Reisgek Weblog

Eindelijk een goed internetcafe gevonden. Huize populierenlaan met senseo cafe ;-)

Na een lange maar voorspoedige vlucht vanmorgen om 6.33 geland op Schiphol. Bij het boarden braaf de extra handbagage afgegeven na een verzoek hiervoor van de grondstaf. Helaas negeerden alle andere passagiers dit verzoek en werden zij hier ook niet op aangesproken. Volgende keer dus niet meer braaf. De vlucht van Christchurch naar Singapore was erg plezierig. We mochten met z'n tweeen een drie-zitter bezitten en dat gaf dus de nodige ruimte. Daar hielpen ook nog eens onze voorburen mee die hun stoel niet naar achter zetten en het feit dat het een dag-vlucht was. De tijd ging snel en weer een paar films gezien.

Rond 19.30 kwamen we op Singapore aan. Even wat rondgelopen en verder vooral gehangen om de 4 uur vol te maken. Singapore staat erg goed bekend als vliegveld, maar los van de vele winkels is het erg laag en donker aangekleed en niet bijzonder prettig als Luchthaven. (Christchurch had bijvoorbeeld een schitterend uitzicht door grote ramen over de NZ-alpen). Ook nog wat geruziet met de grondbemanning voor betere stoelen, maar na drie keer burokratisch doorverwezen te zijn meldden men ons aan de gate dat we dat maar eerder hadden moeten regelen.

Om 23.15 lokale tijd begon de vlucht naar Amsterdam met het boarden van de grotendeels hollandse toeristen. De plaatsen waren achetraf niet zo slecht. Achterin de eerste cabine. 14 uur vliegen is natuurlijk wel erg lang, zeker met de Christchurch voorgeschiedenis. Een poging om aan board nog beter stoelen te regelen levert zowaar nog een incidentje met de bemanning op. Vlak achter ons zijn nog twee stoelen naast elkaar, gang en raamplaats vrij. We vragen keurig aan een stewardess of wij deze eventueel mogen gebruiken. Helaas, dat is niet mogelijk, want dit zijn ruststoelen zijn voor de bemanning. Klint heel redelijk. Tot onze verbazing vraagt 10 minuten later een andere passagier hetzelfde en die mag er wel zitten.  Jasper baalt nu toch wel een beetje van de gevolgen van de brave buien en spreekt een lid van de bamanning aan op deze ietwat inconsistente service-verlening. Zeer geaggiteerd reageert de steward dat deze passagier toevallig een captain is en eigenlijk een business class stoel hoort te hebben. Het is niet helemaal aan een nuchtere hollander besteed om te snappen waarom een off-duty captain wel op crew stoelen mag zitten, maar met een stukje respect voor de Singaporeese cultuur die wat hierarchiescher is ingesteld regaeren we dan maar met een ok, het zal wel goed zijn. Dat is het blijkbaar niet voor de steward want hij blijft doorzeuren over het feit dat het een captain is en desnoods laat hij de papieren wel zien. We geven duidelijk aan dat dat niet hoeft en als hij een half uur na vertrek alsnog de passagierslijst komt laten zien gaan we maar over naar de botte bijl methode en maken we hem duidelijk dat we zijn gezeur niet op prijs stellen. Verder wel gewoon eten gehad ;-)

De 14 uur worden ook niet plezieriger door de stress-test van het achteoverzetten van de stoelen van onze voorburen, maar om half zeven Nederlandse tijd landen we op het vertrouwde Schiphol. Alle koffers zijn aanwezig en Patrick de lift-pineut ook. Dus om half acht weer thuis in Amstelveen:  Home-sweet-home of zoiets.

