Lunch werd genuttigd bij Phillips of zo, een plaatselijke grootheid. Wij kozen voor de crabcakes natuurlijk want wij zijn tenslotte in Maryland, home of the crabcakes. Ik vind die van Bou eigenlijk lekkerder….

Daarna maar even shoppen in de Gallery, een relatief kleine mall.  Wonder boven wonder, we kwamen met lege handen weer op straat !!!!! Bij Phillips happy hour gedaan, ik aan de chardonney en Ron een lemonade, daarbij Buffalo shrimps (pittig!) en crabcake slider, wat een klein bolletje met een crabcake was, maar het smaakte wel. Nog een chardonnay en lemonade genomen, want we zaten lekker en waren moe van het lopen. Daar kwam nog bij dat het erg warm en benauwd was en hier zaten we lekker overdekt met een beetje wind. Alleen de pianist had van ons niet gehoeven maar je kunt niet alles hebben, nietwaar? Hierna terug naar ons hotel waar we bij de Walmart nog wat boodschappen hebben gedaan. Eten hoefden we niet meer, we hadden genoeg gehad. Vroeg gaan slapen.