Bibliotheekplaza
29 maart, het jaarlijks terugkerende evenement voor de bibliotheekbranche. Vooral de openbare bibliotheek overigens. Gisteren maakte ik al een kort verslag in de middagpauze, vanmorgen zette ik mijn foto's online, nu het eerste deel van mijn verslag hieronder.
http://www.flickr.com/photos/86882370@N00/
7.00-9.00 van Dordrecht naar Osdorp.
Om 7.00 uur vertrokken, om 9.00 uur was ik in de Meervaart in Amsterdam.
Mooi zalencomplex overigens, voor dit doel zeer bruikbaar. Jammer dat het te klein is voor de online conferentie. Zo'n 3- tot 400 collega's zijn er volgens mijn schatting vandaag.
9.00-10.00 Standbouw Schatkamers.
Eerst de stand opbouwen van Bibliotheek Rotterdam, samen met een aantal collega's. In onze stand een groot scherm met 'mijn' kindje, de site Schatkamers. Ook onze afdeling Educatie met de Voorleesvogel en inburgering was vertegenwoordigd. Naast onze stand de Stichting GO, één van mijn andere werkgevers.
http://schatkamers.bibliotheek.rotterdam.nl
10.00 Opening.
Blackberry in de aanslag, klaar om aantekeningen in te typen voor het blog.
Marcel Möring is helaas ziek. Jammer, ik ben een fan en was benieuwd.
Eén van zijn uitspraken was dat de schoenmaker zich, wat de bibliotheek betreft, zich vooral bij zijn leest moet houden. Wat die "leest" is, vraagt iedereen zich af. Veel schoenmakers noemen zich inmiddels 'hakkenbar' , maken ook sleutels en naambordjes, verkopen rugzakken en meer.. Maar wie weet reageert Marcel op mijn blog, dan vernemen wij alsnog wat zijn ideeën zijn.
Frénk van der Linden neemt de opening voor zijn rekening en probeert mijn collega's te interviewen. Ik zou meer kiezen voor de 'steek uw hand maar op als u wat te zeggen heeft' - manier (ik, ik), want nu viel het soms wel erg stil.
10.30 Plenaire discussie.
Met Claire Boonstra van Talpa, Erna Winters (Bibliotheek Alkmaar) en Eppo van Nispen tot Sevenaer (Dok Delft). Claire is bruggenbouwer oftewel technisch ingenieur en vermeldt meteen dat haar werd gevraagd waarom ze bij zo'n losersclub als Talpa ging werken. Mooie uitspraak.
Out of the bieb denken..
Ik noteer staccato...
Wat is ons unique selling point voor de toekomst?
Cross media ... Uitdaging ... Avontuur oftewel de mediasituatie is aan het veranderen.
Claire kijkt naar tv, leest tegelijkertijd NRC-next, met twee mobieltjes op tafel, een laptop op de bank, met de radio aan.
De hele dag hoor ik het... de jeugd doet aan multitasking, we hebben whizz-kids nodig...
De hele dag irriteert dat mij wel.
=Ik= ben geboren in de vijftiger jaren, dus zeker een oudere jongere, maar ik heb thuis twee pc's tegelijk aan, luister tegelijkertijd radio via mijn Vista-sidebar, kijk tv via Uitzending gemist en volg nieuws via Skoeps, blog via mijn Blackberry, heb acht identiteiten in Second Life, een paar sites waarvan één natuurlijk met een open source CMS Joomla, speel RPG's (runescape?), gebruik een WII, een PS3, zit in MySpace, Orkut, Hyves, op Ebay en YouTube, heb bookmarks bij delicious, andere bij Furl, geef les via een Wiki, schrijf op Wikipedia, luister naar mijn mp3 speler, maak podcasts, zet foto's op Flickr en zo nog meer. Google je mij op mijn main ID ritanila, dan levert dat bijna 20.000 hits op van de afgelopen 13 jaar.
Short attention spam.