 

 

Vrijdag dus een regendag. We komen vroeg aan in Christchurch en na het vinden van een supermarkt (valt tegen in wereldstad Christchurch) nuttigen we een kleine lunch. Gezien het weer is de keuze duidelijk: binnenactiviteit. We kiezen voor het Antarctic Centre. Christchurch wordt door de amerikanen, italianen en nieuw zeelanders gebruikt als basis voor het transpoort naar de zuidpool en daarom is er ook maar een grote expositie over het werk op de zuidpool ingericht. Veel pinguins, veel wetenschap en een echte gesimuleerde antarctische storm bij - zoveel graden. Wij hadden het al koud, laat staan de mijnheer in korte broek...Na dit evenement op zoek naar een camping, Meadow Fields. Als we aankomen is het al erg druk, maar gelukkig is er nog een plekje voor ons. 's Avonds de eerste inpak- en opruim-activiteiten.

Zaterdagmorgen doen we het rustig aan. We staan rond 9 uur op en om 11 uur pakken we de bus naar Christchurch. Als we binnen 5 minuten de 3e Starbucks tegenkomen rest ons weinig anders dan beginnen met een kopje koffie. Verder een wandeltour langs de bezienswaardigheden en een echte godel (punter) tour over de rivier de Avon. Jammer dat de gondelier (puntelier?) z'n Nederlaqndse woordenschat op ons los laat, verder was het heel rustiek! Christchurch zelf is verder niet zo heel spannend. Dat merk je ook aan de mensen, die zijn wat vreemder. Na het bezoeken van de botanische tuinen besluiten we dan ook maar rond 4 uur naar huis te gaan om verder in te pakken. 's Avonds belonen we onszelf met een etentje en wat blijkt... vlakbij zit een pizza hut. Voor 23 dollar een heerliijke pizza, knoflookbrood en drinken, Niet duur.

Zondag wachten de laatste schoonmaakzaken en rond 12 uur leveren we de camper in bij United. Nadat we de lijst met gebreken hebben doorgenomen worden we keurig afgezet met onze eigen camper op het vliegveld. Inchecken gaat soepel en zelfs onze grote hoeveelheid bagage mag mee! Alleen een beetje vreemd: het vliegtuig gaat om 14.00 en niet 15.00 zoals op de ticket staat. Maar ja, we zijn op tijd.

Nog maar 28 uur en we zijn thuis....

 

[SMS @ 1:36] Groet van CHC. Camper ingeleverd, OK. Vlucht ingecheckt, OK, wel vertrek 14:00 i.p.v. 15:00!? Happy wintertijd.

Dinsdag - Vandaag lekker rustig op, we hoeven pas om kwart over 10 weg op excursie naar Milford Sound. Het is te merken dat kampeerders vroege vogels zijn, om half 10 is de camping zo goed als leeg. We worden keurig op tijd opgehaald door een busje van de om vervolgens 100 meter verder weer gedropt te worden. We wisten vooraf niet dat de camping zo dicht bij de vertrekplaats van de bus lag. Om half 11 precies stappen we in de ultramoderne bus met speciale dakramen om de bergen te kunnen zien. De buschauffeeur is erg spraakzaam en verteld alles wat er te vertellen is over de flora en fauna van de omgeving en over alle sterke verhalen die hij de afgelopen 60 jaar heeft gehoord (of zelf heeft verzonnen...). De bus maakt onderweg een paar stops, bij de Mirror Lakes, bij de Knobs Flat, in een bergdal en bij de 'Chasm'. Vooral de laatste is erg indrukwekkend. Een riviertje heeft een diepe kloof uitge-erodeert in het zachte zandsteen. Nadeel van een bustour: Niet alleen jouw bus stopt op de standaard plekken op de standaard tijd, maar ook minimaal 10 andere bussen. Het is af en toe dus file-lopen door de natuur. (Gewenning voor Nederland 1)

