Op heen- en terugweg een Formule 1 hotel bij Orléans genomen. Eerst aan de westkant, op de terugweg bij een ander, ten zuiden.
Beide zijn prima. Kleine verschillen:
Die aan de westkant (La Chapelle Saint-Mesmin) is kleiner, heeft 's morgens betere koffie (Max Havelaar) en broodjes om te roosteren (ipv brioche-broodjes) en meer tafels om buiten te zitten. Op loopafstand is een Grill-restaurant, verder weg zijn vergelijkbare hotels, een grote supermarkt, de Mac en een Chinees restaurant. Daar tussenin zit nog een camping en een groenstrook aan de Loire. En wel een vriendelijke receptioniste / ontbijt-cateraarster.
Die aan de zuidkant (Olivet La Source) is groter. Op loopafstand zijn meerdere vergelijkbare hotels en zijn een Chinees, Italiaans en Franse restaurant. Ook hier een grote supermarkt om de hoek. Rondom voldoende gras om je hond even uit te kunnen laten. Kortom een gezellig Frans industrieterrein. De beheerdster van deze vestiging heeft er duidelijk minder zin in, maar dit kan ook liggen aan het publiek van die dag.
Stel je een kruising voor. Op de straathoek rechts aan de overkant, staat een wegwijzer met de naam van de plaats waar je heen wil. Deze wegwijzer heeft de vorm van een pijl naar links.
Hiermee bedoelen de Fransen dat je rechtdoor moet: de straat links van de wegwijzer, niet dat je op de kruising naar links moet.
De Boulevard Periferique is - meestal - echt korter en sneller dan een andere route rond Parijs. Hetzelfde geldt voor de route door Lille. Wat de ANWB ook adviseert.
'Un café' is een Nederlandse espresso. 'Un café crème' komt meer overeen met een Nederlandse koffie (met melk).
Bij de tol hoef je niet persé die tolpoortjes met de groene pijl te nemen: als er een blauw rechthoekje boven staat is het ook goed: je kunt daar alleen met (credit)kaarten betalen. De rij is daar vaak een stuk korter. ('Zou deze tip eigenlijk niet moeten geven.')