Fiets

Brommers

Maarten Sneep — Mon, 05 Sep 2011 21:02:00 GMT

Wat is dat toch? Ik rijd ’s ochtend naar m’n werk, en rijd aardig door (Quest). Net na een oversteek wordt ik ingehaald door een brommer. De berijder steekt zijn duim op, en duwt vervolgens zijn uitlaat in m’n neus.

Steek die $#@!%&* uitlaat in je eigen neus!

EHEC

Maarten Sneep — Fri, 10 Jun 2011 08:05:00 GMT

Gelukkig lijkt het aantal nieuwe besmettingen nu af te nemen. Wel jammer dat de twee-tact motor nog niet als mogelijke oorzaak is aangemerkt.

Bocht!

Maarten Sneep — Wed, 02 Feb 2011 21:39:00 GMT

Nu ben ik het, dom dus.

Ik weet nu hoe hard ik de eerste serieuze bocht op mijn woon-werk route kan nemen: Minder hard dan ik vanochtend deed. Gelukkig is de buitenbocht een stuk gras, en had ik het benul om naar buiten te sturen, anders was ik zeker op mijn kant gegaan. Met trillende benen fietsen is niet heel prettig.

Rode Koplamp

Maarten Sneep — Tue, 11 Jan 2011 22:59:00 GMT

Hoe stom moet je wezen: weer een rode koplamp.

Klapband

Maarten Sneep — Mon, 10 Jan 2011 22:48:00 GMT

Toch wat voorzichtiger de bocht door, binnen 1600 km heb ik de zijkant van een voorband zo ver gesloopt, dat ik een klapband had. Ook de vervangende band was niet heel geweldig meer, met dank aan het stuk glas van nieuwjaarsdag. Omdat de geklapte band toch niet meer bruikbaar is, heb ik daar een stuk uit gesneden, en zo het glas-gat afgeschermd. Wel binnenkort nieuwe banden regelen. En wat voorzichtiger de bocht door…

Weer in drieën,en ’t is nog geen eens driekoningen

Maarten Sneep — Tue, 04 Jan 2011 19:02:00 GMT

Weer drie onhandige mensen tegengekomen. Twee maal een rode koplamp, vlak bij elkaar – op de Uithof, kan je daar ook strafstudiepunten voor geven?

Een ander vlak bij huis, in een auto. Dat mag van mij best, maar als je moet stoppen voor de tramovergang, doe dat dan niet midden op het fietspad.

Rund in drievoud

Maarten Sneep — Mon, 03 Jan 2011 23:03:00 GMT

Vandaag drie niet heel slimme fietsers gezien, ter nauwernood. Misschien waren er meer, maar die waren dan echt onzichtbaar.

Rode koplamp. Nee, dat is slim.
Geheel geen licht, geen reflectie. Pas zichtbaar ongeveer 5 meter voor me dankzij een lantaarnpaal. Zeker levensmoe.
Gewoon geen licht. Dat komt vaker voor. Maar dit is de eerste keer dat ik al aan een inhaalmanoeuvre begonnen was, en de tegenligger dan pas opmerk. En die inhaalmanoeuvre breek ik niet af omdat er een rund aankomt (gezien dankzij de reflectie in de pedalen, maar wel vrij laat). Ik intimideer verder, zit al flink boven de 35. Vlak voor het punt dat ik echt in de ankers moet om ongelukken te voorkomen, stopt het rund en gaat ze opzij. Ik hoop dat ze doorhad dat ik doordruk vanwege de afwezigheid van licht op haar fiets. Had ze gewoon licht op haar fiets gehad, dan had ik wel de ruimte gegeven, want dan had ik haar op tijd gezien.

Verder was het een lekkere rit. Bij de structuurbaan niet moeilijk gedaan over de moeizame bocht naar links. Ik ben doorgereden, bij de rotonde links (voorrang), dan bij de eerste kruising weer links (Symphonielaan, Sweelincklaan, Diepenbrocklaan). Dan rechtdoor tot het eind (Diepenbrocklaan, Zwanenburgstraat, Sluyterslaan). Ook overal voorrang. Aan het eind zit de Noordstedeweg en kan je gemakkelijk via een rotonde naar links. Vanaf daar weer de gebruikelijke route. Dit lijkt een blijvertje, het fietste in elk geval lekker door. Heen hou ik mijn gebruikelijke route, daar is niets mis mee.

Verderop nog wat oponthoud door snorfietsen en brommers. Met ruimte gepasseerd, en even lekker aangezet. Ik heb 44 op de teller zien staan. Voelt goed.