Rond half 2 komen we bij Milford Sound aan. Het weer is behoorlijk goed, half bewolkt en vaak zon. Niet zo goed voor de watervallen, want die hebben regen nodig. Nu zien we er maar een stuk of 10 in plaats van de duizenden die de brochures beloven. Heb je een keer regen nodig... We hebben een 'nature cruise' geboekt en dat betekend in ieder geval een mooie ruime boot. Lekker ruim dek en aardige binnenruimte, al komen we daar alleen om gratis koffie te halen. (Gewenning 2: Interpay-kwaliteit...) Milford Sound is inderdaad erg indrukwekkend, diverse steile rotsen die rechtstreeks uit zee oprijsen! Verder spotten we in de verte nog wat Fjordland Crested Penguins (net als 6 jaar geleden zijn we volgens de kapitein bijzonder gelukkig ze net vandaag te zien) en Zeehonden die lekker liggen te luieren op een rots. Na verder nog wat langs overhangende rotsen en door watervallen gevaren te zijn komen we rond 4 uur weer terug in de haven.

De terugreis gaat een stuk sneller dan de heenreis. De 120 kilometer door berg en dal rijden we binnen de 1,5 uur. Dat redt zelfs Patrick niet ;-). Is dan ook niet echt comfoertabel, maar wel voor zessen weer terug in Te Anau. We doen nog wat boodschappen en genieten 's abonds in de camper nog even na van deze schitterende dag.

Woensdag - 8 uur op. (Dat is ondertussen de gebruikelijke tijd) en rond half 10 weg. We voorzien de camper nog even van Diesel en onszelf van boodschappen en maken dan een lange ruk naar de Oostkust van het zuider eiland. Rond 12 uur komen we in Gore aan, eeb grappig provinciestadje in Otago. (En ja, 20 kilometer verder ligt inderdaad Clinton.) We stoppen voor koffie en belangrijker: The Giant Trout. Er wordt hier erg veel forel gevangen en ter ere daarvan heeft de Lions Club een reuze forel geplaatst. Het is maar waar je beroemd mee wil worden.

ROnd een uur of 3 zijn we in Dunedin, de Nieuw Zeelandse evenknie voor Edinburgh. Inderdaad veel Schotse namen zoals Queen Street en Highgate. Leuk stadje, met een achthoekig plein in het centrum en een paar mooie gebouwen. Vooral indrukwekkende kerken. In de tourist office boeken we een bezoek aan Penguin Place, een Pinguin kolonie op het schiereiland bij Dunedin. De excursie is om 18.15 en nog een uurtje rijden. We willen ook nog wat andere zaken bekijken, dus rond 4 uur vertrekken we richting het schiereiland. Bijzonder smalle en steile weggetjes brengen ons bij Lanargh Castle, het enige kasteel in Nieuw Zeeland. Dat weten ze zelf ook, we betalen dus geen 45 dollar toegang en nemen een fotootje door de bomen heen. Via een vuurtoren zijn we uiteindelijk ruim op tijd bij Penguin Place.

De Yellow Eyed Penguins waren bijna uitgestorven, maar een boer heeft een stuk van zijn land zo ingericht dat ze daar ideaal kunnen leven. Ook zijn er een soort loopgraven en schuilhutten gebouwd zodat mensen dichtbij kunnen komen zonder dat ze de Penguins storen. We zien een aantal Penguins broeden, rondlopen en vanaf zee aankomen om langzaam naar hun beschermd gebied terug te komen. Erg leuk! Als we terugkomen is het al acht uur en we hebben nog geen camping. Dus maar over de smalle bochtige weggetjes scheuren om rond 9 uur bij een top 10 camping in Dunedin aan te komen. Gelukkig nog open, dus snel wat eten en vroeg naar bed.

Donderdag - we beginnen vnadaag bij de Moeraki Boulders, 70 km ten noorden van Dunedin. Dit zijn grote ronde keien (Steinkugeln in het duits) die op het strand liggen.Ook een kopje koffie gedronken bij de bijgelegen tourist trap. Het is vrij goed weer, we belsuiten dus een omweg via het binnenland te nemen naar Lake Pukaki, waar je Mount Cook vanaf het Oosten kan zien. Bij Omarama beluiten we nog Clay Cliffs te bezoeken. Via een kiezelweg van bijna 10 kilometer (de camper heeft een mooi wiebelkontje op de onverharde weg -> 's avonds vinden we ook tot in de bestekbak stof van de weg in de camper). komen we bij de Clay Cliffs. Het batlen is wat vreemd. Je moet 5 dollar betalen, maar je kan het nergens indoen. Als eerlijke burgers leggen we het dus maar neer bij het toegangshek. De kliffen zelf zijn mooi. Een soort Bryce Canyon in het klein of Pinacles.