Veranderende mediacomsumptie ook door verschuiving tekst naar beeld, vervanging papier door digitaal. Vooral door de jeugd met een short attention spam van zeven minuten, ik zou wel eens willen weten hoe het zit met mijn attention spam en die van mijn collega's. 7 minuten klinkt wel lang..;-)
Claire geeft een voorbeeld: "Fuel for travel", het digitaal downloaden op Schiphol van games, radiocasts, stadsgidsen, ringtones. Dat lijkt verdacht veel op de Tank U downloadzuil van Dok Delft die ik later op die dag zie, dus ook in de bibliotheek is dit idee al uitgevoerd.
En Skoeps. Vroeger zat ieder om acht uur voor de TV om het journaal te bekijken, nu is het nieuws de hele dag door te bekijken, beluisteren. Iedereen is journalist sinds veel mobieltjes foto- en videomogelijkheden hebben. Stuur het op naar Skoeps of YouTube en je wordt soms vaker bekeken dan het journaal..
Mensen consumeren meer info dan ooit, maar lezen minder boeken. Dit is ook afhankelijk van je werksituatie, bij Claire gaat het om marketing en een boek is dan al oud als het uitkomt.
Mensen blijven behoefte hebben aan een persoonlijke gids. Dat kan in de bibliotheek, maar ook bij Bol of Amazon. Mensen die dit boek kochten, kochten ook...
Tussendoor denk ik verder..
Een nieuwe Harry Potter is sneller beschikbaar op internet via P2P-netwerken.
Enkele tientallen Kazaa-gebruikers scannen elk een stukje van het hele boek en zetten het binnen een paar uur nadat het in de boekwinkel ligt, integraal op internet. Daar is het gratis te downloaden, zonder betaling van copyright maar wel snel. Kids in Rotterdam die lid zijn van mijn digikringen, lezen teksten via hun mobieltje, via de laptop. Printen soms stukken en gooien dat onderweg na lezing in de prullenbak. De toegang tot p2p-netwerken vinden zij vaak makkelijker dan bibliotheekcatalogi. En, hoor ik vaak, als ik dan het boek heb gereserveerd duurt het eindeloos omdat er nog 10 wachtenden voor mij zijn of.. omdat mijn reservering zoek is geraakt. Maar hoor ik ook trots.. ik heb alle Harry Potters, gekocht en vraag de nieuwe voor mijn verjaardag, koop hem van het geld dat ik bij het Biebproject verdien met Ebay of Second Life.
Ook aan dat op weg helpen heb ik wel wat toe te voegen. Hulp bij het zoeken naar boeken, dat kun je in elke bibliotheek krijgen en dat is niets nieuws.
Maar wat als je er niet uitkomt bij het internetten. Personeel ziet dat niet altijd als zijn of haar taak en vindt het maar lastig.
In Rotterdam heb ik het een aantal jaren geleden opgelost door vrijwilligers in te schakelen, van de HCC, uit de wijk. Nog steeds zijn er 40 vrijwilligers die als moderator meedraaien in de digitale leeskringen. De jongste is veertien en de oudste is 74.
En.. veel leden van de digikringen hebben ons toegang gegeven tot hun computer thuis. Even inloggen en het probleem op afstand verhelpen is dan nog een fluitje van een euro-cent.
Long tail... de juwelen zitten in de staart
Ik luister verder naar Claire..
Men heeft een gids nodig. Wat is relevante actuele goede informatie, gaat het minder om content meer om de wegwijsfunctie, zijn wij een soort ANWB ?
Fragmentatie vraagt navigatie..
Zijn mensen boven de 20 te oud voor messaging ?
Kids communiceren anders volgens Claire.
Ik wil graag in discussie met Claire, maar doe dat hier dan maar achteraf.
Ik stuur de leden van de digikringen in Rotterdam naar keus een SMS-je, MSN of Skype als dat zo uitkomt. Elk lid geeft aan welke manier het handigst is en bij de helft van de 50plussers is dat SMS of MSN.
Claire vervolgt: Het medium is the message.. MSN genereert telefoongesprekken. Het boek is nog steeds praktisch en heeft ook een emotionele waarde. Het boek blijft maar het wordt minder en zal nog minder worden. De informatiebehoefte groeit wel.
