Het amerikaanse hooggerechtshof heeft gisteren met een 5-4 meerderheid een
belnagrijke beslissing genomen: het befaamde arrest uit 1954, Brown vs.
Board of Education (van Topeka, Kansas), waarop de desegregatie van
scholen was gebaseerd wordt teruggegraaid. Althans: als je de eerste
schreeuwverhalen moet geloven.
Het zit iets ingewikkelder. "Brown" is de basis geweest waarop vooral in
de jaren 60 en 70 een reeks van vervolgvonnissen is gekomen, die het
merkwaardige "busing" (het slepen met kinderen om de raciale verhoudingen
in scholen gelijk te trekken) mogelijk maakten. Dat was altijd al een
omstreden zaak, en zeker de laatste tijd stond het bovendien allerlei
hervormingen in de weg.
Het Hooggerechtshof heeft nu gezegd dat het maken van raciaal onderscheid,
ook met de beste bedoelingen, iha niet zoon goed idee is. Uitzonderingen
blijven mogelijk. Maar in principe mag een kind niet meer tegen de zin
naar een andere school dan de voor de hand liggende vervoerd worden alleen
maar omdat het kind een bepaalde koeleur heeft.
"Brown" is ook niet weg, maar veel van de vervolgellende wel.
Terzijde; in de NYTimes van vandaag schrijft Juan Williams over Thurgood
Marshall, de advocaat die in 1954 namens de NAACP deze zaak won, en die
later rechter in het Hooggerechtshof werd:
[over "brown" en de achtergrond daarvan]:
"His response was that seating black children next to white children in
school had never been the point. It had been necessary only because
all-white school boards were generously financing schools for white
children while leaving black students in overcrowded, decrepit buildings
with hand-me-down books and underpaid teachers. He had wanted black
children to have the right to attend white schools as a point of leverage
over the biased spending patterns of the segregationists who ran schools —
both in the 17 states where racially separate schools were required by law
and in other states where they were a matter of culture.
If black children had the right to be in schools with white children,
Justice Marshall reasoned, then school board officials would have no
choice but to equalize spending to protect the interests of their white
children."
Affijn, ik vreesd dat we deze ellende in NL nog gaan krijgen.