Rond 4 uur komen we bij Lake Pukaki (via Twizel, waar veel LOTR is opgenomen, onder andere de batlle of Pelanor Fields). We hebben geluk, de lucht boven de alpen is helemaal opgeklaard en we zien Mount Cook in volle glorie. Zeer de moiete waard. Via een ander uitkijkpunt 10 kilomter dichterbij komen we bij een ander bergmeer, Lake Tekapo. Hier is onder andere een klein kerkje, Church of the good shepard, met uitzicht over het meer naar de alpen. Church with a View, da's nog eens een manier om toeristen de kerk in te krijgen!

Rond 6 uur komen we in Failie aan, een klein plaatsje aan de rand van het landbouwgebied. We hebben hier eindelijk weer een rustige camping, dus lekker gegeten (indiaas) en gelezen en op tijd naar bed.

Vrijdag - Vandaag heeft de Nieuw Zeelandse regering een nieuwe fase aangekondigd in het terugkeerprogramma voor Nederlandse toeristen. Gewenning aan het klimaat. We worden wakker met regen en dat houdt tot het moment van dit schrijven (12 uur) niet op. Vies weer, net herfst. Helaas houdt dat in dat het programma voor vandaag niet door kan gaan. We zouden Mount Sunday bezoeken. Dit is de LOTR rots waarop Edoras is gefilmd. Je kan dat alleen bezoeken via een onverharde weg van 100 kilometer (en weer terug). Gezien de zwabberkont van gisteren zonder regen durven we het niet aan om met regen een onverharde weg te rijden. Dus op naar Christchurch. Het landschap wordt snel saaier, platte landbouwgronden (gewenning nr. 4). In Ashburton, 80 kilometer voor Christchurch stoppen we dus maar voor koffie en internet.

[SMS @ 7:27] Groet uit Fairly.

[SMS @ 10:54] Groet uit Dunedin. En van een heleboel pinguins...

Zondagmorgen helaas met regen wakker geworden. De camping blijkt nog steeds erg vol en dit heeft dus wat filevorming bij de douches tot gevolg. Helaas is de warme douche erg lekker, mensen schieten dus niet erg op... Ook het legen van de vuilwater tank levert opstoppingen op. Kunnen we alvast weer aan Nederland wennen.

We vertrekken rond 10 uur richting Fox Glacier, een route van ongeveer 20 kilometer, met ongeveer 200 bochten. (3 passen tussen Fox en Franz Josef, moet een record zijn!) Gelukkig lijkt het weer wat op te klaren als we bij Fox Glacier komen, we besluiten dus maar naar de gletsjer te lopen. Via een onaangekonidge onverharde weg (in het midden zo'n 50 cm hoger dan aan de zijkanten, gelukkig heeft de camper een laag zwaartepunt) komen we bij de parkeerplaats waar het nog steeds bijna helemaal droog is. Een mooie wandeling van ongeveer 30 minuten brengt ons bij de mond van de gletsjer. Erg mooi en indrukwekkend. Stuk groter van dichtbij dan vanuit de lucht... We mogen vis dezelfde route terug en krijgen de kans om nog wat extra waterdruppeld te vangen.

Na Fox hebben we een aardig stuk te rijden naar Wanaka, het doel van vandaag. De route loopt grotendeels langs de kust en is redelijhk vlak. Het weer is wel erg slecht, maar daar staat de westkust van het zuidereiland om bekend. Wel weer leuk om door echt regenwoud te rijden. In Haast tanken we even diesel bij (Ja, ook wij leren, deze keer geen laatste kilometers op zweetdruppeld meer ;-) en de lokale tankboy geeft ons nog even mee dat het in Wanaka vast veel beter weer is. Wij lachen er wat om.

