Tanya's verslag van de Themadag Muziek voor Digikringen Bibliotheek Rotterdam
Vandaag geef ik graag het woord aan een vrijwilligster die momenteel als een soort informele stage met mij meeloopt als ik activiteiten met en voor kinderen organiseer. Omdat haar doel vooral is om zo snel mogelijk Nederlands te leren, laat ik haar verslagen maken, die vervolgens door de Digi-Huiswerkgroep van de Digikringen worden gecorrigeerd. Via de verslagen kijk je wel weer eens op een andere manier naar je eigen werkwijze. Zo leer ik er zelf ook weer wat van. Ik geef het woord aan Tanya. Niet haar echte naam om diverse redenen die zij zelf zal uitleggen, maar eerst het verslag.
FF een bakkie doen
Om kwart voor acht beginnen we vandaag met ff een bakkie doen: koffie voor Rita en thee voor mijzelf. Ik ben nog steeds niet gewend aan de Hollandse koffie op de vroege ochtend maar voor Rita is het al haar derde "bakkie". De andere twee vrijwilligsters hebben schoolgaande kinderen en komen een uur later.
Ik krijg het vaste turflijstje met zaken waarvoor ik moet zorgen. Tafels aan elkaar schuiven; aantal stoelen per tafels; opdrachten kopiëren voor de leesclubs; kleurplaten voor de kinderen en een overzicht met tijden voor de vrijwilligers; boeken zoeken op een donkere romanafdeling waar een schoonmaakster mij verwonderd aankijkt; literaire tijdschriften en krantenbijlagen zoeken op weer andere, even schemerige etages; een beginnersboek met muzieknoten en een leuke voorkant zoeken op de vierde etage; koffie, thee en wicky klaarzetten; buttons voorzien van kleurtjes en namen; computer en beamer aan met boxjes; muziek via de computer aanzetten (want dat is het thema); voor muntjes zorgen via de wisselautomaat en de kas en als laatste de prijsjes voor de speurtocht verstoppen op de jeugdafdeling.
Multitool en zaklamp
Tegen negenen komt Rita met de andere twee vrijwilligsters. Ze let op details: propje op de vloer; drie gele stoelen naast elkaar worden omgeruild door een ander kleurtje; losse poster wordt vastgeplakt met de rol plakband die standaard blijkbaar in haar zak zit, naast multitool met schroevendraaier en zaklampje om kabels aan de achterzijde van computers te kunnen inpluggen.. Ook klimt ze op een tafel om een brommende lamp het zwijgen op te leggen en moppert op de goedkope boxjes, waar je de bas niet kunt instellen. Ik neem de namenlijst en de buttons en ga bij de deur zitten. De lichtste kleuren voor de jongste kinderen, steeds donkerder voor de ouderen. Een handig systeem voor de kinderen zelf ook, waarbij de donkere kleurtjes de taak hebben om de lichtere te helpen. Dat vinden ze erg stoer overigens. Onthouden dus. Veel kinderen hebben al oortjes in, anderen geld bij zich om voor een euro een mini-koptelefoontje te kopen. Na afloop mag dat weer terug voor de euro, maar dat mogen ze dus vergeten. Ook handig zo.
Trukendoos
Een half uur later is iedereen binnen, de ouders zijn druk bezig met het bespreken van de boeken, een groepje Bookcrossers is aan het stickeren en Ineke, Rita en ik nemen de kinderen mee. Ik krijg een tasje met wat reserve koptelefoontjes, kleurplaten, kleurtjes, vieze handendoekjes, kookwekkertjes, een stempeldoos en stempels en meer.
Rita zet ze twee aan twee in een rij op kleur en de kinderen pakken automatisch elkaars hand.
“Truc 1” zegt ze en ik noteer.
Ik begrijp eerst niet waarom we de dichtstbijzijnde deur naar de toiletten gebruiken maar helemaal omlopen naar de andere kant, die voorzien is van een toegangshekje met muntjes. Op de vraag van Rita wie er moet plassen is het antwoord eerst nee, maar als Rita een zak met muntjes pakt en voordoet hoe het hekje opengaat, willen ze opeens allemaal naar het toilet. Met een brede grijns zegt Rita: “Truc 2“.
