Een schitterende uitvoering (op 26 april) in Amsterdam. Vocaal tenminste up to the job, en natuurlijk een uitblinkende Ingela Bohlin (Iole). Wat wel heel jammer was: op het cruciale punt in haar aria "My afther! methinks I see" waar zij overgaat van de mineur aar de verwante majeur toonsoort (moet even opzoeken welke) ging iemands mobiele telefoon....
Op misschien wel het mooiste punt van het hele stuk (opera, oratorium, of hoe je het ook wilt noemen). Wat een eikel.
Affijn, ik heb geprobeerd mijn avond er niet door te laten bederven.