Vanaf Haast gaat de route meer landinwaarts langs de indrukwekkende brede stroom van de haast rivier. Na een kilometer of 50 krijgen we nog een 750 meter hoge pas om aan de andere kant van de water-divide uit te komen. En wat blijkt... Tankboy heeft gelijk. Langzaam maar zeker breekt de lucht en wordt het heerlijk weer. We stoppen nog bij een opaar grote meren om van het uitzicht te genieten en komen rond half 5 in Wanaka aan. We vinden een mooie top 10 camping met schitterend uitzicht over het dal van Wanak met bergruggetjes en zo op de achtergrond (ook gebruikt in LOTR, dus de liefhebbers weten ongeveer hoe mooi dat kan zijn...). Na een uurtje zon zijn we blijkbaar bruin genoeg... ER komt een heftige bui langs. Jammer, maar elluk nadeel hep zun voordeel... dit levert weer hele mooie regenbogen in het dal op. Nu maar hopen dat de media-drive z'n werk goed doet en alle plaatsjes bewaart.

Maandagmorgen: feest! Het is vandaag labour day in Nieuw Zeeland. Komt er op neer dat iedereen vrij is en veel mensen een lang weekend op pad zijn. Beetje een zondag sfeer dus. Na de niet zo warme douche ontbeten met het wel zo mooie uitzicht. Weer is nog wat bewolkt, maar het lijkt te gaan breken. Na vertrek stoppen we nog even in Wanaka voor foto's en boodschappen, daarna door richting Queenstown en Te Anau.

Het landschap vandaag is weer heel anders, veel eidser dan wat we toto nu toe gezien hebben. Beetje Amerika-achtig. Rond 12 uur komen we in de buurt van Queenstown, spektakelhoofdstad van het land. Onder het motto 'wel kijken springen' stoppen we bij de eerste Bungee Jump site ter wereld, AJ Hacketts. Helaas is dat het motto van alle tourbussen, campers en andere bezoekers, geen springers dus. Ook nog even naar een naastgelegen winery, omdat hier volgens de location-guide een belangrijk LOTR uitzichtspunt is. Beetje hetzelfde verhaal: erg mooi uitzicht, zou heel goed in de film gezeten kunnen hebben, maardat si zo bewerkt dat het niet echt herkenbaar is.

Queenstown zelf is enorm druk met toeristen die zich proberen te vermaken. Lukt aardig wat de lucht is helemaal opgeklaard en er zijn veel terrasjes en zelfs een openlucht jazz festival. We lunchen wat bij een opmerkelijk foodcourt. 10 stalletjes en 1 rij.. bij de McDonalds. Tot spijt van de andere 9 stalhouders krijgen zij geen aandacht. Waar het druk is moet het goed zijn, we trakteren onszelf dus ook maar op een McLunch. Hierna nog wat door Queesntown gelopen, fotootjes genomen, en alvast de trip van morgen besproken (Retour Milford Sound vanuit Te Anau + boottocht, Jasper heeft geen zin om dat stuk te rijden).

Na Queenstown willen we nog een LOTR site bezoeken, maar de 20 dollar toegang stimuleert ons tot een kleine heroverweging. Gezien de eerdere ervaring met het gebrek aan herkenning gaan we dit geld maar niet weggooien. De 180 kilometer naar Te Anau gaan soepel. De wegen lopen grotendeels door brede dalen met mooie uitzichten. De (gereserveerde) camping in Te Anua is prima, we worden vriendelijke ontvangen en krijgen een niet zo ruim maar prima plekje toegewezen. De zon staat nog steeds aan, dus lekker een biertje/frisje gedronken in de zon en daarna zelfs nog buiten gegeten.

