Minder verkopen van meer, dat is wat Chris Anderson zegt met zijn Long Tail theorie. Mijn overtuiging is dat dit voor de jazz ook zo werkt, een Long Tail of Jazz, dat zou kunnen betekenen dat 20% van het aanbod in jazz cd’s goed blijkt voor 80% van de omzet. En inderdaad als je kijkt bij de top jazz lijsten van Bol.com of Amazon vindt je Norah Jones, Brad Mehldau, Pat Metheny of Michael Buble in de hoogste regionen. Het zijn de cd’s die normaal ook prominent gepresenteerd worden in de cd winkels.
Internet biedt een veel breder en eenvoudig toegankelijk aanbod. Op de website van de Nederlandse trompetist Rik Mol bijvoorbeeld krijg je een zeer uitgebreide voorproef van zijn muziek. De Volkskrant heeft haar cd recensies online staan en daar gelijk een aantal samples bijgezet waardoor het mogelijk is dat je zelf ook even checkt of je er net zo over denkt als de recensist. Of wat te denken van YouTube, daar vind je zelfs opnamen van muzikanten die zelfs nog geen cd hebben uitgebracht. Je komt veel sneller, en veel makelijker in aanraking met nieuwe muziek, en je kan er ook nog eens uitgebreid naar luisteren voor je over gaat tot de aanschaf van een cd.
Een ander goed voorbeeld is last.fm, een radiostation wat je helemaal kan toespitsen op je eigen muzieksmaak (of stemming van het moment). Je zoekt op favoriete muziek of muzikant en vervolgens kies je voor ‘listen to similar music’, hierdoor is het mogelijk op het spoor te komen van muzikanten waarvan je van het bestaan niet afwist.
Een bezoeker van JazzContrasten: “Ik hou van alle muziek. Met name mijn kennis van electronische muziek is verrijkt door internet, em411.com en dergelijke. Maar ook allerlei andere muziek. Long Tail werkt zonder meer.“ Ook ervaringen met nieuwe jazz via internet? Laat het weten bij JazzContrasten!