Enschede 13 februari 2009, De Brit Robin Nolan is nu al dik vijftien jaar Amsterdammer. Zijn eerste cd uit 1994 simpelweg 'Amsterdam' geheten laat een uitstekende en bij vlagen virtuoze gitarist horen, die nog geheel in het Django Reinhardt idioom speelt. Niks op tegen, ook al omdat een van de daarop volgende cd's uit 1998 'The Robin Nolan Trio' een weerspiegeling is van Nolan's eigen, modernere interpretatie van Django's erfgoed en zigeunerjazz in het algemeen. Die eigen interpretatie komt tot uitdrukking in de repertoirekeuze. Zo werd het publiek in de Tor niet alleen getrakteerd op Full House van Wes Montgomery, maar passeerden ook Nostalgia on Times Square van Charlie Mingus, Love Me Tender van Elvis Presley en And I Love Her van The Beatles de revue. Het spannende van het hele optreden lag mede in de bezetting van de formatie, Arnold van den Berg contrabas, John Friedrich ritmegitaar en twee sologitaristen, te weten Robin Nolan en Anton 'Goldfingers' Goudsmit. Nolan vanuit de Reinhardt traditie!
en Goudsmit in een stijl waarin diverse stijlelementen uit verscheidene periodes in de jazz te herkennen, tot en met rock toe: het bleek een uitdaging voor Nolan, Goudsmit en voor het publiek. In Belleville, een compositie van Reinhardt voegde Goudsmit zich nog goeddeels naar de Hot Club De France stijl, maar in de overige nummers was hij dominant aanwezig. Met solo's waarin alles uit de kast werd gehaald, tot min of meer unisono mee neuriën en fluiten met gitaarspel toe. Ook de batterij voetpedalen werd frequent aangesproken. Kortom het was de Goudsmit zoals we die kennen van Eric Vloeimans, van New Cool Collective en van de Ploctones. Robin Nolan leek door dit machtsvertoon niet onder de indruk en liet dat middels een aantal virtuoze solo's horen. Gypsy-jazz, blues, rock 'n' roll, swing niets werd buitengesloten. Qua inventiviteit bleken Nolan en Goudsmit aan elkaar gewaagd. Met name in het duet Nuages kwam dit goed tot uitdrukking.
Het optreden, mede bedoeld om de onlangs verschenen cd Organized Crime te promoten, kenmerkte zich door een grote mate van inzet en speelplezier. Het terecht enthousiaste gehoor wist de formatie tot een toegift te bewegen. Een formatie van wereldklasse.Na het Lincoln Center, het Montreal Jazz Festival, het Toronto Jazz Festival en het Django Festival in Samois sur Seine thans in Enschede in De Tor, een logisch vervolg zullen we maar zeggen.
Bijdrage: C.P. Vincentius