Morgen dus een excursie naar Milford Sounds via de 120 kilometer lange weg dwars door de bergen heen. We hebben een bus met dakramen, uitzicht dus gegarandeert! (Bergen of regendruppels). En het goede nieuws: we hoeven pas om 10.30 weg.

[SMS @ 6:38] Groet uit Wanaka.

Nee, niet uit Oostenrijk, wel uit een alpenlandschap: De Nieuw Zeelandse alpen. Na een mooie route langs de westkust (lekker ruige kust afgewisseld met regenwoud -> gemiddeld 5 meter regen per jaar...) in Frans Jozef aangekomen. Na wat wikken en wegen toch maar een vliegtochtje geboekt en met een Cessna 50 minuten van  het alpen en glacier landschap mogen genieten! Vooral boven de wolken was het mooi!

Vol van alle indrukken maar een camping gezocht en gevonden in Franz Josef. Klein, druk, maar wel erg mooi uitzicht!

Vandaag een heerlijke dag met heerlijk weer! Rond 10 uur vanuit Richmond vertrokken en via een erg mooie route door diverse rivierdalen en gorges dwars over het zuidereiland gereden. Verder de langste hangbrug van NZ bezocht (en belopen), een vuurtoren bekeken, een zeehonden kolonie aanschouwd en daarna Punakaki National Park bezocht (Pancake rocks en Blowholes). Ook gemerkt dat het hier wat minder bevolkt is. Op de laatste druppel benzine na 87 kilomter eindelijk een benzinepomp bereikt, accepteert ie geen europeesche kaarten.... (Gelukkig 5 kiometer verder een Shell.)

De camping in Greymouth is erg goed en ligt aan zee. Net met de rest van de camping de zonsondergang bekeken.(En het is een holiday-weekend -> erg druk!) Wel erg mooi.

Groet,

E&J

Weer een camping-update. Na een leuk dagje Wellington vanmorgen de boot genomen naar het zuidereiland. Via de beruchte Queen Charlotte Drive richting Nelson gereden om 'us Abel Tasman' te eren (standbeeld). Nu genieten we van erg lekker weer en pogen we alsnog een kleurtje te krijgen op de camping in Richmond, net voorbij Nelson.

Vanaf de internet camping een kort berichtje uit Wellington. Zondag een schapenshow (jaja!) in Rotorua bezocht, daarna door naar Taupo. Maandag een flink stuk gereden naar Napier. Eerst veel regen, maar later toch weer droog. En vandaag via een wildlife center met echte kiwi's naar Rivendell en Isengard (Althans, wat er van te zien was, niet veel) naar Wellington, waar we op een camping in de buitenwijk Lower Hutt staan. Morgen de stad in, donderdag de overtocht naar Picton.

Groet,

Eveline en Jasper

[SMS @ 5:48] Groet uit Hastings!

Rotorua, 16 oktober - Eindelijk een goed internetcafe!

Dinsdag 12 oktober

Zoals aangekondigd hebben we voor vandaag een boottocht door de Bay of Island geboekt. We worden om 12.45 opgepikt en kunnen het 's ochtends dus lekker rustig aan doen. Wel wat huishoudelijke klusjes zoals legen van vuilwatertank, bijvullen schoon water en schoonmaken. We smeren wat boterhammetjes voor de middag en rond kwart voor een staan we klaar bij de receptie waar we keurig op tijd worden opgepikt. Om 1 uur zijn we bij de boot, maar die vertrekt pas 35 minuten later. We mogen nog niet aan boord, dus nog maar wat door het kleine Paihia gelopen. (Eigenlijk alleen maar toeristische winkeltjes en restaurants). Het is ondertussen wel erg lekker weer, ideaal voor een middag op het water.

