Een op het oog makkelijk gewonnen wedstrijd: 3 - 1. 3 - 0 bij rust.
Maar Roda speelde eigenlijk wel goed, en had wat mij betreft tot de 1 - 0 het beste van het spel. Vooral het Utrechtse middenveld had het moeilijk, en zeker de niet lekker spelende Gregoor van Dijk. Utrecht werd goed opgejaagd, en tot duels gedwongen, waarbij de fysieke kracht van Tioté en Janssen en de leepheid (hoewel 2 domme gele kaarten) van Marcel Meeuwis (lekkere voetballer, wat mij betreft) nogal eens de doorslag gaf.
Het vreemdste aan de wedstrijd waren de Utrechtse wissels. Eerst werd, bij een stand van 3 - 0, een paar minuten na de rust Van der Gun (die trouwens weer goed speelde) gewisseld. Opmerkelijke timing. Immers, je weet dat Van der Gun geen hele wedstrijd kan spelen, maar als je zo kort na rust wisselt, waarom dan niet in de rust? De vreselijke Sanmartean kwam voor hem in de plaats, en vanaf dat moment speelde Utrecht de facto met 10 man.
Kort daarna werd Van Dijk gewisseld, in verband met hamstringproblemen. Gezien zijn moeizame spel in de eerste helft, en de wijze waarop de wissel toeging, had ik sterk de indruk dat men dit had zien aankomen. Maar als dat klopt, dan snap ik iets niet.
Want als je weet dat het wel eens nodig kan zijn om Van Dijk te wisselen (de moeilijkst te vervangen man), dan ga je toch niet vlak daarvoor Sanmartean inbrengen? Want dat is in verdedigend opzicht een verzwakking, en bovendien is er voor Van Dijk eigenlijk geen goede stand-in. Het is dan veel logischer om Van der Gun te vervangen door een middenvelder (Somers of Kruys), te wachten of Van Dijk eraf moet, en hem eventueel te vervangen door Schut (zoals Van Loen deed). Dan kun je altijd later nog, als dat mogelijk is, Sanmartean brengen.
Nu was het elftal doordat Keller op het middenveld moest spelen, en natuurlijk de komst van Sanmartean totaal uit balans, en dus moest Van Loen zijn derde wissel gebruiken om die balans weer terug te krijgen (Somers kwam voor Loval).
Vreemd.