Naast mijn ligfietsen en een stadsbarrel, heb ik ook een vouwfiets. Geen prul van €90,– bij de Gamma, maar een echt merk (Dahon), voor een echte prijs (€650,–, Dahon Ciao! P3). Drie jaar oud inmiddels, maar als je kwaliteit koopt, dan mag dat niet uitmaken, toch? Nu dienen blogs hoofdzakelijk om te klagen, en dit bericht is er niet om te melden hoe fantastisch die fiets is. Onlangs ben ik er achter gekomen hoe beroerd de constructie van het stuur is. Het gaat om het klap-mechanisme. Op de foto zie je hoe het stuur er in opgevouwen toestand uitziet.
Om de uitleg te vereenvoudigen, heb ik hier nogmaals de foto, maar nu met een paar labels.
Links zie je het stuur, rechts het balhoofd. Het stuur zit vast door de wig (A) aan de linkerkant onder de rand (B) te schuiven die je aan de rechterkant ziet. Na korte tijd begint het stuur te wiebelen. Dit voelt alleen maar eng, het is nog relatief ongevaarlijk. Een eenvoudige remedie is het aandraaien van een moertje bij C.
Het aandraaien van C zorgt er inderdaad voor dat het wiebelen van het stuur stopt. Het drukt echter ook de rand bij B uit elkaar. De bout bij D komt daardoor losser te zitten. Laat dit nu net de bout zijn waarmee het hele stuur aan de stuurpen vast zit. Dit voelt niet alleen eng, het is ook eng en gevaarlijk!
De fiets is voorzien van aan A-head achtige constructie, waar bij E de bovenkant van de bout is te zien waarmee het hele balhoofd afgesteld kan worden. Omdat deze bout moet kunnen draaien ten opzichte van de voorvork (om het balhoofd goed af te stellen) kan er geen groef op bout E gemaakt worden waarmee het hele stuur een vaste positie krijgt. Alles is dus afhankelijk van frictie om goed vast te blijven zitten. De twee functies werken elkaar in deze uitvoering tegen, waardoor een heel gevaarlijke situatie gemakkelijk kan ontstaan. Overigens kan het eerste euvel er ook toe leiden dat je stuur ineens omvalt, en dat is beslist ook link te noemen.
In een poging om een strak uiterlijk te krijgen, heeft Dahon de degelijkheid en veiligheid van de constructie uit het oog verloren. En dat is wat mij betreft onvergeeflijk. Ze kunnen het wel, en als je een dergelijke fiets wilt kopen, let dan ook op de constructie. Liever van buitenaf klemmen, dan deze gammele constructie.
Deze fiets is in 2006 tot “fiets van het jaar” gebombardeerd. Willen ze voor volgend jaar een paar echte werktuigbouwkundigen uitnodigen om ook de degelijkheid van de fietsen te verifiëren?