Een kwartiertje voor tijd mogen we aan boord. De boot is redelijk groot (catamaran met 2 passagiers dekken), het aantal passagiers gelukkig niet. Wel stoppen we na 10 minuten nog even in Russel (aan de overkant van de baai) om wat meer passagiers op te pikken. Helaas ook een Nederlandse groep.... De boor vaart langs een aantal eilanden en bij ieder van die eilanden wordt een klein verhaaltje vertelt over de Maori of Paheka geschiedenis. Zo is een van de eilanden door Captain Cook gebrukt voor de bevoorrading van zijn schip. Plotseling ziet de schipper een aantal andere boten en daar blijkt een aantal dofijnen te zwemmen. Nadat de andere boten weg zijn kunnen we heel dichtbij komen. Blijft indrukwekkend, die dolfijnen!

Na een half uurtje dolfijn spotten gaan we door naar ons uiteindelijke doel, Hole in the Rock. Dit is een rots in het water (aan de punt van een kaap, lekker ruige zee dus) met een enorm gat erin. Met veel tamtam vaart de schipper erdoor, al lijkt het erop dat hij dit wel erg veel vaker heeft gedaan. Niet zo bijzonder dus al hij suggereert, wel grappig, zo'n boot tunnel. Na nog een rondje om de rots gevaren te hebben gaan we terug richting Paihia. Onderweg nog een walvis gespot (die onderuikt zodra die doorheeft dat er toeristen in de buurt zijn) en weer een school dolfijnen. Als we bijna in Paihia zijn springen er in de verte nog wat dolfijnen akrobatisch achter een boot aan. Helaas niet bij ons.

Na afloop worden we weer keurig thuis gebracht. De camping is nu wel wat drukker. Onderandere met een Duitse familie die de radio zo hard heeft staan dat een ieder mee kan genieten. De hele avond dus maar lekker naar eigen muziek geluisterd.

Woensdag 13 oktober

We starten vandaag in Kirikiri. Dit is een stadje in de omgeving waar een missionaris het eerste stenen huis van Nieuw Zeeland heeft gebouwd. Ligt mooi en er is ook nog een uiterst grappig kerkje bij. Hierna door naar Waimate North waar weer een missionaris actief is geweest en een missiepost heeft neergezet. 1 van de 3 huizen staat nog. Minder spannend. Hierna verlaten we de Bay of Island en gaan richting Kauri coast. We stoppen onderweg in een paar leuke plaatsjes aan de Hauraki Bay, een grote inham. In deze regio is vooral veel houtbouw  veel gekapte bossen dus, maar ook een aantal mooie parken met Kauri's, de grootste boomsoort van Nieuw Zeeland. We stoppen nog bij de door de Maori's benoemde 'god van het bos', een 1500 jaar oude boom die inderdaad heel indrukwekkend is. Het ijsje was overigens ook lekker!

De rest van de middag gebruiken we om naar het zuiden te rijden. Het weer is ondertussen wat minder bewloking, veel wind en wat lichte buitjes. Aan het eind van de middag komen we in Matahoke aan, waar we morgen het Kauri museum willen bezoeken. Er is een camping vlakbij, dus daar maar een plakje gezocht. De avond zoals gebruikelijk doorgebracht met eten, afwassen, lezen en deze keer luisteren naar de wind...

Donderdag 14 oktober

Het weer is nog steeds vrij slecht, bewolkt veel wind en af en toe mottert het wat. Ons eerste doel is gelukkig overdekt: het Kauri museum. Een erg leuk museum met veel aandacht voor de kauri's (verassend...), maar ook de overige zaken rond de houtbouw zoals een werkende houtzagerij. Daarnaast veel aandacht voor het leven van de (westerse) pioniers in de afgelopen 200 jaar.

Na het museum is het tijd voor een lange rit. We mogen greater Auckland door, dat is ruim 100 kilomtere tuffen door de grootste stad van Nieuw Zeeland. Gelukkig rijdt het redelijk door, alleen in het centrum wat opstopping door werkzaamheden. Net ten zuiden van Auckland slaan we af naar het oosten richting het Coromandel Peninsula. We maken nog een koffie stop in Thames, de belangrijkste stad in de regio. Daarna nog een erg mooie maar vreselijk lastig rijdbare weg langs de Firth of Thames, de baai die Coromandel een schiereiland maakt. Het dorpje Coromandel is als we daar rond 6 uur komen al zo goed als dicht. Eerst dus maar naar de camping erg mooi gelegen aan een baaitje.