Bij de paneldiscussie maak ik weer aantekeningen.
Evolutie geen revolutie maar communicatie verandert wezenlijk. Over vijf jaar zet niemand de televisie aan en gaat meteen kijken, alles via Uitzending gemist en soortgelijke systemen. Kijken wanneer je tijd hebt, alles on demand. Nu al zijn er systemen waarbij de kijker aan kan geven of hij een programma wel of niet aardig vindt, gewoon met een klein kastjes met een groene of rode knop. Op basis hiervan wordt hij geattendeerd.
Rechtentechnisch blijft veel lastig, maar P2P televisie wordt al veel gebruikt. En men kijkt steeds meer filmpjes via YouTube, kwaliteit lijkt niet uit te maken en blokkeren van toegang blijkt een uitdaging te zijn en altijd weer te mislukken dankzij handige jongens en let op ook meisjes!
Eén van de sprekers besteedde deze maand zevenhonderd euro bij Amazon. Ergens was er een afhaakmoment, toen hij meer ging verdienen kwam hij niet meer in de bibliotheek... library for the poor ?
Ongebreidelde expressie en oneindige verdunning.
Ongebreidelde expressie : mensen doen het zelf.. YouTube, Flickr, podcasts, Wikipedia.
Oneindige verdunning. Fragmentatie zoals bij homeopathie.
Bij het koffieapparaat kun je niet samen praten over het programma van gisteravond 9 uur.
De technologie verandert, digitalisering, breedband, mobiel, draadloos.
Cross media oftewel in de krant wordt verwezen naar een site, op een site naar 'neem de krant?' .
Van atomen economie naar bit economie.
Dis-intermediation: het uitschakelijken van intermediairen (zijn wij dat ook?).
Advertising. Communities dominate brands.
Rita heeft een plan...
Er wordt gevraagd naar dromen, naar ideeën. De interviewer stelt de vraag niet aan mij maar ik heb wel een uitgewerkt plan. Verdeel het geld anders, meteen een kwart direct naar een bibliotheekvestiging, een etage binnen een grote centrale bibliotheek.
De vijf regels:
- de helft moet besteed worden aan digitale producten, de helft aan papier / fysiek, koppelingen scoren beter.
- de werkgroep bestaat voor de helft uit publiek, de helft uit personeel, van peuter tot senior, van schoonmaker tot filiaalhoofd.
- concurrentie tussen vestigingen is verplicht, bij groter succes, meer innovatie meer budget, meer fte's, geen succes snel iets anders gaan doen.
- papieren projectplannen verboden, ideeënbox via een Wiki en hooguit een half digitaal A4tje.
- doen, doen, doen, beetje denken en weer doen, niet bang zijn, het mag ook misgaan, als het maar vaker goed gaat.
De betrouwbare, sympathieke bibliotheek!
Hoewel de sfeer wat bedrukt is, krijgen wij toch een veer op de hoed:
Eén op de vier Nederlanders is lid van een bibliotheek. Het bereik is aanzienlijk, de commercie is hier jaloers op. Onze naam is betrouwbaar, wij genieten sympathie, wij hebben een goed merk. En ook in "herejezusveen" zijn goede resultaten mogelijk.
Dat is ook mijn idee, als ik dat mag vertalen naar Oss of Smallingerland.
In kleine bibliotheken kun je vaak snel schakelen, er hoeft maar één enthousiasteling te werken.
In grote bibliotheken verdwijnt veel energie in het maken van stukken, die blijven steken in hiërarchische lagen, blijven steken bij personeelsleden op de vloer die al veel regulier werk verzetten, soms blijven steken in frustratie van jaren her.
Dat wil niet zeggen dat je het op moet geven, maar het is wel vaak een kwestie van een lange adem, soms te lang, soms deja vu in 3 kwadraat.
Dit is het eerste deel van het verslag.
Wordt vervolgd. Vandaag misschien, morgen... maar het komt.
Rita Niland