Posted on Sunday, July 13, 2008 9:46 AM
Pat Metheny met zijn trio opende dag twee in de Amazon, na twee solo stukken waaronder één op de blijvend imponerende 42 snarige Picasso gitaar. Daarna sloten bassist Christian McBride en drummer Antonio Sanchez aan voor een gedreven optreden wat zelfs voor het einde al een staande ovatie opleverde voor een fantastische uitvoering van het nummer 'When we where free'. Bij Deodato ging het iets minder geinspireerd, de muziek was prima maar het was teveel een kunstje met een kolderieke drummer Ken Moutenot en macho Gerardo Velez op percussie, die zijn show iets te enthousiast begon met een snijwond aan de hand als gevolg.
José James maakte waar wat hij op plaat doet, liet een paar mooie nummers horen, maar verloor publiek door teveel Bobby McFrrin aspiraties. In de Nile was toen gitarist Chuck Loeb met zijn Metro Special Edition inmiddels op het podium geklommen. Heerlijke jazzrock met topmuzikanten als saxofonist Eric Marienthal, Randy Brecker op trompet en drummer Dave Weckl. In aanmerking voor het meest spetterende optreden van de avond komt zeker de formatie Toto Bona Lokua, jazzrock, world en funk liepen naadloos in elkaar over in de tot danspaleis omgetoverde Maas. Back to basics dan maar in een 'uitverkochte' Madeira met James Carter. Gentleman Carter deed waar hij voor kwam, een waar genot om te zien.
De media over North Sea Jazz
‘Hé Jaap-Jan-Willem-Floris-Fleur-Anne-Claire, waar luisteren we hier eigenlijk naar?’ De echte muziekliefhebber moet zich regelmatig uit de voeten maken voor dit soort vaste NSJ gasten die er alleen maar zijn om er geweest te zijn of gezien te worden, geen idee hebben van het programma en steevast door de muziek, hoe intiem die ook is, heen kwekken. Over hun recente zakelijke dealtjes en hun uiiiiterst boeiende bestaan. Not! - OOR.nl
Lowlands, hebben jullie misschien nog een plekkie vrij? Ik zag namelijk vanavond Acoustic Ladyland, en eindelijk werd ik dit North Sea echt verrast, verbijsterd en geprikkeld. En dat door vier betrekkelijk jonge Britten die zonder spot als 'all the way from London' werden aangekondigd, terwijl in diezelfde kleine Yukon tent net het zootje ongeregeld van Soil & 'PIMP' Sessions (uit Japan!) de boel op zijn kop hadden gezet. - Volkskrant