Bijdrage: C.P. Vincentius
Enschede 23 juni 2007 · In het kader van het weekend van het talent trad Morris Kliphuis met zijn sextet in Enschede op. Plaats van handeling: de Oude Markt. Tijd 16.00 uur. Na een staartje van het optreden van de voorafgaande jazzgroep The New Arrivals, zou hoornist Morris Kliphuis aantreden. The New Arrivals trakteerden het publiek op hardbop met een knipoog naar modernere richtingen. Individueel lieten vooral de saxofonisten Tom van der Zaal en Floriaan Wempe horen het nodige in hun mars te hebben. Het mankeren van deze groep zit hem in het samenspel. Bovendien werden de piepjonge musici (een drummer van 14 jaar) geplaagd door een slecht afgestelde geluidsinstallatie. Midden in een tenorsolo van Wempe kreeg hij een bak echo toebedeeld, die zijn spel een -waarschijnlijk onbedoeld -interstellair effect verschafte.
Het optreden van Morris Kliphuis werd door soortgelijke geluidstechnische problemen ontsiert. In vergelijking met de voorgaande formatie was dit sextet aanmerkelijk beter in hun samenspel. Aga Hanuraga (Indonesië) betoonde zich een vaardig pianist en ook Luka Ignjatovic(Servië) leverde op altsax een paar stevige solo’s af. De leider zelf overtuigde veel minder en had – met name in de intro van Now! van Maceo Parker - intonatieproblemen. De repertoirekeuze stelde alles bij elkaar teleur. Een enkele jazzhit uit het verleden, nou, alla. Maar na Blues March van Art Blakey, Lullaby of Birdland van George Shearing in een arrangement van Tito Puente, Watermelon Man van Mongo Santamaria/Herbie Hancock drong de wens naar een eigen compositie zich aan mij op. De versies van eerder vermelde tophits waren vlak. Het publiek liet zich aan de muziek weinig gelegen liggen. Het regende af en toe en het merendeel van de passanten spoedde zich huiswaarts. Alleen vanaf de terrassen klonk na elk nummer een matig applaus. Geheel onterecht? Echt overtuigend was dit ensemble niet. Diverse jazz-geïnteresseerden verlieten voortijdig het concert.
Zie ook eerdere recensies van C.P. Vincentius