Vrijdag 15 oktober

's Ochtends nog even bij het baaitje van de camping geweest, erg leuk. Daarna snel op pad naar de Driving Creek Rairoad. Deze vertrekt om 10.15. Dit is een initiatiev van een kunstenaar (pottenbakker/dichter) uit Auckland die de drukte zat was en besloten heeft zich hier te vestigen. Op jacht naar kleivoorraden heeft hij stukken grond in de heuvels aangekocht. Om de klei vervolgens naar beneden te brengen heeft hij zelf (!) een spoorlijntje aangelegd. Later bleek dat ook toeristisch potentieel te hebben en werd het de 'Driving Creek Railroad'. Kleinschalig, zelfs wat kneuterig, maar daardoor wel erg leuk. We worden om 10.15 keurig via een zigzag ropute met keerpunten, bruggen en tunnels naar boven gereden en daar is een uitzichtpunt (de 'Eye-full tower'). En daarna weer retour naar beneden. Hierna doen we nog een rondje door het dorpje en drinken we nog een kopje koffie.

Na Cormandel Town nemen we de route naar de oostkant van het schiereiland. De weg rijdt gelukkig een stuk makkelijker dan gisteren, blijft lastig om zo'n bakbeest-camper bochtige weggetjes over te sturen. Motorisch is die wat traag, maar heeft de camper verder geen enkel probleem om de hellingen te nemen. Aan de andere kant van het schiereiland blijken schitterende uitegrekt baaien te zijn met mooie lange zandstranden omricngt door heuvel met scherpe pieken. 100 foto's verder dus. Met regelmatig stops werken we ons langzaam maar zeker naar het zuiden. We komen uiteindelijk in de omgeving van Tauranga terecht en vinden een camping aan de beach in Papamoa. Het is wel een erg toeristische camping met veel stacaravans en hoge tarieven. Dat heb je aan de kust...

Zaterdag 16 oktober

Helaas is het weer ondertussen wat minder geworden. Bewolkt, maar de voorspelde regen valt (nog) niet. We zitten ondertussen in Kiwifruit gebied. Je hebt hier dan ook de Kiwifruit-world, een speciale attractie waar alles over kiwi's verteld wordt (aldus de brochure). We boeken een tourtje over de plantage en mogen een half uurtje wachten in de erg grote winkel met van alles wat al dan niet met kiwi's te maken heeft. De tour zelf vertrekt een kwartiertje te laat waardoor de wagentjes (in de vorm van.... een kiwi!) overvol zijn. De chaffeur verteld af en toe wat over de kiwi's en andere tropische planten. We stoppen ook nog bij een kiwi-sorteer en pak fabriek die (dat heb je op zaterdag) helaas niet actief is. Alles bij elkaar een wat magere tour. Maar kiwi's blijven wel lekker hoor...

Na dit hoogtepuntje verlaten we de Bay of Plenty en rijden we richting Rotorua, zo'n 30 kilomter verderop. We bezoeken eerst een waterval waar op hetzelfde moment een aantal rafters naar beneden aan het komen is. Niet zao'n hoge waterval dus, wel erg mooi gelegen in subtropische vegetatie. Hierna gaan we naar Hell's gate, een gebied met veel thermische activiteit. Een aantal mudpools, hete watervallen, een moddervulkaan en natuurlijk een hoop stank. Erg bijzonder!

Vanavond zullen we waarschijnlijk in de omgeving van Rotorua een camping zoeken, morgen richting Taupo, maandag Napier, dinsdag naar Wellington om deze stad woensdag te bezoeken. Voor donderdagochtend hebben we de overtocht naar het zuidereilang geboekt. Veel nog te doen dus!