Een kind probeert zich lachend tussen het hekje door te wringen waarop een uitleg volgt, die ik half begrijp maar het komt erop neer dat de schoonmaak van de toiletten ook betaald moet worden. Als ieder weer in de rij staat wacht Rita tot het stil is zonder wat te zeggen. Ze loopt naar het meest drukke kind toe en kijkt. Alleen kijken werkt, dat moet ik ook nog leren. Ik ben geneigd om harder te gaan praten en volgens Rita moet je dat juist niet doen: "Kost je je stem en bederft de sfeer". Truc 3 maak ik ervan.
Stempelkaart, parkeermeters, lp's en de jukebox
We lopen eerst naar de discotheek waar de groepjes worden gesplitst. Elk kind krijgt een stempelkaartje met een touwtje om zijn of haar nek, zodat bij te houden is of iedereen meedoet.
Mijn groepje probeert de luisterpalen. Dat zijn ouderwetse parkeermeters en een aantal kinderen hebben die nog nooit gezien. Ik gooi er 50 cent in voor 20 minuten luisterplezier, doe de eerste cd erin en zet de wekkertjes. Ik wist niet dat het bibliotheekabonnement daar ook geldig is en dat er zoveel leuks voor kinderen te vinden is.
De andere groep heeft de opdracht muziek van Plop te zoeken in de catalogus van Muziekweb. Er zijn maar vier hoge krukken, de andere vrijwilligster tilt de kinderen één voor één op de kruk zodat ze iets op kunnen zoeken. De computers zijn hier trouwens veel mooier dan in de Bibliotheek, dat valt meteen op. Mooie grote schermen en fijne toetsenborden. Daarna gaan de kinderen die klaar zijn kleuren aan een laag tafeltje.
Rita loopt met de derde groep rond en laat de kinderen een lp zien, velen hebben die nog nooit gezien. Handig omdat er in de catalogus van Muziekweb ook verwezen wordt naar lp's. Ik denk aan mijn oude platenspeler die ik bij mijn vertrek uit Pakistan niet mee kon nemen en naar de lp's die daar ergens nog moeten staan... Verder laat ze de jukebox zien en vertelt daar wat over. Dan worden er een aantal dvd's en cd's uit de bakken gehaald en gaat samen met de kinderen op de grond in een hoekje zitten. De andere vrijwilligster blijft later achter om alle dvd's weer op te ruimen, gelukkig geholpen door een personeelslid van de CDR.
Gekke bekken trekken in de lift
We lopen verder naar de lift en Rita verdeelt ons in twee groepjes met als opdracht: Twee keer omhoog en omlaag en gekke bekken trekken. Kinderen die vaker zijn mee geweest weten het al... De zijkant van de lift is voorzien van glas en de kinderen lachen zich een ongeluk als de liften onderweg langs elkaar zoeven. Op de zesde etage gaan we nog even verder met het thema muziek. De kinderen krijgen vragen over wat net is verteld en als ze dat goed hebben gedaan mogen ze even op de piano spelen met de koptelefoon op.
Kleintjes 'matsen'.
Ik loop vooruit om Plato fun en facts op te starten, een leuk programma waar quizzen op staan. Voordeel is dat je daarvoor niet hoeft in te loggen. De kinderen kunnen zelf de koptelefoontjes inpluggen want er zitten muziekjes bij. Ik selecteer Kunst en cultuur en dan sleep ik volgens de stap-voor-stap instructie de blazers, slagwerk en snaren naar de balk. Ik heb op het schema prints met de antwoorden, maar weet het wel uit mijn hoofd. Gisteren geoefend in het E-centrum met woorden als hoorn, dwarsfluit en meer. Ik begrijp niets van de bonusvragen, maar heb de opdracht met de kinderen mee te 'gokken' als het niet lukt. Als de kinderen klaar zijn met de quiz steken ze hun hand op en geef ik een stempel. Ik heb de opdracht de kleintjes te 'matsen'. Weer een woord geleerd en de tip om ieder te laten winnen natuurlijk. 's Middags ga ik terug om met Plato verder te gaan, handig om zo woorden te leren.
