Posted on Thursday, June 11, 2009 8:45 AM
Ben je gezellig aan het wandelen in het mooie Brabant. Hoor je ineens een zacht gekerm uit een afvalton. Een vrouw overkwam het. Ze zag tot haar schrik tientallen dode biggen plus nog wat levende dieren. Ze
filmde het tafereel met haar mobiele telefoon.
Schokkende beelden bij het ontbijt vanmorgen, een dag na het ook al opmerkelijke nieuws dat van de ruim 30 miljoen biggetjes die jaarlijks levend worden geboren, er zo’n 3 miljoen meteen al in de eerste paar weken van hun leven sterven. Da's 1 op de 10! De direct al doodgeboren dieren (nog eens 2 miljoen) niet eens meegeteld. Varkens in Nood vermoedt dat de hoge sterfte te maken heeft met het aantal biggen dat fokzeugen moeten werpen.
Een vee-arts komt er niet aan te pas als een biggetje zwak of ziek is. Boeren lossen het zelf wel op. Door dieren "apart te leggen", zo
bleek gisteren in EenVandaag. Ze laten varkens kreperen tot ze sterven. Er zijn boeren die de dood een handje helpen door de dieren tegen een muur te slaan.
Gruwelijk. Maar wat te doen? Misschien is er iets dat iedere Nederlander kan doen om zijn eigen kleine steentje bij te dragen. Ik citeer het Algemeen Dagblad, uit het
commentaar van gisteren:
De massasterfte onder biggen is een gruwelijk ‘bijproduct’ van de bio-industrie. Is het erger om voor niks te sterven dan voor een redelijk doel? Het tot voedsel strekken van de mensheid. Ethische afwegingen van een mens geven het antwoord. Een mens die de in ere herstelde boterhamzakjes vult met een broodje ham of vegetarisch beleg verkiest.