1381 km op de teller

Sneeuw

Maarten Sneep — Tue, 21 Dec 2010 15:54:00 GMT

Vrijdag naar huis was toch minder leuk. De laatste 500 meter moeten duwen omdat ik er echt niet meer doorheen kwam. Nu twee dagen vanaf huis gewerkt. Vanmiddag maar eens mijn fiets uitgegraven om het morgen weer te proberen. Er zit inmiddels een noppenband achterop. Maar eens kijken hoe dat gaat.

Quest ontdooien

Maarten Sneep — Wed, 01 Dec 2010 23:39:00 GMT

Het is nu al een paar dagen onder nul, en het heeft gesneeuwd. Dat wil zeggen dat de wielkasten van mijn Quest al aardig vol sneeuw zitten. Mijn wielen beginnen aan te lopen, en dus heb ik de fiets binnen gehaald om te laten ontdooien. Wel een plastic folie eronder, anders wordt het zo'n kliederboel. Ik wist niet dat sneeuw zwart is…

Als iemand een beter idee heeft om de prut op te vangen, dan graag.

Eerste week

Maarten Sneep — Fri, 26 Nov 2010 21:02:00 GMT

Ik forens nu een (werk)week vanuit mijn nieuwe huis naar het werk. IJsselstein – De Bilt, 20 km enkele reis. Ik fiets met Quest 445, ook hagelnieuw. Dat zijn een hoop veranderingen. Hier mijn eerste ervaringen.

Na het ophalen (donderdag, 97 km), via Bilthoven naar Amstelveen (± 60 km), van Amstelveen naar Spierdijk en terug (100 km) en weer naar IJsselstein (45 km) stond de teller van de Quest al op 316 km. Daarbij had ik last van schuurplekken op mijn benen. Met een potje vet was dat al flink verminderd. Gelukkig heb ik er op de 20 km woon-werk helemaal geen last van.
Ik moet echt vóór de meute scholieren op weg zijn. Eén keer was ik te laat, en dat scheelt veel. Niet eens zoveel in de reistijd, maar wel in hoe warm je bent, of hoe ontspannen je rijdt.
Er rijden nog te veel fietsers zonder of met uiterst minimaal licht rond. De knoopcellichtjes zouden uit de handel moeten, met of zonder straatverlichting ben je met die dingen volslagen onzichtbaar. Gelukkig is mijn eigen lamp zo sterk dat er altijd wel iets reflecteert. Maar het is vooral uitkijken bij inhalen. Donderdag een controle van politie op verlichting. Moeten ze vaker doen.
Eén keer een gek (racefietser) met een rode koplamp gezien. Ik heb geen idee wat zo iemand bezield. Heb betreffende rijder wel van mijn mening op de hoogte gebracht, mening niet geschikt voor jeugdige luisteraars.
De temperatuur is geen probleem, eerder uitkijken niet te warm te kleden. Vrijdag in korte broek, en met korte mouwen (het was onder nul toen ik vertrok).
Hoeveelheid brandstof moet ik aan wennen, uitkijken met mijn eetgewoontes. Ook de hoeveelheid slaap, of meer het dag-nacht ritme is anders.
Douche op het werk is erg prettig. Wel moet ik een setje kleinere handdoeken aanschaffen, de machine zit nu vrij snel vol.
De fiets zelf went snel, al ben ik erg blij met het rustige weer deze eerste week. Donderdag veel mist, dat levert een beslagen bril op op de meest ongelegen momenten. Het is echt erg als ik meer zie zonder bril dan met.
De woon-werk route is erg mooi, vooral rond zonsopkomst zit ik momenteel in een mooi gebied (rond Fort Rhijnauwen).
Donderdag een poging gedaan om de kruising Symphonielaan-Structuurbaan met de Utrechtsestraatweg (ik kom ’s avonds uit het oosten, en wil naar het zuiden) op een andere manier te omzeilen. Dat liep vast op het Zuidstede viaduct, daar je momenteel alleen vanaf kunt via een trap met fietsgoot - en de andere kant loopt door een doolhof in het park. Andere pogingen via fort Jutphaas (te veel kronkels), Rijnhuizenpad (ongelijk en hobbelig) zijn ook nog niet gelukkig. Met licht maar eens uitzoeken.
In de eerste week wordt ik heuvel op al ingehaald voor Gert-Jan, uitaard ook richting IJsselstein. Ik had het wel verwacht, maar dat ’t al zo snel zou zijn…
Volgende week lijkt voor wat betreft het weer al een stuk spannender te worden.