Met de trap naar beneden. De jeugdafdeling is de volgende stop. Daar worden de kleinste kinderen naar de Muziek AJ's en de grotere bij de J 780 gedropt. Weer opdrachten, waarbij de laatste de aanwijzingen bevat om de prijsjes te vinden. Rita gaat naar beneden en laat ons achter met de groepjes. Na een half uur komt zij terug en gaan we de ouders opzoeken.
Volwassenen muziek lenen met een gratis jeugdpasje? Ja dat mag!
Beneden deelt Rita een folder en keuzelijst voor luisterboeken en hoorspelen aan de ouders uit, wijst op de thema's ( http://www.muziekweb.nl/WW/WW032/onderwerpindex.php ) en vertelt erbij dat ook volwassenen die geen lid zijn, via deze weg cd's kunnen lenen, ook voor zichzelf. Je betaalt voor elke cd apart en de prijs valt ook nogal mee. We doen samen de quiz die over muziek voor kinderen gaat maar voor volwassenen is. http://www.muziekweb.nl/WW/WW032/flashquiz.php terwijl de kinderen limonade en een koek krijgen.
Aan de vrijwilligers laat ze later, als we nog napraten en uithijgen, het verschil zien tussen de Aquabrowser, die wij allemaal wel kennen en het zoeksysteem van Muziekweb, met 'luisteraars naar deze cd luisteren ook naar..." In Muziekweb zijn ook meer leuke plaatjes en je kunt selecteren op populariteit. Voor mij zelf ook handig merkt ze op, door het luisteren naar kinderliedjes verbeter je je uitspraak en vergroot je je woordenschat. Sprookjes cd's zijn soms voorzien van boekjes met eenvoudige woorden. Rita heeft lesbevoegdheid NT2 oftewel Nederlands als vreemde taal en dat is handig omdat ik zulke tips goed kan gebruiken. Ik neem mij voor straks wat cd's uit te zoeken.
Ik neem de links op naar de muziek voor kinderen:
http://www.muziekweb.nl/shared/muziekstijlen/info.php?s=sprookjes%2Fverhalen
http://www.muziekweb.nl/shared/muziekstijlen/info.php?s=kinderrepertoire
http://www.muziekweb.nl/shared/muziekstijlen/info.php?s=liedjes
Via de Aquabrowser wordt dit bijvoorbeeld:
http://zoeken.bibliotheek.rotterdam.nl/jeugd/?q=hoorspel* Klik dan rechts op DVD/Video/CD_ROM en er komen 17 hoorspelen. En hier staat meer over hoorspelen:
http://blogger.xs4all.nl/ritanila/archive/2006/01/10/73752.aspx
Dit was mijn verslag. tenminste de gecorrigeerde versie. Er zaten 22 taalfouten in en 14 stijlfouten. Ik moet dus nog veel leren.
Wie ik ben: Ik ben geboren in Afghanistan maar volgde het grootste deel van mijn opleiding in Pakistan. Ik werkte daar ook een tijdje als kinderpsychiater maar besloot om terug te gaan naar mijn land om mijn landgenoten te helpen. Toen mijn broer verdween was het duidelijk dat ik beter weg kon gaan en ik vertrok met mijn ouders naar Pakistan. Ik begreep dat er daar naar mijn familie werd geïnformeerd en besloot naar Europa te gaan. Omdat niet al mijn familieleden hier zijn, gebruik ik niet mijn eigen naam op internet. Ik heb inmiddels verblijfspapieren en kwam Rita tegen toen ik mijn diploma's wilde laten erkennen. Zodra dat is geregeld kan ik hier verder leren, niet in mijn eigen vak, maar wel in die richting hopelijk. In de tussentijd ben ik de taal aan het leren en help ik op kinderdagverblijven en in de bibliotheek. En dat is erg leuk, maar dat laat mijn verslag wel zien! Bedankt Rita!
Tanya
====
Bedankt Tanya!
En ik heb hier eigenlijk alleen nog maar aan toe te voegen: Bedankt Tanya voor je leuke verslag! Verhelderend en wat confronterend, die woorden zou je nog opzoeken;-).
Rita Niland