Afgelopen zondag ben ik naar The Turn of the Screw (Britten) van de Reisopera geweest. Ik ben niet zo'n Britten-fan, geloof ik, maar dit is wel een zeer dwingend stuk. Vrijwel van het begin aan zuigt het mee. Dat ligt aan de muziek, in combiantie met toneel en handeling. De muziek "los" is (vermoed ik) veel minder dwingend.
Het verhaal (van Henry James) is wat mij betreft wat gedateerd: gouvernante ziet verschijningen van haar overleden voorgangster en van de eveneens overleden butler. Tsja. is het inbeelding of niet? Ik heb niets met dat soort zaken (ja, het is uiteraard inbeelding), maar als opera werkt het wonderwel.